پرش به محتوا

گلچین گیلانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « گلچين گيلاني (1288 ـ 1351 ش) شاعر معاصر. مجدالدين ميرفخرايي متخلص و مشهور به گلچين گيلاني در رشت به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي را در زادگاهش به پايان برد. سپس به تهران آمد و در مدارس سيروس و دارالفنون نزد استاداني چون وحيد دستگردي<sup>*</...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:


گلچین گیلانی (1288 ـ 1351 ش) شاعر معاصر.


گلچين گيلاني (1288 ـ 1351 ش) شاعر معاصر.
مجدالدین میرفخرایی متخلص و مشهور به گلچین گیلانی در رشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان برد. سپس به [[استان تهران|تهران]] آمد و در مدارس سیروس و دارالفنون نزد استادانی چون وحید دستگردی<sup>*</sup> و [[عباس اقبال آشتیانی]] به تحصیل ادامه داد<ref>عابدی، ‌کامیار. '''''زندگی و شعر گلچین گیلانی'''''. ‌تهران: نشر ثالث، ‌چ 1، 1379 ش، ص 13.</ref>. پس از آن تحصیلات عالی را در دارالمعلمین عالی در رشته ادبیات و فلسفه و علوم تربیتی به پایان رسانید و در 1312 ش مدرک لیسانس گرفت. در همان سال پس از موفقیت در آزمون اعزام دانشجو ابتدا به فرانسه و سپس به انگلستان رفت و در لندن به تحصیل در رشته‌زبان و ادبیات انگلیسی پرداخت. پس از چندی به رشته پزشکی روی آورد<ref name=":0">عابدی، ‌کامیار. '''''زندگی و شعر گلچین گیلانی'''''. ‌تهران: نشر ثالث، ‌چ 1، 1379 ش، ص 15.</ref>. زندگی ادبی گلچین با انتشار شعر «باران» در مجله سخن در 1323ش شروع شد. این شعر شهرت بسیاری برای وی به ارمغان آورد و به کتاب فارسی کودکان دبستانی راه یافت. سرانجام گلچین پس از گذشت سال‌ها دوری از وطن در غربت درگذشت<ref name=":0" />. بخشی از سروده‌های گلچین در مجله ارمغان و بخش‌های دیگر آن در مجله‌های روزگار نو و سخن به چاپ رسیده است. مجموعه‌ای از اشعار او نیز با عنوان نهفته در لندن طبع شده است<ref>برقعی، سید محمد جعفر. '''''سخنوران معاصر ایران'''''. ‌تهران: خرم، 1373 ش، ص 3049.</ref>. گلچین را برخی از بنیانگذاران شعر نو در ایران دانسته‌اند که در قوالب و اشکال شعر فارسی ابتکارات و بدایعی را به کار بست<ref>خلخالی، عبدالمجید. '''''تذکره شعرای معاصر ایران'''''. تهران: طهوری، چ 1، 1337 ش، ج 1، ص 296.</ref>. برخی دیگر اشعار او را به تعبیر نیمایی شعر نو نمی‌دانند<ref>لنگرودی، شمس. '''''تاریخ تحلیلی شعر نو'''''. تهران: نشر مرکز، 1377ش، 1/ 255.</ref>. او به شکل بارزی تحت تأثیر اقلیم و محیط زیست خویش ـ گیلان ـ قرار داشت و این ویژگی به شعر او طراوت خاصی بخشیده است<ref>یوسفی، ‌غلامحسین. '''''چشمه‌روشن'''''. ‌تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ص 534.</ref>.


مجدالدين ميرفخرايي متخلص و مشهور به گلچين گيلاني در رشت به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي را در زادگاهش به پايان برد. سپس به [[استان تهران|تهران]] آمد و در مدارس سيروس و دارالفنون نزد استاداني چون وحيد دستگردي<sup>*</sup> و عباس اقبال آشتياني<sup>*</sup> به تحصيل ادامه داد.<sup>1</sup> پس از آن تحصيلات عالي را در دارالمعلمين عالي در رشتة ادبيات و فلسفه و علوم تربيتي به پايان رسانيد و در 1312 ش مدرك ليسانس گرفت. در همان سال پس از موفقيت در آزمون اعزام دانشجو ابتدا به فرانسه و سپس به انگلستان رفت و در لندن به تحصيل در رشتة‌زبان و ادبيات انگليسي پرداخت. پس از چندي به رشتة پزشكي روي آورد.<sup>2</sup> زندگي ادبي گلچين با انتشار شعر «باران» در مجلة سخن در 1323ش شروع شد. اين شعر شهرت بسياري براي وي به ارمغان آورد و به كتاب فارسي كودكان دبستاني راه يافت. سرانجام گلچين پس از گذشت سال‌ها دوري از وطن در غربت درگذشت.<sup>3</sup> بخشي از سروده‌هاي گلچين در مجلة ''ارمغان'' و بخش‌هاي ديگر آن در مجله‌هاي ''روزگار نو'' و ''سخن'' به چاپ رسيده است. مجموعه‌اي از اشعار او نيز با عنوان ''نهفته'' در لندن طبع شده است.<sup>4</sup> گلچين را برخي از بنيانگذاران شعر نو در ايران دانسته‌اند كه در قوالب و اشكال شعر فارسي ابتكارات و بدايعي را به كار بست.<sup>5</sup> برخي ديگر اشعار او را به تعبير نيمايي شعر نو نمي‌دانند.<sup>6</sup> او به شكل بارزي تحت تأثير اقليم و محيط زيست خويش ـ گيلان ـ قرار داشت و اين ويژگي به شعر او طراوت خاصي بخشيده است.<sup>7</sup>
== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[استان تهران]]
* [[عباس اقبال آشتیانی]]


1ـ عابدي، ‌كاميار. ''زندگي و شعر گلچين گيلاني''. ‌تهران: نشر ثالث، ‌چ 1، 1379 ش، ص 13.
== مآخذ ==
<references />


2ـ همان. ص 15.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
3ـ همان جا.
 
4ـ برقعي، سيد محمد جعفر. ''سخنوران معاصر ايران''. ‌تهران: خرم، 1373 ش، ص 3049.
 
5ـ خلخالي، عبدالمجيد. ''تذكرة شعراي معاصر ايران''. تهران: طهوري، چ 1، 1337 ش، ج 1، ص 296.
 
6ـ لنگرودي، شمس. ''تاريخ تحليلي شعر نو''. تهران: نشر مركز، 1377ش، 1/ 255.
 
7ـ يوسفي، ‌غلامحسين. ''چشمة‌روشن''. ‌تهران: علمي، چ 2، 1369 ش، ص 534.


== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۳

گلچین گیلانی (1288 ـ 1351 ش) شاعر معاصر.

مجدالدین میرفخرایی متخلص و مشهور به گلچین گیلانی در رشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان برد. سپس به تهران آمد و در مدارس سیروس و دارالفنون نزد استادانی چون وحید دستگردی* و عباس اقبال آشتیانی به تحصیل ادامه داد[۱]. پس از آن تحصیلات عالی را در دارالمعلمین عالی در رشته ادبیات و فلسفه و علوم تربیتی به پایان رسانید و در 1312 ش مدرک لیسانس گرفت. در همان سال پس از موفقیت در آزمون اعزام دانشجو ابتدا به فرانسه و سپس به انگلستان رفت و در لندن به تحصیل در رشته‌زبان و ادبیات انگلیسی پرداخت. پس از چندی به رشته پزشکی روی آورد[۲]. زندگی ادبی گلچین با انتشار شعر «باران» در مجله سخن در 1323ش شروع شد. این شعر شهرت بسیاری برای وی به ارمغان آورد و به کتاب فارسی کودکان دبستانی راه یافت. سرانجام گلچین پس از گذشت سال‌ها دوری از وطن در غربت درگذشت[۲]. بخشی از سروده‌های گلچین در مجله ارمغان و بخش‌های دیگر آن در مجله‌های روزگار نو و سخن به چاپ رسیده است. مجموعه‌ای از اشعار او نیز با عنوان نهفته در لندن طبع شده است[۳]. گلچین را برخی از بنیانگذاران شعر نو در ایران دانسته‌اند که در قوالب و اشکال شعر فارسی ابتکارات و بدایعی را به کار بست[۴]. برخی دیگر اشعار او را به تعبیر نیمایی شعر نو نمی‌دانند[۵]. او به شکل بارزی تحت تأثیر اقلیم و محیط زیست خویش ـ گیلان ـ قرار داشت و این ویژگی به شعر او طراوت خاصی بخشیده است[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. عابدی، ‌کامیار. زندگی و شعر گلچین گیلانی. ‌تهران: نشر ثالث، ‌چ 1، 1379 ش، ص 13.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ عابدی، ‌کامیار. زندگی و شعر گلچین گیلانی. ‌تهران: نشر ثالث، ‌چ 1، 1379 ش، ص 15.
  3. برقعی، سید محمد جعفر. سخنوران معاصر ایران. ‌تهران: خرم، 1373 ش، ص 3049.
  4. خلخالی، عبدالمجید. تذکره شعرای معاصر ایران. تهران: طهوری، چ 1، 1337 ش، ج 1، ص 296.
  5. لنگرودی، شمس. تاریخ تحلیلی شعر نو. تهران: نشر مرکز، 1377ش، 1/ 255.
  6. یوسفی، ‌غلامحسین. چشمه‌روشن. ‌تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ص 534.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر