مدینه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''مدینه،''' از شهرهای معروف جزیرۀالعرب<ref name=":0">حسین دشتی، سیدمصطفی. '''''معارف و معاریف'''''. قم: چاپ صدر، ج9، چ2، ص248.</ref>. واقع در زمینی هموار بین دو کوه<ref name=":1">قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص15 به نقل از حمدالله مستوفی قزوینی، '''''نزهۀالقلوب'''''. نشهر طهوری، ص12.</ref>، در فاصلۀ 500 کیلومتری شمال مکه و 425 کیلومتری شمال شرقی جده<ref name=":1" />، در ناحیه حجاز در شبه جزیرۀ عربستان<ref name=":2">خرمشاهی، بهاءالدین. '''''دانشنامۀ قرآن پژوهی'''''. تهران: انتشارات دوستان، ناهید، ذیل مقالۀ مدینه، ج2، ص2023.</ref>. مدینه که در جاهلیت نامش یثرب بوده، پس از ورود رسول الله(ص) به آنجا به مدینۀالنبی (مدینۀالرسول) تغییر نام یافت<ref name=":1" />. پیامبر پس از هجرت در مدینه، اقامت نمودند و این شهر محل مسجد و مدفن ایشان گردید<ref name=":2" />، و حرم مقدس پیغمبر اسلام نیز در آنجا است<ref name=":0" />. نام مدینه چهار بار<ref>سورۀ 9/101 و 120؛ سورۀ 33/60؛ سورۀ 63/8.</ref>، و یثرب فقط یک بار در قرآن ذکر شده است<ref>'''''قرآن'''''. سورۀ 33/13.</ref>. به گزارش ابراهیم ابن یحیی مدینه در تورات دارای یازده اسم است، به نقل از زید بن اسلم، رسول خدا فرمودند: «برای مدینه دَه نام میباشد» و سمهودی در کتاب وفاءالوفاء بیش از 90 اسم به مدینه نسبت داده که از آن جمله طیبه، طابۀ، جابرۀ، مجبورۀ، دارالایمان میباشد<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیرف ص. 115-116.</ref>. در حدیث رسول خدا(ص) آمده کربلا دیگر به شمشیر گشوده شد ولی مدینه به قرآن فتح گردید<ref>حسین دشتی، سیدمصطفی. '''''معارف و معاریف'''''. قم: چاپ صدر، ج9، چ2، ص248، به نقل از کنزالعمال حدیث 34903.</ref>. هوای مدینه گرم و در آن آب روان وجود دارد<ref name=":1" />. آب مشروب مدینه قبل و بعد از [[اسلام]] از چاه رومَد بود<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 120</ref>. عروه، بیرحاء، ابس بن مالک، غرس و أنا از چاههای دیگر مدینه میباشد<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 120 و 121.</ref>. به گفتۀ یعقوبی مدینه را چهار رودخانه بوده (1343ش) به نامهای وادی بطحان، عقیق اکبر، عقیق اصغر و وادی قناۀ. اُحد نزدیک ترین کوه به مدینه در شمال<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 119، به نقل از اصطخری، '''''مسالک''''' '''''و''''' '''''ممالک'''''. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1347، ص21.</ref>، کوه عیره در جنوب و دو کوه أجا و سلمی که به طی مشهورند در مشرق قرار دارند<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 119، به نقل از ابی الغداء، '''''تقویم''''' '''''البلدان'''''. ترجمۀ آیتی، انتشارات فرهنگ، 1349، ص92 و 119.</ref>. ساکنین مدینه اکثراً اهل سنت و جماعتاند، فقط طائفهای به نام غاوله دارای مذهب تشیعاند<ref name=":3">قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 115.</ref>. | [[پرونده:5540465.jpg|بندانگشتی|شهر مدینه، قابل بازیابی از https://www.khabaronline.ir/photo/1494659/%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%A8%D8%B9%D8%AB-%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B5-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%87#gallery-5]] | ||
'''مدینه،''' از شهرهای معروف جزیرۀالعرب<ref name=":0">حسین دشتی، سیدمصطفی. '''''معارف و معاریف'''''. قم: چاپ صدر، ج9، چ2، ص248.</ref>. واقع در زمینی هموار بین دو کوه<ref name=":1">قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص15 به نقل از حمدالله مستوفی قزوینی، '''''نزهۀالقلوب'''''. نشهر طهوری، ص12.</ref>، در فاصلۀ 500 کیلومتری شمال [[مکه]] و 425 کیلومتری شمال شرقی جده<ref name=":1" />، در ناحیه حجاز در شبه جزیرۀ عربستان<ref name=":2">خرمشاهی، بهاءالدین. '''''دانشنامۀ قرآن پژوهی'''''. تهران: انتشارات دوستان، ناهید، ذیل مقالۀ مدینه، ج2، ص2023.</ref>. مدینه که در جاهلیت نامش یثرب بوده، پس از ورود رسول الله(ص) به آنجا به مدینۀالنبی (مدینۀالرسول) تغییر نام یافت<ref name=":1" />. پیامبر پس از هجرت در مدینه، اقامت نمودند و این شهر محل مسجد و مدفن ایشان گردید<ref name=":2" />، و حرم مقدس پیغمبر [[اسلام]] نیز در آنجا است<ref name=":0" />. نام مدینه چهار بار<ref>سورۀ 9/101 و 120؛ سورۀ 33/60؛ سورۀ 63/8.</ref>، و یثرب فقط یک بار در [[قرآن]] ذکر شده است<ref>'''''قرآن'''''. سورۀ 33/13.</ref>. به گزارش ابراهیم ابن یحیی مدینه در تورات دارای یازده اسم است، به نقل از زید بن اسلم، رسول خدا فرمودند: <blockquote>«برای مدینه دَه نام میباشد» </blockquote>و سمهودی در کتاب وفاءالوفاء بیش از 90 اسم به مدینه نسبت داده که از آن جمله طیبه، طابۀ، جابرۀ، مجبورۀ، دارالایمان میباشد<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیرف ص. 115-116.</ref>. در حدیث رسول خدا(ص) آمده کربلا دیگر به شمشیر گشوده شد ولی مدینه به [[قرآن]] فتح گردید<ref>حسین دشتی، سیدمصطفی. '''''معارف و معاریف'''''. قم: چاپ صدر، ج9، چ2، ص248، به نقل از کنزالعمال حدیث 34903.</ref>. هوای مدینه گرم و در آن آب روان وجود دارد<ref name=":1" />. آب مشروب مدینه قبل و بعد از [[اسلام]] از چاه رومَد بود<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 120</ref>. عروه، بیرحاء، ابس بن مالک، غرس و أنا از چاههای دیگر مدینه میباشد<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 120 و 121.</ref>. به گفتۀ یعقوبی مدینه را چهار رودخانه بوده (1343ش) به نامهای وادی بطحان، عقیق اکبر، عقیق اصغر و وادی قناۀ. اُحد نزدیک ترین کوه به مدینه در شمال<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 119، به نقل از اصطخری، '''''مسالک''''' '''''و''''' '''''ممالک'''''. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1347، ص21.</ref>، کوه عیره در جنوب و دو کوه أجا و سلمی که به طی مشهورند در مشرق قرار دارند<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 119، به نقل از ابی الغداء، '''''تقویم''''' '''''البلدان'''''. ترجمۀ آیتی، انتشارات فرهنگ، 1349، ص92 و 119.</ref>. ساکنین مدینه اکثراً اهل سنت و جماعتاند، فقط طائفهای به نام غاوله دارای مذهب تشیعاند<ref name=":3">قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 115.</ref>. | |||
اوس و خزرج دو قبیلۀ عمده اعراب در مدینه بودند که با هجرت پیامبر به این شهر [[اسلام]] آوردند<ref>خرمشاهی، بهاءالدین. '''''دانشنامۀ قرآن پژوهی'''''. تهران: انتشارات دوستان، ناهید، ذیل مقالۀ مدینه، ج2، ص 2024.</ref>. | اوس و خزرج دو قبیلۀ عمده اعراب در مدینه بودند که با هجرت پیامبر به این شهر [[اسلام]] آوردند<ref>خرمشاهی، بهاءالدین. '''''دانشنامۀ قرآن پژوهی'''''. تهران: انتشارات دوستان، ناهید، ذیل مقالۀ مدینه، ج2، ص 2024.</ref>. | ||
| خط ۵: | خط ۶: | ||
خاک مدینه پربرکت و حاصلخیز است<ref name=":3" />. و به دو قسمت زمینهایی با خاک سفید و بدون املاح و زمینهایی با خاک سیاه تقسیم میشود<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 157، به نقل از ایوب صبری پاشا، '''''مرآۀالحرمین (سفرنامۀ مدینه)،''''' ترجمۀ عبدالرسول منشی نشر میراث مکتوب، 1382، ص427.</ref>. در مدینه کالاهای بسیار تجارت میشوند از جمله خرما، روغن، پنیر، حبوبات و گندم. مشهورترین بازار مدینه «باب السلام» است و «سوق الساحۀ» و «سوق المناحۀ» که بازار «حراج» یا «سوق الحراج» هم گویند، از دیگر بازارهای آن میباشند<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 158.</ref>. همچنین مدینه دارای دیواری با دو جدار داخلی و خارجی (236هـ) بوده است<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 143.</ref>. | خاک مدینه پربرکت و حاصلخیز است<ref name=":3" />. و به دو قسمت زمینهایی با خاک سفید و بدون املاح و زمینهایی با خاک سیاه تقسیم میشود<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 157، به نقل از ایوب صبری پاشا، '''''مرآۀالحرمین (سفرنامۀ مدینه)،''''' ترجمۀ عبدالرسول منشی نشر میراث مکتوب، 1382، ص427.</ref>. در مدینه کالاهای بسیار تجارت میشوند از جمله خرما، روغن، پنیر، حبوبات و گندم. مشهورترین بازار مدینه «باب السلام» است و «سوق الساحۀ» و «سوق المناحۀ» که بازار «حراج» یا «سوق الحراج» هم گویند، از دیگر بازارهای آن میباشند<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 158.</ref>. همچنین مدینه دارای دیواری با دو جدار داخلی و خارجی (236هـ) بوده است<ref>قره چانلو، حسین. '''''حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه)'''''. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 143.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[اسلام]] | |||
* [[مکه]] | |||
* [[قرآن]] | |||
* [[نجف]] | |||
* [[کاظمین]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
آیت الله معظمی گودرزی | آیت الله معظمی گودرزی | ||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۳

مدینه، از شهرهای معروف جزیرۀالعرب[۱]. واقع در زمینی هموار بین دو کوه[۲]، در فاصلۀ 500 کیلومتری شمال مکه و 425 کیلومتری شمال شرقی جده[۲]، در ناحیه حجاز در شبه جزیرۀ عربستان[۳]. مدینه که در جاهلیت نامش یثرب بوده، پس از ورود رسول الله(ص) به آنجا به مدینۀالنبی (مدینۀالرسول) تغییر نام یافت[۲]. پیامبر پس از هجرت در مدینه، اقامت نمودند و این شهر محل مسجد و مدفن ایشان گردید[۳]، و حرم مقدس پیغمبر اسلام نیز در آنجا است[۱]. نام مدینه چهار بار[۴]، و یثرب فقط یک بار در قرآن ذکر شده است[۵]. به گزارش ابراهیم ابن یحیی مدینه در تورات دارای یازده اسم است، به نقل از زید بن اسلم، رسول خدا فرمودند:
«برای مدینه دَه نام میباشد»
و سمهودی در کتاب وفاءالوفاء بیش از 90 اسم به مدینه نسبت داده که از آن جمله طیبه، طابۀ، جابرۀ، مجبورۀ، دارالایمان میباشد[۶]. در حدیث رسول خدا(ص) آمده کربلا دیگر به شمشیر گشوده شد ولی مدینه به قرآن فتح گردید[۷]. هوای مدینه گرم و در آن آب روان وجود دارد[۲]. آب مشروب مدینه قبل و بعد از اسلام از چاه رومَد بود[۸]. عروه، بیرحاء، ابس بن مالک، غرس و أنا از چاههای دیگر مدینه میباشد[۹]. به گفتۀ یعقوبی مدینه را چهار رودخانه بوده (1343ش) به نامهای وادی بطحان، عقیق اکبر، عقیق اصغر و وادی قناۀ. اُحد نزدیک ترین کوه به مدینه در شمال[۱۰]، کوه عیره در جنوب و دو کوه أجا و سلمی که به طی مشهورند در مشرق قرار دارند[۱۱]. ساکنین مدینه اکثراً اهل سنت و جماعتاند، فقط طائفهای به نام غاوله دارای مذهب تشیعاند[۱۲].
اوس و خزرج دو قبیلۀ عمده اعراب در مدینه بودند که با هجرت پیامبر به این شهر اسلام آوردند[۱۳].
خاک مدینه پربرکت و حاصلخیز است[۱۲]. و به دو قسمت زمینهایی با خاک سفید و بدون املاح و زمینهایی با خاک سیاه تقسیم میشود[۱۴]. در مدینه کالاهای بسیار تجارت میشوند از جمله خرما، روغن، پنیر، حبوبات و گندم. مشهورترین بازار مدینه «باب السلام» است و «سوق الساحۀ» و «سوق المناحۀ» که بازار «حراج» یا «سوق الحراج» هم گویند، از دیگر بازارهای آن میباشند[۱۵]. همچنین مدینه دارای دیواری با دو جدار داخلی و خارجی (236هـ) بوده است[۱۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ حسین دشتی، سیدمصطفی. معارف و معاریف. قم: چاپ صدر، ج9، چ2، ص248.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص15 به نقل از حمدالله مستوفی قزوینی، نزهۀالقلوب. نشهر طهوری، ص12.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ خرمشاهی، بهاءالدین. دانشنامۀ قرآن پژوهی. تهران: انتشارات دوستان، ناهید، ذیل مقالۀ مدینه، ج2، ص2023.
- ↑ سورۀ 9/101 و 120؛ سورۀ 33/60؛ سورۀ 63/8.
- ↑ قرآن. سورۀ 33/13.
- ↑ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیرف ص. 115-116.
- ↑ حسین دشتی، سیدمصطفی. معارف و معاریف. قم: چاپ صدر، ج9، چ2، ص248، به نقل از کنزالعمال حدیث 34903.
- ↑ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 120
- ↑ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 120 و 121.
- ↑ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 119، به نقل از اصطخری، مسالک و ممالک. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1347، ص21.
- ↑ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 119، به نقل از ابی الغداء، تقویم البلدان. ترجمۀ آیتی، انتشارات فرهنگ، 1349، ص92 و 119.
- ↑ ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 115.
- ↑ خرمشاهی، بهاءالدین. دانشنامۀ قرآن پژوهی. تهران: انتشارات دوستان، ناهید، ذیل مقالۀ مدینه، ج2، ص 2024.
- ↑ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 157، به نقل از ایوب صبری پاشا، مرآۀالحرمین (سفرنامۀ مدینه)، ترجمۀ عبدالرسول منشی نشر میراث مکتوب، 1382، ص427.
- ↑ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 158.
- ↑ قره چانلو، حسین. حرمین شریفین (تاریخ مکه و مدینه). تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر، ص. 143.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
آیت الله معظمی گودرزی