سیامک یاسمی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
یاسمی، سیامک، (1304ـ1373ش) کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده سینما. | یاسمی، سیامک، (1304ـ1373ش) کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده سینما. | ||
فرزند رشید یاسمی<ref>بهارلو، عباس (1383). دانشنامه سینمای ایران. نشر قطره، ص 509.</ref>. در رشته ادبیات فرانسه در دانشگاه تولوز تحصیل کرد، و در 1328 به استخدام وزارت امور خارجه درآمد، و به ترجمه داستانهای خارجی و نشر آنها در مطبوعات پرداخت<ref>امید، جمال (1374). تاریخ سینمای ایران. انتشارات روزنه، ص 227.</ref>. | فرزند رشید یاسمی<ref>بهارلو، عباس (1383). '''''دانشنامه سینمای ایران'''''. نشر قطره، ص 509.</ref>. در رشته ادبیات [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] در دانشگاه تولوز تحصیل کرد، و در 1328 به استخدام وزارت امور خارجه درآمد، و به ترجمه داستانهای خارجی و نشر آنها در مطبوعات پرداخت<ref>امید، جمال (1374). '''''تاریخ سینمای ایران'''''. انتشارات روزنه، ص 227.</ref>. | ||
با نوشتن [[فیلمنامه|فیلمنامه]] مستی عشق (1330) همکاریاش را با پارسفیلم آغاز کرد، و در 1332 کارگردانی شبهای تهران (1332) به او محول شد. با آقای قرن بیستم (1343) و به ویژه [[گنج قارون|گنج قارون]] (1345)<sup>*</sup> سینمای ایران را از بحران ورشکستگی نجات داد. در سالهای دهه 1330 و 1340 نسبت به نیمه اول دهه 1350 فیلمهایش با استقبال بیشتری مواجه شدند. در 69 سالگی بر اثر سرطان در [[استان تهران|تهران]] درگذشت<ref>«'''''فیلم'''''» (1373). شماره 160، ص 11.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[گنج قارون]] | |||
* [[فیلمنامه|فیلمنامه]] | |||
== | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
عباس بهارلو | |||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:سینما]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۶
یاسمی، سیامک، (1304ـ1373ش) کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده سینما.
فرزند رشید یاسمی[۱]. در رشته ادبیات فرانسه در دانشگاه تولوز تحصیل کرد، و در 1328 به استخدام وزارت امور خارجه درآمد، و به ترجمه داستانهای خارجی و نشر آنها در مطبوعات پرداخت[۲].
با نوشتن فیلمنامه مستی عشق (1330) همکاریاش را با پارسفیلم آغاز کرد، و در 1332 کارگردانی شبهای تهران (1332) به او محول شد. با آقای قرن بیستم (1343) و به ویژه گنج قارون (1345)* سینمای ایران را از بحران ورشکستگی نجات داد. در سالهای دهه 1330 و 1340 نسبت به نیمه اول دهه 1350 فیلمهایش با استقبال بیشتری مواجه شدند. در 69 سالگی بر اثر سرطان در تهران درگذشت[۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عباس بهارلو