کوثر: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''كوثر،''' يا حوض كوثر. كوثر واژهاي است قرآني كه از سورهاي به همين نام برگرفته شده است (← كوثر/1). مفسران و متكلمان از كوثر دو تفسير ـ ظاهري و باطني ـ به دست دادهاند: 1) '''تفسير ظاهري''': بر طبق اين تفسير، كوثر، نهري يا حوضي است در بهشت كه به...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[کوثر|کوثر،]]''' یا حوض کوثر. کوثر واژهای است قرآنی که از سورهای به همین نام برگرفته شده است<ref>قرآن کریم، سوره کوثر، آیه 1.</ref> مفسران و متکلمان از کوثر دو تفسیر ـ ظاهری و باطنی ـ به دست دادهاند: | ||
1) | === 1) تفسیر ظاهری === | ||
بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات آب آن شیرینتر از عسل و سپیدتر از شیر و خنکتر از برف است و هرکس از آن بنوشد هرگز تشنه نمیشود<ref>1. میبدی. '''کشفالاسرار.''' ص10/637، اشعری. '''مقالات الاسلامیین'''. ص2/165.</ref>. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|حضرت علی(ع)]] است<ref>صدوق (ابنبابویه)، '''''اعتقادات''''' (ترجمة فارسی). ص78.</ref>. این تفسیر، بهرغم، ظاهری نمودن آن، نمادین (سمبلیک) به نظر میرسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینهای است بر نمادین بودن آن. | |||
2) | === 2) تفسیر باطنی === | ||
به نظر برخی از مفسران شیعه، کوثر، نماد «خیرکثیر» است و بهرهمندی آن یعنی برخورداری از خیرکثیر. برخی دیگر از مفسران شیعه هم مصداق این «خیرکثیر» را کثرت فرزندان پیامبر<sup>(ص)</sup> از طریق [[فاطمه(س)|حضرت فاطمه<sup>(س)</sup>]] دانستهاند<ref>طبرسی. '''''مجمعالبیان'''''. تفسیر سورة «کوثر». </ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[اسلام]] | |||
* [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)]] | |||
* [[فاطمه(س)]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
سعید انواری | |||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۶
کوثر، یا حوض کوثر. کوثر واژهای است قرآنی که از سورهای به همین نام برگرفته شده است[۱] مفسران و متکلمان از کوثر دو تفسیر ـ ظاهری و باطنی ـ به دست دادهاند:
1) تفسیر ظاهری
بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات آب آن شیرینتر از عسل و سپیدتر از شیر و خنکتر از برف است و هرکس از آن بنوشد هرگز تشنه نمیشود[۲]. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر حضرت علی(ع) است[۳]. این تفسیر، بهرغم، ظاهری نمودن آن، نمادین (سمبلیک) به نظر میرسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینهای است بر نمادین بودن آن.
2) تفسیر باطنی
به نظر برخی از مفسران شیعه، کوثر، نماد «خیرکثیر» است و بهرهمندی آن یعنی برخورداری از خیرکثیر. برخی دیگر از مفسران شیعه هم مصداق این «خیرکثیر» را کثرت فرزندان پیامبر(ص) از طریق حضرت فاطمه(س) دانستهاند[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سعید انواری