شفاء(كتاب‌الشفاء): تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۶

کتاب الشفاء، قابل بازیابی از https://www.iranketab.ir/book/73798-shafa#pid=1

شفاء یا کتاب‌الشفاء یا شفا کتابی به عربی و مهم‌ترین و مفصل‌ترین تألیفات شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا/ ابن سینا (و 428 ق) دانشمند، فیلسوف، پزشک و ریاضیدان بزرگ ایران در زمینه منطق و فلسفه‌الهی و طبیعی و نیز ریاضیات است^[۱]. این کتاب چهار بخش زیر را در بردارد:

منطق؛
طبیعیات؛
تعلیمات؛
الهیات.

بخش منطق آن مشروح‌ترین کتاب منطق صوری به شمار می‌رود. مشهور است که ابن سینا شفا را در بیان فلسفه مشایی ارسطویی نگاشته و هدفش پیروی کامل از آرای آن طایفه، به ویژه ارسطو بوده است. متن کامل شفا میان 1953 ـ 1983 در مصر و در 1364 ش در ایران تجدید چاپ شده است^[۲]. از آن یا اجزای آن ترجمه‌های متعددی به زبان‌های مختلف از جمله عبری، ‌آلمانی، لاتین، فرانسوی و فارسی در دست است^[۳]. جدیدترین چاپ انتقادی آن، ترجمه لاتین بخش الهیات است که به کوشش سیمون فان ریت و با مقدمه‌ای از وربکه در دو جلد طبع و انتشار یافته است (سوئیس، 1977 و 1980 م)^[۴]. بر این کتاب شروح بسیاری هم نوشته‌اند که از میان مفصل‌ترین آنها به شرح ملاصدرای شیرازی می‌توان اشاره کرد^[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی، تهران: جیبی، چ 3، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1479.
↑ دایره المعارف تشیع، ‌زیر نظر احمدصدر حاج سیدجوادی، کامران فانی و بهاءالدین خرمشاهی، تهران: بنیاد اسلامی طاهر، 1366 ش، ج 1، ص 328.
↑ صفا، ‌ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: ابن سینا، ‌چ 6، 1347 ش، ج 1، ص 315.
↑ دایره المعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، چ 1، 1370 ش، ج 4، ص 6 (ذیل‌الشفاء)
↑ طبری، ‌محمدعلی. زبده الآثار، ‌تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 246.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

[1] مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی، تهران: جیبی، چ 3، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1479.

[2] دایره المعارف تشیع، ‌زیر نظر احمدصدر حاج سیدجوادی، کامران فانی و بهاءالدین خرمشاهی، تهران: بنیاد اسلامی طاهر، 1366 ش، ج 1، ص 328.

[3] صفا، ‌ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: ابن سینا، ‌چ 6، 1347 ش، ج 1، ص 315.

[4] دایره المعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، چ 1، 1370 ش، ج 4، ص 6 (ذیل‌الشفاء)

[5] طبری، ‌محمدعلی. زبده الآثار، ‌تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 246.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''شِفا'''
+[[پرونده:332fc267406b4d64aff74c9c85d6d573.jpg|بندانگشتی|کتاب الشفاء، قابل بازیابی از https://www.iranketab.ir/book/73798-shafa#pid=1]]
+شفاء یا کتاب‌الشفاء یا شفا کتابی به [[عربی]] و مهم‌ترین و مفصل‌ترین تألیفات شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا/ [[ابن سینا، ادبیات|ابن سینا]] (و 428 ق) دانشمند، فیلسوف، پزشک و ریاضیدان بزرگ ایران در زمینه منطق و فلسفه‌الهی و طبیعی و نیز ریاضیات است<ref>مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''، تهران: جیبی، چ 3، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1479.</ref>. این کتاب چهار بخش زیر را در بردارد:
-''شفاء'' یا ''كتاب‌الشفاء'' یا ''شفا'' كتابی به [[عربی]] و مهم‌ترین و مفصل‌ترین تألیفات شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا/ [[ابن سینا، ادبیات|ابن سینا]]<sup>*</sup> (و 428 ق) دانشمند، فیلسوف، پزشك و ریاضیدان بزرگ ایران در زمینة منطق و فلسفة‌الهی و طبیعی و نیز ریاضیات است.<sup>1</sup> این كتاب چهار بخش: 1ـ منطق، 2ـ طبیعیات، 3ـ تعلیمات، 4ـ الهیات را دربر دارد. بخش منطق آن مشروح‌ترین كتاب منطق صوری به شمار می‌رود. مشهور است كه ابن سینا ''شفا'' را در بیان فلسفة مشایی ارسطویی نگاشته و هدفش پیروی كامل از آرای آن طایفه، به ویژه ارسطو بوده است. متن كامل شفا میان 1953 ـ 1983 در مصر و در 1364 ش در ایران تجدید چاپ شده است.<sup>2</sup> از آن یا اجزای آن ترجمه‌های متعددی به زبان‌های مختلف از جمله عبری، ‌آلمانی، لاتین، فرانسوی و [[فارسی]] در دست است.<sup>3</sup> جدیدترین چاپ انتقادی آن، ترجمة لاتین بخش الهیات است كه به كوشش سیمون فان ریت و با مقدمه‌ای از وربكه در دو جلد طبع و انتشار یافته است (سوئیس، 1977 و 1980 م).<sup>4</sup> بر این كتاب شروح بسیاری هم نوشته‌اند كه از میان مفصل‌ترین آنها به شرح ملاصدرای شیرازی می‌توان اشاره كرد.<sup>5</sup>
+# منطق؛
+# طبیعیات؛
+# تعلیمات؛
+# الهیات.
-'''مآخذ:'''
+بخش منطق آن مشروح‌ترین کتاب منطق صوری به شمار می‌رود. مشهور است که [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]] شفا را در بیان فلسفه مشایی ارسطویی نگاشته و هدفش پیروی کامل از آرای آن طایفه، به ویژه ارسطو بوده است. متن کامل شفا میان 1953 ـ 1983 در مصر و در 1364 ش در [[کشور ایران|ایران]] تجدید چاپ شده است<ref>'''''دایره المعارف تشیع'''''، ‌زیر نظر احمدصدر حاج سیدجوادی، کامران فانی و بهاءالدین خرمشاهی، تهران: بنیاد اسلامی طاهر، 1366 ش، ج 1، ص 328.</ref>. از آن یا اجزای آن ترجمه‌های متعددی به زبان‌های مختلف از جمله عبری، ‌آلمانی، لاتین، فرانسوی و [[فارسی]] در دست است<ref>صفا، ‌ذبیح‌الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''، تهران: ابن سینا، ‌چ 6، 1347 ش، ج 1، ص 315.</ref>. جدیدترین چاپ انتقادی آن، ترجمه لاتین بخش الهیات است که به کوشش سیمون فان ریت و با مقدمه‌ای از وربکه در دو جلد طبع و انتشار یافته است (سوئیس، 1977 و 1980 م)<ref>'''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، چ 1، 1370 ش، ج 4، ص 6 (ذیل‌الشفاء)</ref>. بر این کتاب شروح بسیاری هم نوشته‌اند که از میان مفصل‌ترین آنها به شرح [[ملاصدرا|ملاصدرای شیرازی]] می‌توان اشاره کرد<ref>طبری، ‌محمدعلی. '''''زبده الآثار'''''، ‌تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 246.</ref>.
-ـ مصاحب، ‌غلامحسین. ''دایرةالمعارف فارسی''، تهران: جیبی، چ 3، 1381 ش، ج 2، ب 1، ص 1479.
+== نیز نگاه کنید به ==
-ـ ''دایرةالمعارف تشیع''، ‌زیر نظر احمدصدر حاج سیدجوادی، كامران فانی و بهاءالدین خرمشاهی، تهران: بنیاد اسلامی طاهر، 1366 ش، ج 1، ص 328.
+* [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]]
+* [[فارسی]]
+* [[عربی]]
+* [[ملاصدرا]]
-ـ صفا، ‌ذبیح‌الله. ''تاریخ ادبیات در ایران''، تهران: ابن سینا، ‌چ 6، 1347 ش، ج 1، ص 315.
+== مآخذ ==
+<references />
-ـ ''دایرةالمعارف بزرگ اسلامی''، زیر نظر كاظم موسوی بجنوردی، تهران: مركز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، چ 1، 1370 ش، ج 4، ص 6 (ذیل‌الشفاء)
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-ـ طبری، ‌محمدعلی. ''زبدةالآثار''، ‌تهران: امیركبیر، چ 1، 1372 ش، ص 246.
+== نویسنده مقاله ==
 ابوالقاسم رادفر
+[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
+[[رده:ادبیات]]