باب، سید علی محمد شیرازی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:علی محمد شیرازی معروف به باب.jpg|بندانگشتی|علی محمد شیرازی معروف به باب،برگرفته از سایت راسخون،قابل بازیابی از [https://rasekhoon.net/article/show/712841 https://rasekhoon.net]]] | |||
'''باب، سید علی محمد''' '''شیرازی'''، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئیه 1850م)، مدعی بابیّت و مهدویت<sup>*</sup> و سپس آورنده آیینی تازه. | '''باب، سید علی محمد''' '''شیرازی'''، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئیه 1850م)، مدعی بابیّت و مهدویت<sup>*</sup> و سپس آورنده آیینی تازه. | ||
علی محمد در شیراز به دنیا آمد. در 19 سالگی به کربلا رفت و نزد سید کاظم رشتی، جانشین شیخ احمد احسایی، پیشوای مکتب شیخیه، به تحصیل علوم دینی پرداخت<ref>میرزاجانی کاشانی. '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109- | علی محمد در [[شیراز]] به دنیا آمد. در 19 سالگی به کربلا رفت و نزد سید کاظم رشتی، جانشین شیخ احمد احسایی، پیشوای مکتب شیخیه، به تحصیل علوم دینی پرداخت<ref>میرزاجانی کاشانی. '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110. </ref><ref>زعیمالدوله'''''. مفتاح باب الابواب.''''' ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تبریز: 1335، ص 73-74.</ref><ref>آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. '''''هشت بهشت.''''' بی جا، بی تا، ص 276-277.</ref>. پس از وفات سید کاظم با این ادعا که «باب» یا واسطه [[امام زمان(عج)|امام زمان]] است، توانست در [[شیراز]] گروهی از پیروان او را گرد خویش آورد<ref>میرزاجانی کاشانی. '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 105-106.</ref><ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.</ref>. | ||
وی به همراه یارانش به مکه و سپس به بوشهر سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود<ref>میرزاجانی کاشانی. '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص | وی به همراه یارانش به [[مکه]] و سپس به [[بوشهر]] سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود<ref>میرزاجانی کاشانی. '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135.</ref><ref>'''''بیان عربی'''''. ص 3.</ref>. در [[شیراز]] او را دستگیر کرده به مجلس مناظرهای با حضور علمای اسلامی بردند و به [[توبه]] واداشتند. [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] پس از رهایی به [[اصفهان]] رفت و سپس به قلعه چَهریق در حوالی خوی تبعید شد<ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29.</ref><ref>کسروی. احمد. '''''بهاییگری'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.</ref>. در این زمان کار پیروان او بالا گرفته بود و جنبشهای بابیان در نواحی مختلف [[کشور ایران|ایران]] به درگیریهای مسلحانه و سرکوب آنان انجامید. در نتیجه [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] را که در محاکمهای دیگر در [[تبریز]] توبهنامه نوشته بود، به دستور حکومت مرکزی دوباره از چهریق به [[تبریز]] بردند و در آنجا اعدام کردند<ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد.</ref><ref>کسروی. احمد. '''''بهاییگری'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52.</ref><ref>برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، ''گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز''، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374.</ref><ref>Brown, E, G., '''''Materials for the Study of the Babi Religion,''''' Cambridge, 1961, P. 283 ff.</ref>. مسلک [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] بعدها زمینه پیدایش آئینی به نام [[بهائی، آئین|بهائی]]<sup>*</sup> یا بهائیت گردید. | ||
تعالیم باب مشتمل بر تأویلهای باطنی غریب از ''[[قرآن]]'' و احادیث بود. مشهورترین اثر او کتاب ''بیان'' است که دو تحریر داشته است به عربی و فارسی<ref>درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.</ref>.[[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] در این کتاب که آن را ناسخ ''[[قرآن]]'' میشمرد،<ref> '''''بیان فارسی'''''. ص 54. </ref> از مقام خویش و استمرار ظهورات الهی سخن گفته است<ref>'''''بیان فارسی.''''' ص 3-4.</ref><ref>براون. مقدمه '''''نقطه الکاف'''''. کا ـ کر.</ref><ref>آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. '''''هشت بهشت'''''. ص 273-275.</ref>. | |||
== '''نیز نگاه کنید به''' == | |||
* [[امام زمان(عج)]] | |||
* [[بهائی، آئین]] | |||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== پیوند به بیرون == | |||
سید علیمحمد باب،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از [https://fa.wikishia.net/view/%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C /سید_علی%E2%80%8Cمحمد_باب/https://fa.wikishia.net/view] | |||
== نویسنده مقاله == | |||
نامعلوم | |||
[[رده:ادیان و مذاهب]] | |||
[[رده:ادیان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۵

باب، سید علی محمد شیرازی، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئیه 1850م)، مدعی بابیّت و مهدویت* و سپس آورنده آیینی تازه.
علی محمد در شیراز به دنیا آمد. در 19 سالگی به کربلا رفت و نزد سید کاظم رشتی، جانشین شیخ احمد احسایی، پیشوای مکتب شیخیه، به تحصیل علوم دینی پرداخت[۱][۲][۳]. پس از وفات سید کاظم با این ادعا که «باب» یا واسطه امام زمان است، توانست در شیراز گروهی از پیروان او را گرد خویش آورد[۴][۵].
وی به همراه یارانش به مکه و سپس به بوشهر سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود[۶][۷]. در شیراز او را دستگیر کرده به مجلس مناظرهای با حضور علمای اسلامی بردند و به توبه واداشتند. باب پس از رهایی به اصفهان رفت و سپس به قلعه چَهریق در حوالی خوی تبعید شد[۸][۹]. در این زمان کار پیروان او بالا گرفته بود و جنبشهای بابیان در نواحی مختلف ایران به درگیریهای مسلحانه و سرکوب آنان انجامید. در نتیجه باب را که در محاکمهای دیگر در تبریز توبهنامه نوشته بود، به دستور حکومت مرکزی دوباره از چهریق به تبریز بردند و در آنجا اعدام کردند[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]. مسلک باب بعدها زمینه پیدایش آئینی به نام بهائی* یا بهائیت گردید.
تعالیم باب مشتمل بر تأویلهای باطنی غریب از قرآن و احادیث بود. مشهورترین اثر او کتاب بیان است که دو تحریر داشته است به عربی و فارسی[۱۴].باب در این کتاب که آن را ناسخ قرآن میشمرد،[۱۵] از مقام خویش و استمرار ظهورات الهی سخن گفته است[۱۶][۱۷][۱۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110.
- ↑ زعیمالدوله. مفتاح باب الابواب. ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تبریز: 1335، ص 73-74.
- ↑ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. بی جا، بی تا، ص 276-277.
- ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 105-106.
- ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.
- ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135.
- ↑ بیان عربی. ص 3.
- ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29.
- ↑ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.
- ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد.
- ↑ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52.
- ↑ برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374.
- ↑ Brown, E, G., Materials for the Study of the Babi Religion, Cambridge, 1961, P. 283 ff.
- ↑ درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.
- ↑ بیان فارسی. ص 54.
- ↑ بیان فارسی. ص 3-4.
- ↑ براون. مقدمه نقطه الکاف. کا ـ کر.
- ↑ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. ص 273-275.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
پیوند به بیرون
سید علیمحمد باب،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از /سید_علی%E2%80%8Cمحمد_باب/https://fa.wikishia.net/view
نویسنده مقاله
نامعلوم