شامیرزا مرادی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
شامیرزا مرادی، (دورود 1376ش ـ دورود 1314ش)، نوازنده سرنا<sup>*</sup> و كمانچه<sup>*</sup> در لرستان. از 10 سالگی نواختن كمانچه را نزد عموی خود محمدعلی كه از نوازندگان بنام لرستان بود آغاز كرد. از 15 سالگی نیز نواختن سرنا را نزد پدر خود آغاز نمود. از سالهای دهه پنجاه به بعد اجراهای بسیاری در رادیو خرمآباد، | شامیرزا مرادی، (دورود 1376ش ـ دورود 1314ش)، نوازنده [[سُرنا|سرنا]]<sup>*</sup> و كمانچه<sup>*</sup> در [[استان لرستان|لرستان]]. از 10 سالگی نواختن كمانچه را نزد عموی خود محمدعلی كه از نوازندگان بنام [[استان لرستان|لرستان]] بود آغاز كرد. از 15 سالگی نیز نواختن [[سُرنا|سرنا]] را نزد پدر خود آغاز نمود. از سالهای دهه پنجاه به بعد اجراهای بسیاری در [[رادیو]] خرمآباد، [[استان تهران|تهران]]، آبادان، [[استان مازندران|مازندران]] و [[استان گیلان|گیلان]] داشته است. در سال 1370ش با شركت در فستیوال آوینیون در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] لقب مروارید اقیانوس را از آن خود كرد. او از بزرگترین [[سُرنا|سرنا]]<nowiki/>نوازان ایران محسوب میشد و شیوهای منحصر به فرد در نواختن [[سُرنا|سرنا]] داشت<ref>اطلاعات اين مدخل از طريق گفتوگو با مرحوم شاميرزا مرادی به دست آمده است.</ref>. | ||
== پاورقی == | == پاورقی == | ||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
محمدرضا درویشی | محمدرضا درویشی | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:موسیقی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۰
شامیرزا مرادی، (دورود 1376ش ـ دورود 1314ش)، نوازنده سرنا* و كمانچه* در لرستان. از 10 سالگی نواختن كمانچه را نزد عموی خود محمدعلی كه از نوازندگان بنام لرستان بود آغاز كرد. از 15 سالگی نیز نواختن سرنا را نزد پدر خود آغاز نمود. از سالهای دهه پنجاه به بعد اجراهای بسیاری در رادیو خرمآباد، تهران، آبادان، مازندران و گیلان داشته است. در سال 1370ش با شركت در فستیوال آوینیون در فرانسه لقب مروارید اقیانوس را از آن خود كرد. او از بزرگترین سرنانوازان ایران محسوب میشد و شیوهای منحصر به فرد در نواختن سرنا داشت[۱].
پاورقی
بیوگرافی این استاد در كتاب هفت اورنگ، محمدرضا درویشی، بهمن بوستان، واحد موسیقی حوزه هنری 1370 منعكس است.
مآخذ
- ↑ اطلاعات اين مدخل از طريق گفتوگو با مرحوم شاميرزا مرادی به دست آمده است.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی