حلم: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''حلم،''' از فضايل اخلاقي. حليم نيز از نامهاي خداوند است. حلم در لغت به معناي بردباري و شكيبايي است و در علم اخلاق، آن را يكي از اقسام شجاعت ميشمارند. در تعريف حلم چنين گفتهاند كه طمأنينتي است كه در نفس حاصل ميشود و موجب ميگردد تا آدمي بر ه...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[حلم]]،''' از فضایل اخلاقی. حلیم نیز از نامهای خداوند است. حلم در لغت به معنای بردباری و شكیبایی است و در علم اخلاق، آن را یكی از اقسام شجاعت میشمارند. در تعریف حلم چنین گفتهاند كه طمأنینتی است كه در نفس حاصل میشود و موجب میگردد تا آدمی بر هر اشتباه و خردهای خشم نگیرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غیظ)<sup>*</sup><ref> طوسی، نصیرالدین. '''''اخلاق''''' '''''ناصری'''''. به كوشش مینوی، تهران: خوارزمی، 1364، ص113.</ref><ref>جرجانی، سیدشریف. '''''كتاب''''' '''''التعریفات'''''. ذیل " حلم".</ref> صاحب حلم (= حلیم) دارای آرامشی خاص است، به آسانی خشم نمیگیرد، در برابر ناملایمات پریشان نمیشود و در مجازات كردن دیگران، حتی ستمكاران شتاب نمیورزد<ref> جرجانی، سیدشریف. '''''كتاب''''' '''''التعریفات'''''. ذیل همین عنوان.</ref> و تنها وقتی خشمگین میشود كه ببیند قوانین الهی اجرا نمیگردد و محرّمات خداوند نادیده گرفته میشود<ref>كاشانی، عزالدین. '''''مصباح''''' '''''الهدایه''''' '''''و''''' '''''مفتاح الكفایه.''''' به كوشش جلالالدین همایی، تهران: 1367، ص355 به بعد.</ref><ref>دادبه، اصغر. «حلیم»، '''''دایرةالمعارف تشیع'''''. تهران: 1381، 6/507-508.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[اسلام]]<br /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
امیرحسین ساکت اف | امیرحسین ساکت اف | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۷
حلم، از فضایل اخلاقی. حلیم نیز از نامهای خداوند است. حلم در لغت به معنای بردباری و شكیبایی است و در علم اخلاق، آن را یكی از اقسام شجاعت میشمارند. در تعریف حلم چنین گفتهاند كه طمأنینتی است كه در نفس حاصل میشود و موجب میگردد تا آدمی بر هر اشتباه و خردهای خشم نگیرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غیظ)*[۱][۲] صاحب حلم (= حلیم) دارای آرامشی خاص است، به آسانی خشم نمیگیرد، در برابر ناملایمات پریشان نمیشود و در مجازات كردن دیگران، حتی ستمكاران شتاب نمیورزد[۳] و تنها وقتی خشمگین میشود كه ببیند قوانین الهی اجرا نمیگردد و محرّمات خداوند نادیده گرفته میشود[۴][۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ طوسی، نصیرالدین. اخلاق ناصری. به كوشش مینوی، تهران: خوارزمی، 1364، ص113.
- ↑ جرجانی، سیدشریف. كتاب التعریفات. ذیل " حلم".
- ↑ جرجانی، سیدشریف. كتاب التعریفات. ذیل همین عنوان.
- ↑ كاشانی، عزالدین. مصباح الهدایه و مفتاح الكفایه. به كوشش جلالالدین همایی، تهران: 1367، ص355 به بعد.
- ↑ دادبه، اصغر. «حلیم»، دایرةالمعارف تشیع. تهران: 1381، 6/507-508.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
امیرحسین ساکت اف