ذبیح بهروز: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۶

ذبیح بهروز (^*1269-1350ش)، مورخ، زبان‌شناس، ادیب، شاعر و نمایشنامه‌نویس.

ذبیح بهروز برگرفته از سایت کتابناک قابل بازیابی از https://ketabnak.com/persons/11603/%D8%B0%D8%A8%DB%8C%D8%AD+%D8%A8%D9%87%D8%B1%D9%88%D8%B2

در تهران متولد شد، تحصیلات خود را در مدرسه ادیب و مدرسه آمریکایی‌ها به پایان برد^[۱]. به زبان انگلیسی مسلط بود. پدرش، ابوالفضل ساوجی از اطبای معروف دوره قاجار و از ایل شاملو بود که در نیشابور می‌زیستند^[۲].

بهروز در 1290ش به قاهره رفت و به تکمیل علوم ادبی و عربی پرداخت. از قاهره به انگلستان رفت و در دانشگاه کمبریج به دستیاری ادوارد براون و نیکلسون به تدریس پرداخت. سپس به آلمان و از آنجا به ایتالیا رفت. سرانجام در 1303ش به ایران بازگشت^[۳]. حاصل تلاش‌های علمی، ادبی و هنری بهروز شامل چند نمایشنامه، چند کتاب تاریخی تحقیقی، چندین اثر آموزشی و صدها مقاله در زمینه‌های گوناگون به ویژه درباره تاریخ، تمدن و فرهنگ ایران است. نخستین نمایشنامه او «جیجک علیشاه» است که در 1302ش در برلین چاپ شد.

در این نمایشنامه اوضاع دربار قاجار تا حدودی نشان داده شده است. نمایشنامه دیگر او «شاه ایران و بانوی ارمن» است که در 1306 انتشار یافت. در 1313 نمایشنامه دیگری به نام «شب فردوسی» نوشت که در جشن هزاره فردوسی به صحنه آمد. این نمایشنامه در واقع ستایشی است از حماسه‌سرای بزرگ ایران «حکیم ابوالقاسم فردوسی». نمایشنامه دیگر او «در راه مهر» است. در این کتاب سال تولد بهروز 1268 نوشته شده است.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران. فرهنگسرای نیاوران، تیرماه 2537 (1357)، ص 14.
↑ فصلنامه پژوهشی تئاتر. شماره 13، بهار 1370، ص 35 و 36.
↑ مهر. شماره پنجاه و سه، مرداد ماه 2535 (1355)، ص 17.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی

[1] چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران. فرهنگسرای نیاوران، تیرماه 2537 (1357)، ص 14.

[2] فصلنامه پژوهشی تئاتر. شماره 13، بهار 1370، ص 35 و 36.

[3] مهر. شماره پنجاه و سه، مرداد ماه 2535 (1355)، ص 17.

[۱]

[۲]

[۳]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''ذبيح بهروز (<sup>*</sup>1269-1350ش)'''، مورخ، زبان‌شناس، اديب، شاعر و نمايشنامه‌نويس.
+ذبیح بهروز (<sup>*</sup>1269-1350ش)، مورخ، زبان‌شناس، ادیب، شاعر و نمایشنامه‌نویس.
+[[پرونده:ذبیح بهروز.jpg|بندانگشتی|ذبیح بهروز برگرفته از سایت کتابناک قابل بازیابی از https://ketabnak.com/persons/11603/%D8%B0%D8%A8%DB%8C%D8%AD+%D8%A8%D9%87%D8%B1%D9%88%D8%B2]]
+در [[استان تهران|تهران]] متولد شد، تحصیلات خود را در مدرسه ادیب و مدرسه آمریکایی‌ها به پایان برد<ref>'''''چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران.''''' فرهنگسرای نیاوران، تیرماه 2537 (1357)، ص 14.</ref>. به زبان انگلیسی مسلط بود. پدرش، ابوالفضل ساوجی از اطبای معروف [[قاجاریه|دوره قاجار]] و از ایل شاملو بود که در [[نیشابور]] می‌زیستند<ref>'''''فصلنامه پژوهشی تئاتر'''''. شماره 13، بهار 1370، ص 35 و 36.</ref>.
-در [[استان تهران|تهران]] متولد شد، تحصيلات خود را در مدرسه اديب و مدرسه آمريكايي‌ها به پايان برد.<sup>(1)</sup> به زبان انگليسي مسلط بود. پدرش، ابوالفضل ساوجي از اطباي معروف [[قاجاریه|دوره قاجار]] و از ايل شاملو بود كه در نيشابور مي‌زيستند.<sup>(2)</sup>
+بهروز در 1290ش به قاهره رفت و به تکمیل علوم ادبی و عربی پرداخت. از قاهره به انگلستان رفت و در دانشگاه کمبریج به دستیاری ادوارد براون و نیکلسون به تدریس پرداخت. سپس به آلمان و از آنجا به ایتالیا رفت. سرانجام در 1303ش به [[کشور ایران|ایران]] بازگشت<ref>'''''مهر.''''' شماره پنجاه و سه، مرداد ماه 2535 (1355)، ص 17.</ref>. حاصل تلاش‌های علمی، ادبی و هنری بهروز شامل چند نمایشنامه، چند کتاب تاریخی تحقیقی، چندین اثر آموزشی و صدها مقاله در زمینه‌های گوناگون به ویژه درباره تاریخ، تمدن و فرهنگ ایران است. نخستین نمایشنامه او «جیجک علیشاه» است که در 1302ش در برلین چاپ شد.
-بهروز در 1290ش به قاهره رفت و به تكميل علوم ادبي و عربي پرداخت. از قاهره به انگلستان رفت و در دانشگاه كمبريج به دستياري ادوارد براون و نيكلسون به تدريس پرداخت. سپس به آلمان و از آنجا به ايتاليا رفت. سرانجام در 1303ش به ايران بازگشت.<sup>(3)</sup> حاصل تلاش‌هاي علمي، ادبي و هنري بهروز شامل چند نمايشنامه، چند كتاب تاريخي تحقيقي، چندين اثر آموزشي و صدها مقاله در زمينه‌هاي گوناگون به ويژه درباره تاريخ، تمدن و فرهنگ ايران است. نخستين نمايشنامه او «جيجك عليشاه» است كه در 1302ش در برلين چاپ شد. در اين نمايشنامه اوضاع دربار قاجار تا حدودي نشان داده شده است. نمايشنامه ديگر او «شاه ايران و بانوي ارمن» است كه در 1306 انتشار يافت. در 1313 نمايشنامه ديگري به نام «شب فردوسي» نوشت كه در جشن هزاره فردوسي به صحنه آمد. اين نمايشنامه در واقع ستايشي است از حماسه‌سراي بزرگ ايران «حكيم ابوالقاسم فردوسي». نمايشنامه ديگر او «در راه مهر» است.<sup>(4)</sup>
+در این نمایشنامه اوضاع دربار [[قاجاریه|قاجار]] تا حدودی نشان داده شده است. نمایشنامه دیگر او «شاه ایران و بانوی ارمن» است که در 1306 انتشار یافت. در 1313 نمایشنامه دیگری به نام «شب فردوسی» نوشت که در جشن هزاره فردوسی به صحنه آمد. این نمایشنامه در واقع ستایشی است از حماسه‌سرای بزرگ ایران «حکیم ابوالقاسم فردوسی». نمایشنامه دیگر او «در راه مهر» است. در این کتاب سال تولد بهروز 1268 نوشته شده است.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
--    '''''چهره‌هايي از پيشروان هنر و ادبيات معاصر ايران.''''' فرهنگسراي نياوران، تيرماه 2537 (1357)، ص 14. *در اين كتاب سال تولد بهروز 1268 نوشته شده است.
+* [[استان تهران]]
+* [[قاجاریه]]
+* [[نیشابور]]
--    '''''فصلنامه پژوهشي تئاتر'''''. شماره 13، بهار 1370، ص 35 و 36.
+== مآخذ ==
+<references />
--    '''''مهر.''''' شماره پنجاه و سه، مرداد ماه 2535 (1355)، ص 17.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
+محمود عزیزی
+[[رده:هنر]]
+[[رده:تئاتر]]