پرش به محتوا

آیة تطهیر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''آية تطهير،''' بخشي از آية 33 سورة احزاب از قرآن مجيد: «... انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيراً». تطهير در لغت به‌معني پاك‌كردن است و در اين آيه، در معني پاك‌گردانيدن از پليدي و شرك و گناه به‌كار رفته است. امت اسلام يك زبان...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''آية تطهير،''' بخشي از آية 33 سورة احزاب از قرآن مجيد: «... انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيراً». تطهير در لغت به‌معني پاك‌كردن است و در اين آيه، در معني پاك‌گردانيدن از پليدي و شرك و گناه به‌كار رفته است. امت اسلام يك زبان گفته‌اند كه مراد از اهل البيت در اين آيه، خاندان پيامبر خدا (ص) است.<sup>1</sup> برخي از مفسران اهل سنت، با توجه به بخش نخستين آية يادشده، اهل‌البيت را همسران پيامبر (ص) دانسته‌اند،<sup>2</sup> ولي بسياري از مفسران اهل سنت و تمام مفسران شيعه، مراد از اهل‌البيت را علي، فاطمه، حسن و حسين عليهم‌السلام ياد كرده‌اند.<sup>3</sup>  
'''آیه تطهیر،''' بخشی از آیه 33 سوره احزاب از [[قرآن|قرآن مجید]]: «... انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً». تطهیر در لغت به‌معنی پاک کردن است و در این آیه، در معنی پاک گردانیدن از پلیدی و شرک و گناه به‌کار رفته است. امت [[اسلام]] یک زبان گفته‌اند که مراد از اهل البیت در این آیه، خاندان پیامبر خدا (ص) است<ref>مسلم، ابوالحسين نيشابوري. '''صحيح'''. ج 7، ص 130.</ref> برخی از مفسران اهل سنت، با توجه به بخش نخستین آیه یادشده، اهل‌البیت را همسران پیامبر (ص) دانسته‌اند<ref>بيضاوی، عبدالله. '''''انوار التنزيل'''''. ص 557</ref><ref>ابن کثیر. '''''تفسیر القرآن العظیم'''''. ج 3، ص 483ـ485.</ref><ref>ابن حجر هیثمی. '''''الصواعق المحرقه'''''. ص 141.</ref><ref>زمخشری، ابوالقاسم محمود. '''''الکشاف'''''. ج 1، ص 193.</ref>، ولی بسیاری از مفسران اهل سنت و تمام مفسران شیعه، مراد از اهل‌البیت را [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|علی]]، [[فاطمه(س)|فاطمه]]، [[امام حسن مجتبی(ع)|حسن]] و [[امام حسین بن علی(ع)|حسین]] علیهم‌السلام یاد کرده‌اند<ref>فرات بن ابراهیم. '''''تفسیر'''''. 121، 22.</ref><ref>طوسی. '''''تفسیر تبیان'''''. 8/307.</ref><ref>طبرسی، ابوعلی. '''''تفسیر مجمع‌البیان'''''، 4/356، 57.</ref><ref>فیض کاشانی، محسن. '''''تفسیر صافی'''''. 396.</ref><ref>تلخیص از «آیه تطهیر» دایره‌المعارف تشیع، ج 1/247</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


# مسلم، ابوالحسين نيشابوري. '''صحيح'''. ج 7، ص 130.
* [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)]]
# بيضاوي، عبدالله. '''''انوار التنزيل'''''. ص 557؛ ابن كثير. '''''تفسير القرآن العظيم'''''. ج 3، ص 483ـ485؛ ابن حجر هيثمي. '''''الصواعق المحرقه'''''. ص 141؛ زمخشري، ابوالقاسم محمود. '''''الكشاف'''''. ج 1، ص 193.
* [[فاطمه(س)]]
# فرات بن ابراهيم. '''''تفسير'''''. 121، 22؛ طوسي. '''''تفسير تبيان'''''. 8/307؛ طبرسي، ابوعلي. '''''تفسير مجمع‌البيان'''''، 4/356، 57؛ فيض كاشاني، محسن. '''''تفسير صافي'''''. 396.
* [[امام حسن مجتبی(ع)]]
* [[امام حسین بن علی(ع)]]


تلخيص از «آية تطهير» دايرة‌المعارف تشيع، ج 1/247
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
تلخیص‌کننده: حسن امین
تلخیص‌کننده: حسن امین
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۲

آیه تطهیر، بخشی از آیه 33 سوره احزاب از قرآن مجید: «... انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً». تطهیر در لغت به‌معنی پاک کردن است و در این آیه، در معنی پاک گردانیدن از پلیدی و شرک و گناه به‌کار رفته است. امت اسلام یک زبان گفته‌اند که مراد از اهل البیت در این آیه، خاندان پیامبر خدا (ص) است[۱] برخی از مفسران اهل سنت، با توجه به بخش نخستین آیه یادشده، اهل‌البیت را همسران پیامبر (ص) دانسته‌اند[۲][۳][۴][۵]، ولی بسیاری از مفسران اهل سنت و تمام مفسران شیعه، مراد از اهل‌البیت را علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم‌السلام یاد کرده‌اند[۶][۷][۸][۹][۱۰].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. مسلم، ابوالحسين نيشابوري. صحيح. ج 7، ص 130.
  2. بيضاوی، عبدالله. انوار التنزيل. ص 557
  3. ابن کثیر. تفسیر القرآن العظیم. ج 3، ص 483ـ485.
  4. ابن حجر هیثمی. الصواعق المحرقه. ص 141.
  5. زمخشری، ابوالقاسم محمود. الکشاف. ج 1، ص 193.
  6. فرات بن ابراهیم. تفسیر. 121، 22.
  7. طوسی. تفسیر تبیان. 8/307.
  8. طبرسی، ابوعلی. تفسیر مجمع‌البیان، 4/356، 57.
  9. فیض کاشانی، محسن. تفسیر صافی. 396.
  10. تلخیص از «آیه تطهیر» دایره‌المعارف تشیع، ج 1/247

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

تلخیص‌کننده: حسن امین