گلستان سعدی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
گلستان، نمونهای از نثرهای ادبی آهنگین زبان فارسی نوشته [[سعدی]] در 656ق / 1258م. | گلستان، نمونهای از نثرهای ادبی آهنگین زبان فارسی نوشته [[سعدی]] در 656ق / 1258م. | ||
[[پرونده:گلستان سعدی.jpg|بندانگشتی|گلستان سعدی برگرفته از سایت پرشین پی دی اف قابل بازیابی از https://persianpdf.com/book/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B9%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%AD%DB%8C%D8%AD-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B9%D9%84%DB%8C/]] | |||
[[سعدی]]* گلستان را که شامل مطالب اخلاقی، اجتماعی، دینی و در قالب حکایات شیرین است<ref>خالقیراد، حسین. '''''قطعه و قطعه سرایی'''''. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چ 1، 1375، ص 338.</ref>. با عنوانهای در یک مقدمه و هشت باب در سیرت پادشاهان، در اخلاق درویشان، در فضیلت قناعت، در فوائد خاموشی، در عشق و جوانی، در ضعف و پیری، در تأثیر تربیت و در آداب صحبت نوشت و آن را به شاهزاده سعد بن ابوبکر بن سعد زنگی تقدیم کرد<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 268 و 424.</ref>. | [[سعدی]]* گلستان را که شامل مطالب اخلاقی، اجتماعی، دینی و در قالب حکایات شیرین است<ref>خالقیراد، حسین. '''''قطعه و قطعه سرایی'''''. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چ 1، 1375، ص 338.</ref>. با عنوانهای در یک مقدمه و هشت باب در سیرت پادشاهان، در اخلاق درویشان، در فضیلت قناعت، در فوائد خاموشی، در عشق و جوانی، در ضعف و پیری، در تأثیر تربیت و در آداب صحبت نوشت و آن را به شاهزاده سعد بن ابوبکر بن سعد زنگی تقدیم کرد<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 268 و 424.</ref>. | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | |||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۳
گلستان، نمونهای از نثرهای ادبی آهنگین زبان فارسی نوشته سعدی در 656ق / 1258م.

سعدی* گلستان را که شامل مطالب اخلاقی، اجتماعی، دینی و در قالب حکایات شیرین است[۱]. با عنوانهای در یک مقدمه و هشت باب در سیرت پادشاهان، در اخلاق درویشان، در فضیلت قناعت، در فوائد خاموشی، در عشق و جوانی، در ضعف و پیری، در تأثیر تربیت و در آداب صحبت نوشت و آن را به شاهزاده سعد بن ابوبکر بن سعد زنگی تقدیم کرد[۲].
نثر گلستان حاوی قسمتهای مصنوع و ساده و به شیوهای مختلط نوشته شده است. بدین معنی که سعدی ضمن نثر ساده و استادانه خود، هرجا که لازم دانسته، عبارات مسجّع لطیف هم آورده است. اما به حق باید گلستان را نوعی از نثر موزون شمرد[۳]. با این حال سعدی در این کتاب از شیوه خشک نثر مترسّلان و تعقید و آمیختگی شدید با زبان عربی پرهیز کرده و گلستان او با ذوق فارسی زبانان، سازگاری و انطباق کامل یافته است و همین امر سبب شده است تا سعدی به منزله یک مبتکر و نوع آور، در نویسندگی سده 7ق تلقّی شود[۴]. نثر گلستان در مقام مقایسه با دیگر آثار نثر مصنوع در این دوره از لحاظ کیفیت درج اشعار نیز روشی ممتاز و مشخص دارد[۵]. بعدها چند تن از نویسندگان از جمله جوینی* در نگارستان، جامی* در بهارستان، قاآنی* در پریشان و قائم مقام* نویسنده دوره قاجاریه در مقام تقلید از آن برآمدهاند[۶]. بسیاری از نویسندگان از جمله سروری، شمعی و سراجالدین علی خان آرزو، شروحی به عربی، ترکی و فارسی بر آن نوشتهاند. غلامحسین یوسفی، خطیب رهبر و محمد خزائلی نیز شرحهایی بر این کتاب نوشتهاند[۷]. چاپهای قریب (1310ش)، فروغی* (1316ش) و یوسفی از بهترین چاپهای انتقادی گلستان هستند. قدیمترین ترجمه آن به زبان فرانسوی از دوریه است که در 1634م در پاریس چاپ و منتشر شده است[۸]. هانری ماسه، خاورشناس فرانسوی، 55 ترجمه از گلستان به زبانهای لاتین، فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، روسی، عربی، ترکی و جز آنها را در کتابش صورت داده است[۹].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ خالقیراد، حسین. قطعه و قطعه سرایی. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چ 1، 1375، ص 338.
- ↑ خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 268 و 424.
- ↑ حاکمی، اسماعیل. گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزیّن. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 5 و 119.
- ↑ رستگار فسایی، منصور. انواع نثر فارسی. تهران: سمت، 1380، ص 475.
- ↑ خطیبی، حسین. فن نثر در ادب پارسی. تهران: زوّار، چ 1، 1366، ج 1، ص 613.
- ↑ تمیمداری، احمد. کتاب ایران، تاریخ ادب پارسی. تهران: انتشارات بینالمللی الهدی، چ 1، 1379، ص 133.
- ↑ خزائلی، محمد. شرح گلستان. تهران: جاویدان، چ 2، 1381، ص 73 (مقدمه).
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 2، ص 2408.
- ↑ Massé, H. Essai sar sur le poète Saadi. Paris: Librairie Paul Qeuthner, 1919.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر