پرش به محتوا

عبدالملک جوینی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''جويني،''' عبدالملك، ملقب به امام الحرمين (419- 479هـ.ق / ؟م) فقيه شافعي. وي در شهر كوچك «آزادوار» از شهرهاي خراسان زاده شد.<sup>1</sup> پدرش ابومحمد عبدالله ركن‌الاسلام از فقهاي به نام روزگار خود بود كه در يكي از مدارس نيشابور به تدريس فقه اشتغال داشته...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:عبدالملک جوینی.jpg|بندانگشتی|عبذالملک جوینی برگرفته از وبسایت ویکی وحدت قابل بازیابی از<nowiki/>https://fa.wikivahdat.com/wiki/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9_%D8%AC%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C]]
'''جويني،''' عبدالملك، ملقب به امام الحرمين (419- 479هـ.ق / ؟م) فقيه شافعي. وي در شهر كوچك «آزادوار» از شهرهاي خراسان زاده شد.<sup>1</sup> پدرش ابومحمد عبدالله ركن‌الاسلام از فقهاي به نام روزگار خود بود كه در يكي از مدارس نيشابور به تدريس فقه اشتغال داشته است.<sup>2</sup> جويني نيز نزد پدر دانش آموخت. او به هنگام مرگ پدر كمتر از بيست سال داشت و با اين حال در مدرسه‌اي كه پدرش در آن‌جا مشغول تدريس بود به آموزش طلاب مي‌پرداخت و هم‌زمان براي اتمام تحصيلات خود به مدرسة بيهقي مي‌رفت و اصول عقائد و اصول فقه را نزد ابوالقاسم اسكافي اسفرايني فرا مي‌گرفت و همچنين در مجلس درس ابوعبدالله خبازي حضور مي‌يافت و علوم قرآن را نزد وي مي‌آموخت. چون طغرل بيگ معتزليان را تحت فشار قرار داد، وي به مكه و مدينه پناه برد و از همين رو به امام‌الحرمين مشهور شد. هنگام بازگشت به نيشابور خواجه نظام‌الملك مدرسة نظاميه را براي تدريس او بنا كرد.<sup>3</sup> نهاية الطلب في دراية المذهب در فقه، ''الشامل'' و ''الارشاد'' از آثار اوست.  
'''[[عبدالملک جوینی|جوینی]]،''' عبدالملک، ملقب به امام الحرمین (419- 479هـ.ق / ؟م) فقیه [[شافعی]]. وی در شهر کوچک «ازادوار» از شهرهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] زاده شد<ref>ابن‌عساکر، '''''تبیین الکذب المقری'''''. 285.</ref>. پدرش ابومحمد عبدالله رکن‌الاسلام از فقهای به نام روزگار خود بود که در یکی از مدارس نیشابور به تدریس فقه اشتغال داشته است<ref name=":0">سبکی، تقی‌‌الدین. '''''طبقات الشافعیه'''''. 3/252.</ref>. 


جوینی نیز نزد پدر دانش آموخت. او به هنگام مرگ پدر کمتر از بیست سال داشت و با این حال در مدرسه‌ای که پدرش در آن‌جا مشغول تدریس بود به آموزش طلاب می‌پرداخت و هم‌زمان برای اتمام تحصیلات خود به مدرسه بیهقی می‌رفت و اصول عقائد و اصول فقه را نزد ابوالقاسم اسکافی اسفراینی فرا می‌گرفت و همچنین در مجلس درس ابوعبدالله خبازی حضور می‌یافت و علوم [[قرآن]] را نزد وی می‌آموخت. چون طغرل بیگ معتزلیان را تحت فشار قرار داد.


'''مآخذ:'''
وی به [[مکه]] و [[مدینه]] پناه برد و از همین رو به امام‌الحرمین مشهور شد. هنگام بازگشت به نیشابور خواجه نظام‌الملک مدرسه نظامیه را برای تدریس او بنا کرد<ref name=":0" /><ref>'''''ابن خلکان، وفیات الاعیان'''''. 2/312.</ref>. نهایه الطلب فی درایه المذهب در فقه، ''الشامل'' و ''الارشاد'' از آثار اوست.


1.    ابن‌عساكر، '''''تبيين الكذب المقري'''''. 285.
== نیز نگاه کنید به ==


2.    سبكي، تقي‌‌الدين. '''''طبقات الشافعيه'''''. 3/252.
* [[اسلام]]
* [[شافعی]]<br />


3.    '''''همان'''''. 3/265؛ '''''ابن خلكان، وفيات الاعيان'''''. 2/312.
== مآخذ ==
<references />


امیرحسین ساکت اف
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۸

عبذالملک جوینی برگرفته از وبسایت ویکی وحدت قابل بازیابی ازhttps://fa.wikivahdat.com/wiki/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9_%D8%AC%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C

جوینی، عبدالملک، ملقب به امام الحرمین (419- 479هـ.ق / ؟م) فقیه شافعی. وی در شهر کوچک «ازادوار» از شهرهای خراسان زاده شد[۱]. پدرش ابومحمد عبدالله رکن‌الاسلام از فقهای به نام روزگار خود بود که در یکی از مدارس نیشابور به تدریس فقه اشتغال داشته است[۲].

جوینی نیز نزد پدر دانش آموخت. او به هنگام مرگ پدر کمتر از بیست سال داشت و با این حال در مدرسه‌ای که پدرش در آن‌جا مشغول تدریس بود به آموزش طلاب می‌پرداخت و هم‌زمان برای اتمام تحصیلات خود به مدرسه بیهقی می‌رفت و اصول عقائد و اصول فقه را نزد ابوالقاسم اسکافی اسفراینی فرا می‌گرفت و همچنین در مجلس درس ابوعبدالله خبازی حضور می‌یافت و علوم قرآن را نزد وی می‌آموخت. چون طغرل بیگ معتزلیان را تحت فشار قرار داد.

وی به مکه و مدینه پناه برد و از همین رو به امام‌الحرمین مشهور شد. هنگام بازگشت به نیشابور خواجه نظام‌الملک مدرسه نظامیه را برای تدریس او بنا کرد[۲][۳]. نهایه الطلب فی درایه المذهب در فقه، الشامل و الارشاد از آثار اوست.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ابن‌عساکر، تبیین الکذب المقری. 285.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ سبکی، تقی‌‌الدین. طبقات الشافعیه. 3/252.
  3. ابن خلکان، وفیات الاعیان. 2/312.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک