مجلس سنا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''مجلس سنا'''، | [[پرونده:6090033.jpg|بندانگشتی|مجلس سنا برگرفته از وبسایت خبر انلاین قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.khabaronline.ir/news/1954028/%DA%A9%D8%A7%D8%AE-%D8%B3%D9%86%D8%A7-%DA%AF%D9%86%D8%AC%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%D9%84-%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA]] | ||
'''[[مجلس سنا]]'''، یكی از دو مجلس قوه قانونگذاری در [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران|قانون اساسی]] نظام مشروطه سلطنتی ایران. | |||
به موجب اصل 43 و 45 قانون | به موجب اصل 43 و 45 [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران|قانون اساسی]]، این مجلس 60 نماینده داشت كه 30 نفر آنها منتخب پادشاه و 30 نفر منتخب مردم بودند. از نمایندگان مردم، 15 نفر از اهالی [[تهران مصور|تهران]] و 15 نفر از اهالی سایر شهرها انتخاب میشدند<ref>'''''ایرانشهر'''''. كمیسیون ملی یونسكو در ایران، 1343، ج 2، ص 1025؛ راوندی، مرتضی. '''''سیر قانون و دادگستری در ایران'''''. تهران: نشر چشمه و كتابسرای بابل، 1368، ص 339. </ref>. نخستین دوره آن در 20 بهمن 1328ش پس از تصویب نظامنامه مجلس سنا در [[مجلس شورای ملی]]<sup>*</sup> برگزار شد،<ref>'''''ایرانشهر'''''. كمیسیون ملی یونسكو در ایران، 1343، ج 2، ص 1025؛ راوندی، مرتضی. '''''سیر قانون و دادگستری در ایران'''''. تهران: نشر چشمه و كتابسرای بابل، 1368، ص 339. </ref> كه تا 28 آذر 1332ش برقرار بود و به موجب فرمان شاه منحل شد<ref> '''''دایره المعارف فارسی'''''. به سرپرستی غلامحسین مصاحب، تهران: شركت سهامی كتابهای جیبی، 1374، ج 2، ص 2659.</ref>. مدت هر دوره مجلس 6 سال تعیین شد<ref>'''''ایرانشهر'''''. تهران: نشر چشمه و كتابسرای بابل، 1368.</ref> و تا پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]<sup>*</sup>، 7 دوره از مجلس سنا بدین ترتیب تشكیل یافت: دوره دوم (27 اسفند 1332ش ـ 25 اسفند 1338ش)، دوره سوم (3 فروردین 1339ش ـ 19 اردیبهشت 1340ش)، دوره چهارم (14 مهر 1342ش ـ 12 مهر 1346ش)، دوره پنجم (14 مهر 1346ش ـ 9 شهریور 1350ش)، دوره ششم (9 شهریور 1350ش ـ 1354ش)، دوره هفتم (17 شهریور 1354ش ـ بهمن 1357ش). علاوه بر دوره اول، دورههای 3 و 4 و 5 با فرمان شاه منحل شد<ref> '''''دایرهالمعارف فارسی'''''. تهران: شركت سهامی كتابهای جیبی، 1374. </ref> و دوره هفتم به دنبال پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، با استعفای دسته جمعی سناتورها خاتمه یافت<ref> '''''اطلاعات'''''. ش 15783، 23 بهمن 1357، ص 3. </ref>. | ||
چون | چون نیمی از اعضای مجلس سنا منصوب پادشاه بودند، به این مجلس همیشه چون وسیلهای در دست شاه نگریسته میشد و هیچ گاه مشروعیت مردمی با قدرت تصمیمگیری مستقل به دست نیاورد<ref>گازیوروسكی، مارك. ج. '''''سیاست خارجی آمریكا و شاه'''''. ترجمه فریدون فاطمی، تهران: نشر مركز، 1371.</ref>. وظیفه مجلس سنا بررسی كارشناسانهتر مصوبات [[مجلس شورای ملی]] و تصویب نهایی آنها بود. | ||
نیز نگاه کنید به | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] | |||
* [[مجلس شورای ملی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
جعفر گلشن | جعفر گلشن | ||
[[رده:علوم سیاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۴
مجلس سنا، یكی از دو مجلس قوه قانونگذاری در قانون اساسی نظام مشروطه سلطنتی ایران.
به موجب اصل 43 و 45 قانون اساسی، این مجلس 60 نماینده داشت كه 30 نفر آنها منتخب پادشاه و 30 نفر منتخب مردم بودند. از نمایندگان مردم، 15 نفر از اهالی تهران و 15 نفر از اهالی سایر شهرها انتخاب میشدند[۱]. نخستین دوره آن در 20 بهمن 1328ش پس از تصویب نظامنامه مجلس سنا در مجلس شورای ملی* برگزار شد،[۲] كه تا 28 آذر 1332ش برقرار بود و به موجب فرمان شاه منحل شد[۳]. مدت هر دوره مجلس 6 سال تعیین شد[۴] و تا پیروزی انقلاب اسلامی*، 7 دوره از مجلس سنا بدین ترتیب تشكیل یافت: دوره دوم (27 اسفند 1332ش ـ 25 اسفند 1338ش)، دوره سوم (3 فروردین 1339ش ـ 19 اردیبهشت 1340ش)، دوره چهارم (14 مهر 1342ش ـ 12 مهر 1346ش)، دوره پنجم (14 مهر 1346ش ـ 9 شهریور 1350ش)، دوره ششم (9 شهریور 1350ش ـ 1354ش)، دوره هفتم (17 شهریور 1354ش ـ بهمن 1357ش). علاوه بر دوره اول، دورههای 3 و 4 و 5 با فرمان شاه منحل شد[۵] و دوره هفتم به دنبال پیروزی انقلاب اسلامی، با استعفای دسته جمعی سناتورها خاتمه یافت[۶].
چون نیمی از اعضای مجلس سنا منصوب پادشاه بودند، به این مجلس همیشه چون وسیلهای در دست شاه نگریسته میشد و هیچ گاه مشروعیت مردمی با قدرت تصمیمگیری مستقل به دست نیاورد[۷]. وظیفه مجلس سنا بررسی كارشناسانهتر مصوبات مجلس شورای ملی و تصویب نهایی آنها بود.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ایرانشهر. كمیسیون ملی یونسكو در ایران، 1343، ج 2، ص 1025؛ راوندی، مرتضی. سیر قانون و دادگستری در ایران. تهران: نشر چشمه و كتابسرای بابل، 1368، ص 339.
- ↑ ایرانشهر. كمیسیون ملی یونسكو در ایران، 1343، ج 2، ص 1025؛ راوندی، مرتضی. سیر قانون و دادگستری در ایران. تهران: نشر چشمه و كتابسرای بابل، 1368، ص 339.
- ↑ دایره المعارف فارسی. به سرپرستی غلامحسین مصاحب، تهران: شركت سهامی كتابهای جیبی، 1374، ج 2، ص 2659.
- ↑ ایرانشهر. تهران: نشر چشمه و كتابسرای بابل، 1368.
- ↑ دایرهالمعارف فارسی. تهران: شركت سهامی كتابهای جیبی، 1374.
- ↑ اطلاعات. ش 15783، 23 بهمن 1357، ص 3.
- ↑ گازیوروسكی، مارك. ج. سیاست خارجی آمریكا و شاه. ترجمه فریدون فاطمی، تهران: نشر مركز، 1371.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
جعفر گلشن