کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران،''' موسسهای علمی، تحقیقاتی و خدماتی که به گردآوری، حفاظت، سازماندهی، و اشاعه اطلاعات مربوط به آثار مکتوب (چاپی و خطی)و غیرمکتوب در ایران یا متعلق به ایرانیان خارج از کشور میپردازد<ref> | '''کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران،''' موسسهای علمی، تحقیقاتی و خدماتی که به گردآوری، حفاظت، سازماندهی، و اشاعه اطلاعات مربوط به آثار مکتوب (چاپی و خطی)و غیرمکتوب در [[ایران]] یا متعلق به ایرانیان خارج از کشور میپردازد<ref>اساسنامه كتابخانه ملی ایران. مصوبه مورخ 1369/08/02.</ref>. کتابخانه ملی رسماً در سوم شهریور 1316 در خیابان 30 تیر گشایش یافت. پایه اصلی مجموعه آن کتابهای کتابخانه مدرسه دارالفنون است که در سال 1280ق / 1863م تأسیس شده بود. | ||
مجموعههای نفیس کتابخانههای ملی عبارتاند از بیش از 28 هزار نسخه خطی، تعداد کثیری مرقعات و اسناد و مجموعه نشریات ادواری و مجموعه ایرانشناسی و اسلامشناسی. کتابخانه جزو کتابخانههای واسپاری ایران است که به طور مرتب دو نسخه از نشریات منتشر شده در ایران را دریافت میدارد. کتابخانه ابتدا تحت نظر وزارت فرهنگ و هنر انجام وظیفه میکرد. بعد از انقلاب اسلامی ایران (1358) به عنوان یک اداره کل تحت نظر وزارت فرهنگ و آموزش عالی درآمد، لکن سرانجام پس از کوششهای بسیار در سال 1369ش اساسنامه جدید آن به تصویب مجلس رسید و استقلال یافت و به نام «کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران» نامیده شد<ref>سلطانی، پوری؛ راستين، فروردين. '''''دانشنامه كتابداری و اطلاعرسانی'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1379.</ref>. | |||
به منظور تحقق هر چه بیشتر و بهتر اهداف و وظایف مندرج در اساسنامه کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، شواریی علمی به نام هیئت عالی مشاوران کتابخانه ملی تشکیل گردید تا نسبت به خط مشیها و برنامهریزیهای علمی و فرهنگی کتابخانه ارائه نظر نماید. آییننامه هیئت مذکور در اواخر سال 1378 به تأیید هیئت امنای کتابخانه ملی رسید. در همین سال [[سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی]]* از [https://www.farhang.gov.ir/ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی] منفک و به کتابخانه ملی پیوست. همچنین در سال 1381ش سازمان اسناد ملی از سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور منتزع و با کتابخانه ملی ادغام و نام آن به سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران (← سازمان اسناد ملی ایران) تغییر یافت<ref>سازمان اسناد و كتابخانه ملی ایران. '''''شصت و هفتمين سالگرد تأسيس كتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران'''''. تهران: كتابخانه ملی ایران، 1383.</ref>. کتابخانه دارای هیأت امناست که ریاست عالیه آن با ریاست جمهور است. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[سازمان اسناد ملی ایران]] | |||
* [[سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
نرگس نشاط | نرگس نشاط | ||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:ارتباطات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۷
کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، موسسهای علمی، تحقیقاتی و خدماتی که به گردآوری، حفاظت، سازماندهی، و اشاعه اطلاعات مربوط به آثار مکتوب (چاپی و خطی)و غیرمکتوب در ایران یا متعلق به ایرانیان خارج از کشور میپردازد[۱]. کتابخانه ملی رسماً در سوم شهریور 1316 در خیابان 30 تیر گشایش یافت. پایه اصلی مجموعه آن کتابهای کتابخانه مدرسه دارالفنون است که در سال 1280ق / 1863م تأسیس شده بود.
مجموعههای نفیس کتابخانههای ملی عبارتاند از بیش از 28 هزار نسخه خطی، تعداد کثیری مرقعات و اسناد و مجموعه نشریات ادواری و مجموعه ایرانشناسی و اسلامشناسی. کتابخانه جزو کتابخانههای واسپاری ایران است که به طور مرتب دو نسخه از نشریات منتشر شده در ایران را دریافت میدارد. کتابخانه ابتدا تحت نظر وزارت فرهنگ و هنر انجام وظیفه میکرد. بعد از انقلاب اسلامی ایران (1358) به عنوان یک اداره کل تحت نظر وزارت فرهنگ و آموزش عالی درآمد، لکن سرانجام پس از کوششهای بسیار در سال 1369ش اساسنامه جدید آن به تصویب مجلس رسید و استقلال یافت و به نام «کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران» نامیده شد[۲].
به منظور تحقق هر چه بیشتر و بهتر اهداف و وظایف مندرج در اساسنامه کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، شواریی علمی به نام هیئت عالی مشاوران کتابخانه ملی تشکیل گردید تا نسبت به خط مشیها و برنامهریزیهای علمی و فرهنگی کتابخانه ارائه نظر نماید. آییننامه هیئت مذکور در اواخر سال 1378 به تأیید هیئت امنای کتابخانه ملی رسید. در همین سال سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی* از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منفک و به کتابخانه ملی پیوست. همچنین در سال 1381ش سازمان اسناد ملی از سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور منتزع و با کتابخانه ملی ادغام و نام آن به سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران (← سازمان اسناد ملی ایران) تغییر یافت[۳]. کتابخانه دارای هیأت امناست که ریاست عالیه آن با ریاست جمهور است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
نرگس نشاط