آیت الله میرزای شیرازی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
در [[شیراز]] به دنیا آمد. وی یکی از چند وارث جایگاه حاج شیخ مرتضی انصاری، مرجع بزرگ شیعیان بود و پس از مرگ انصاری در 1281ق / 1864م به جای او در نجف به تدریس پرداخت. حدود 1291ق / 1874م، به سامرا رفت و حوزه درس خود را تأسیس کرد که اعتبار فراوان یافت<ref> دولتآبادی، یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: عطار و فردوسی، 1362، ص 25-27.</ref>. | در [[شیراز]] به دنیا آمد. وی یکی از چند وارث جایگاه حاج شیخ مرتضی انصاری، مرجع بزرگ شیعیان بود و پس از مرگ انصاری در 1281ق / 1864م به جای او در نجف به تدریس پرداخت. حدود 1291ق / 1874م، به سامرا رفت و حوزه درس خود را تأسیس کرد که اعتبار فراوان یافت<ref> دولتآبادی، یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: عطار و فردوسی، 1362، ص 25-27.</ref>. | ||
او در 1309ق / 1891م برای حمایت از بازاریان [[شیراز]]، [[تهران مصور|تهران]] و چند شهر دیگر که در اعتراض به واگذاری امتیاز تجارت تنباکو به ماژور تالبوت[M. Talbot] انگلیسی توسط [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] اعتصاب کرده بودند، در واقعه [[رژی]]<sup>*</sup> فتوای تحریم توتون و تنباکو را صادر کرد. پشتیبانی عمومی از این فتوا دولت را واداشت امتیاز را لغو کند<ref> ناظمالاسلام کرمانی. '''''تاریخ بیداری ایرانیان.''''' تهران: امیرکبیر، 1381، ص 12-13.</ref>. شیرازی پس از این پیروزی به مقامی یگانه در روحانیت دست یافت<ref>دولتآبادی.یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: عطار و فردوسی، 1362. ص 130.</ref>. او در شهر سامرا درگذشت و در نجف اشرف به خاک سپرده شد<ref> | او در 1309ق / 1891م برای حمایت از بازاریان [[شیراز]]، [[تهران مصور|تهران]] و چند شهر دیگر که در اعتراض به واگذاری امتیاز تجارت تنباکو به ماژور تالبوت[M. Talbot] انگلیسی توسط [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] اعتصاب کرده بودند، در واقعه [[رژی]]<sup>*</sup> فتوای تحریم توتون و تنباکو را صادر کرد. پشتیبانی عمومی از این فتوا دولت را واداشت امتیاز را لغو کند<ref> ناظمالاسلام کرمانی. '''''تاریخ بیداری ایرانیان.''''' تهران: امیرکبیر، 1381، ص 12-13.</ref>. شیرازی پس از این پیروزی به مقامی یگانه در روحانیت دست یافت<ref>دولتآبادی.یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: عطار و فردوسی، 1362. ص 130.</ref>. او در شهر سامرا درگذشت و در نجف اشرف به خاک سپرده شد<ref>ناظمالاسلام کرمانی. همان. ص 47؛ '''''دایره المعارف تشیع'''''. ذیل «شیرازی»، ص .</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] | * [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] | ||
* [[شیراز]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۸: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
امید پارسانژاد | امید پارسانژاد | ||
[[رده:علوم سیاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۳
.jpg)
میرزای شیرازی، محمدحسن، (آیتالله) (1230-1312ق / 1815-1894م). معروف به میرزا بزرگ شیرازی، از علمای برجسته و مراجع تقلید شیعه که فتوای تحریم تنباکو را صادر کرد.
در شیراز به دنیا آمد. وی یکی از چند وارث جایگاه حاج شیخ مرتضی انصاری، مرجع بزرگ شیعیان بود و پس از مرگ انصاری در 1281ق / 1864م به جای او در نجف به تدریس پرداخت. حدود 1291ق / 1874م، به سامرا رفت و حوزه درس خود را تأسیس کرد که اعتبار فراوان یافت[۱].
او در 1309ق / 1891م برای حمایت از بازاریان شیراز، تهران و چند شهر دیگر که در اعتراض به واگذاری امتیاز تجارت تنباکو به ماژور تالبوت[M. Talbot] انگلیسی توسط ناصرالدین شاه اعتصاب کرده بودند، در واقعه رژی* فتوای تحریم توتون و تنباکو را صادر کرد. پشتیبانی عمومی از این فتوا دولت را واداشت امتیاز را لغو کند[۲]. شیرازی پس از این پیروزی به مقامی یگانه در روحانیت دست یافت[۳]. او در شهر سامرا درگذشت و در نجف اشرف به خاک سپرده شد[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
امید پارسانژاد