مجله موسیقی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۸

موسیقی، قدیم‌ترین نشریه موسیقی (ماهنامه) به زبان فارسی که با مدیریت غلامحسین مین باشیان از 1318ش شروع به انتشار کرد. ناشر این مجله اداره موسیقی کشور بود. موسیقی در طول دوران انتشار چندین بار دچار وقفه گردید و آن‌گاه پس از تعطیل شدن چند ساله مجدداً انتشار خود را آغاز می‌کرد. دوره نخست مجله تا 1320ش ادامه پیدا کرد و سپس برای مدت 8 سال متوقف شد. دوره دوّم مجله در 1329ش شروع به انتشار کرد و چند ماه بعد تعطیل شد. ناشر مجله این بار هنرستان موسیقی بود. در 1335ش سومین دوره انتشار مجله موسیقی با مدیریت دکتر زاون هاکوپیان آغاز گردید و این بار تا 1352ش انتشار آن ادامه پیدا کرد و در این سال مجله موسیقی تغییر نام داد و با مدیریت دکتر سعدی حسنی با نام جدید ژونس موزیکال ایران انتشار آن آغاز گردید و تا 1357ش مداوماً منتشر شد^[۱].

مجله موسیقی دردوره نخست انتشار مطالعات و پژوهش‌های خود را بیشتر بر روی موسیقی غرب متمرکز کرده بود، لیکن در دوره دوم به بررسی ارزش‌های موسیقی ملی پرداخت^[۲] و در دوره سوم، دوباره به موسیقی غربی توجه خاص می‌شد.

مین‌باشیان بنیانگذار مجله و مدیر آن در دوره نخستین، تحصیل کرده اروپا بود و پس از بازگشت به کشور، عقاید نوگرایانه خود را زمینه موسیقی عرضه می‌داشت و از همین رو به نشر مجله موسیقی بی‌نهایت علاقمند بود. از جمله همکاران اصلی او در این زمان باید از صادق هدایت، محمدضیاء هشترودی، عبدالحسین نوشین، نیما یوشیج، مسعود فرزاد و مجتبی مینوی نام برد^[۳]. هدایت در این مجله به ترانه‌های عامیانه می‌پرداخت و نیما شعرهایش را در آن چاپ می‌کرد.

در دوره سوم سردبیری مجله به ترتیب به امیراشرف آریان‌پور، محمود خوشنام و سعید خدیری تعلق داشت. دکتر هاکوپیان علاقمند بود که سطح مجله را بالا نگه دارد، همچنین بخش عمده مقالات اختصاص به موسیقی غربی داشت^[۲]. درین دوره از شماره مسلسل 97 [فروردین 1344] به بعد مجله هر دو ماه یکبار انتشار می‌یافت. در مجله موسیقی مطالب آموزنده و نو، فراوان درج شده، از جمله در هر شماره نت و اشعار یک سرود میهنی و اخلاقی چاپ شده است^[۴]^[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1382، ج6، ص 562.
↑ ^۲٫۰ ^۲٫۱ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1382. ج 6، ص563.
↑ آرین‌پور، یحیی. از نیما تا روزگار ما. تهران: زوّار، 1374، ص72- 73؛ اتحاد.تهران: فرهنگ معاصر، 1382 .
↑ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1382. ج 6، ص1046.
↑ افشار، ایرج. فهرست‌ مقالات فارسی. تهران: فرانکلین، 1348، ج1، ص سی و چهار مقدّمه.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

مجتبی مینوی، ویکی فقه، قابل بازیابی از https://fa.wikifeqh.ir/%D9%85%D8%AC%D8%AA%D8%A8%DB%8C_%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%88%DB%8C

مجتبی مینوی، پورتال جامعه علوم انسانی، قابل بازیابی از https://ensani.ir/fa/article/author/602

نویسنده مقاله

فاطمه ارغوان یغمائی

[1] اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1382، ج6، ص 562.

[:0-2] ۲٫۰ ^۲٫۱ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1382. ج 6، ص563.

[3] آرین‌پور، یحیی. از نیما تا روزگار ما. تهران: زوّار، 1374، ص72- 73؛ اتحاد.تهران: فرهنگ معاصر، 1382 .

[4] اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1382. ج 6، ص1046.

[5] افشار، ایرج. فهرست‌ مقالات فارسی. تهران: فرانکلین، 1348، ج1، ص سی و چهار مقدّمه.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''موسيقي،''' قديم‌ترين نشرية موسيقي (ماهنامه) به زبان فارسي كه با مديريت غلامحسين مين باشيان از 1318ش شروع به انتشار كرد. ناشر اين مجله ادارة موسيقي كشور بود. موسيقي در طول دوران انتشار چندين بار دچار وقفه گرديد و آن‌گاه پس از تعطيل شدن چند ساله مجدداً انتشار خود را آغاز مي‌كرد. دورة نخست مجله تا 1320ش ادامه پيدا كرد و سپس براي مدت 8 سال متوقف شد. دورة دوّم مجله در 1329ش شروع به انتشار كرد و چند ماه بعد تعطيل شد. ناشر مجله اين بار هنرستان موسيقي بود. در 1335ش سومين دورة انتشار مجلة موسيقي با مديريت دكتر زاون هاكوپيان آغاز گرديد و اين بار تا 1352ش انتشار آن ادامه پيدا كرد و در اين سال مجلة ''موسيقي'' تغيير نام داد و با مديريت دكتر سعدي حسني با نام جديد ''ژونس موزيكال ايران'' انتشار آن آغاز گرديد و تا 1357ش مداوماً منتشر شد.<sup>1</sup>
+'''[[مجله موسیقی|موسیقی]]،''' قدیم‌ترین نشریه موسیقی (ماهنامه) به [[فارسی|زبان فارسی]] که با مدیریت غلامحسین مین باشیان از 1318ش شروع به انتشار کرد. ناشر این مجله اداره موسیقی کشور بود. موسیقی در طول دوران انتشار چندین بار دچار وقفه گردید و آن‌گاه پس از تعطیل شدن چند ساله مجدداً انتشار خود را آغاز می‌کرد. دوره نخست مجله تا 1320ش ادامه پیدا کرد و سپس برای مدت 8 سال متوقف شد. دوره دوّم مجله در 1329ش شروع به انتشار کرد و چند ماه بعد تعطیل شد. ناشر مجله این بار هنرستان موسیقی بود. در 1335ش سومین دوره انتشار [[مجله موسیقی]] با مدیریت دکتر زاون هاکوپیان آغاز گردید و این بار تا 1352ش انتشار آن ادامه پیدا کرد و در این سال مجله ''موسیقی'' تغییر نام داد و با مدیریت دکتر سعدی حسنی با نام جدید ''ژونس موزیکال [[ایران]]'' انتشار آن آغاز گردید و تا 1357ش مداوماً منتشر شد<ref>اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران.''''' تهران: فرهنگ معاصر، 1382، ج6، ص 562.</ref>.
-مجلة ''موسيقي'' دردورة نخست انتشار مطالعات و پژوهش‌هاي خود را بيشتر بر روي موسيقي غرب متمركز كرده بود، ليكن در دورة دوم به بررسي ارزش‌هاي موسيقي ملي پرداخت<sup>2</sup> و در دورة سوم، دوباره به موسيقي غربي توجه خاص مي‌شد.
+مجله ''موسیقی'' دردوره نخست انتشار مطالعات و پژوهش‌های خود را بیشتر بر روی موسیقی غرب متمرکز کرده بود، لیکن در دوره دوم به بررسی ارزش‌های موسیقی ملی پرداخت<ref name=":0">اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران.''''' تهران: فرهنگ معاصر، 1382. ج 6، ص563.</ref> و در دوره سوم، دوباره به موسیقی غربی توجه خاص می‌شد.
-مين‌باشيان بنيانگذار مجله و مدير آن در دورة نخستين، تحصيل كردة اروپا بود و پس از بازگشت به كشور، عقايد نوگرايانة خود را زمينة موسيقي عرضه مي‌داشت و از همين رو به نشر مجلة ''موسيقي'' بي‌نهايت علاقمند بود. از جمله همكاران اصلي او در اين زمان بايد از صادق هدايت، محمدضياء هشترودي، عبدالحسين نوشين، نيما يوشيج، مسعود فرزاد و مجتبي مينوي نام برد.<sup>3</sup> هدايت در اين مجله به ترانه‌هاي عاميانه مي‌پرداخت و نيما شعرهايش را در آن چاپ مي‌كرد.
+مین‌باشیان بنیانگذار مجله و مدیر آن در دوره نخستین، تحصیل کرده اروپا بود و پس از بازگشت به کشور، عقاید نوگرایانه خود را زمینه موسیقی عرضه می‌داشت و از همین رو به نشر مجله ''موسیقی'' بی‌نهایت علاقمند بود. از جمله همکاران اصلی او در این زمان باید از صادق هدایت، [https://wikijoo.ir/index.php/%D9%87%D8%B4%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B6%DB%8C%D8%A7%D8%A1_(%D9%86%D8%AC%D9%81_%DB%B1%DB%B2%DB%B7%DB%B6%D9%80_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B4%DB%B0%D8%B4) محمدضیاء هشترودی]، [[عبدالحسین نوشین]]، [https://www.imna.ir/news/465868/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%DB%8C%D9%85%D8%A7-%DB%8C%D9%88%D8%B4%D8%AC-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1 نیما یوشیج]، مسعود فرزاد و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%85%D8%AC%D8%AA%D8%A8%DB%8C_%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%88%DB%8C مجتبی مینوی] نام برد<ref>  آرین‌پور، یحیی. '''''از نیما تا روزگار ما'''''. تهران: زوّار، 1374، ص72- 73؛ اتحاد.تهران: فرهنگ معاصر، 1382 .</ref>. هدایت در این مجله به ترانه‌های عامیانه می‌پرداخت و نیما شعرهایش را در آن چاپ می‌کرد.
-در دورة سوم سردبيري مجله به ترتيب به اميراشرف آريان‌پور، محمود خوشنام و سعيد خديري تعلق داشت. دكتر هاكوپيان علاقمند بود كه سطح مجله را بالا نگه دارد، همچنين بخش عمدة مقالات اختصاص به موسيقي غربي داشت.<sup>4</sup> درين دوره از شماره مسلسل 97 [فروردين 1344] به بعد مجله هر دو ماه يكبار انتشار مي‌يافت.
+در دوره سوم سردبیری مجله به ترتیب به امیراشرف آریان‌پور، محمود خوشنام و سعید خدیری تعلق داشت. دکتر هاکوپیان علاقمند بود که سطح مجله را بالا نگه دارد، همچنین بخش عمده مقالات اختصاص به موسیقی غربی داشت<ref name=":0" />. درین دوره از شماره مسلسل 97 [فروردین 1344] به بعد مجله هر دو ماه یکبار انتشار می‌یافت. در مجله ''موسیقی'' مطالب آموزنده و نو، فراوان درج شده، از جمله در هر شماره نت و اشعار یک سرود میهنی و اخلاقی چاپ شده است<ref>اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران.''''' تهران: فرهنگ معاصر، 1382. ج 6، ص1046.</ref><ref>افشار، ایرج. '''''فهرست‌ مقالات فارسی.''''' تهران: فرانکلین، 1348، ج1، ص سی و چهار مقدّمه.</ref>.
-در مجلة ''موسيقي'' مطالب آموزنده و نو، فراوان درج شده، از جمله در هر شماره نت و اشعار يك سرود ميهني و اخلاقي چاپ شده است.<sup>5</sup>
+== نیز نگاه کنید به ==
+* [[عبدالحسین نوشین]]
+* ''[[ایران]]''
-                 '''مآخذ:'''
+==  '''مآخذ''' ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-.     اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ايران.''''' تهران: فرهنگ معاصر، 1382، ج6، ص 562.
+== پیوند به بیرون ==
+مجتبی مینوی، ویکی فقه، قابل بازیابی از https://fa.wikifeqh.ir/%D9%85%D8%AC%D8%AA%D8%A8%DB%8C_%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%88%DB%8C
-.     همان. ج 6، ص563.
+مجتبی مینوی، پورتال جامعه علوم انسانی، قابل بازیابی از https://ensani.ir/fa/article/author/602
-.     آرين‌پور، يحيي. '''''از نيما تا روزگار ما'''''. تهران: زوّار، 1374، ص72- 73؛ اتحاد. همانجا.
-.     اتحاد. همانجا.
-.     همان. ج 6، ص1046.
-نيزنك: افشار، ايرج. '''''فهرست‌ مقالات فارسي.''''' تهران: فرانكلين، 1348، ج1، ص سي و چهار مقدّمه.
+== نویسنده مقاله ==
 فاطمه ارغوان یغمائی
+[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
+[[رده:مطبوعات]]