پرش به محتوا

حلم: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''[[حلم]]،''' از فضایل اخلاقی. حلیم نیز از نام‌های خداوند است. حلم در لغت به معنای بردباری و شكیبایی است و در علم اخلاق، ان را یكی از اقسام شجاعت می‌شمارند. در تعریف حلم چنین گفته‌اند كه طمأنینتی است كه در نفس حاصل می‌شود و موجب می‌گردد تا ادمی بر هر اشتباه و خرده‌ای خشم نگیرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غیظ)<sup>*</sup><ref>  طوسی، نصیرالدین. '''''اخلاق''''' '''''ناصری'''''. به كوشش مینوی، تهران: خوارزمی، 1364، ص113.
'''[[حلم]]،''' از فضایل اخلاقی. حلیم نیز از نام‌های خداوند است. حلم در لغت به معنای بردباری و شكیبایی است و در علم اخلاق، آن را یكی از اقسام شجاعت می‌شمارند. در تعریف حلم چنین گفته‌اند كه طمأنینتی است كه در نفس حاصل می‌شود و موجب می‌گردد تا آدمی بر هر اشتباه و خرده‌ای خشم نگیرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غیظ)<sup>*</sup><ref>  طوسی، نصیرالدین. '''''اخلاق''''' '''''ناصری'''''. به كوشش مینوی، تهران: خوارزمی، 1364، ص113.</ref><ref>جرجانی، سیدشریف. '''''كتاب''''' '''''التعریفات'''''. ذیل " حلم".</ref> صاحب حلم (= حلیم) دارای آرامشی خاص است، به آسانی خشم نمی‌گیرد، در برابر ناملایمات پریشان نمی‌شود و در مجازات كردن دیگران، حتی ستمكاران شتاب نمی‌ورزد<ref>  جرجانی، سیدشریف. '''''كتاب''''' '''''التعریفات'''''. ذیل همین عنوان.</ref> و تنها وقتی خشمگین می‌شود كه ببیند قوانین الهی اجرا نمی‌گردد و محرّمات خداوند نادیده گرفته می‌شود<ref>كاشانی، عزالدین. '''''مصباح‌''''' '''''الهدایه''''' '''''و''''' '''''مفتاح الكفایه.''''' به كوشش جلال‌الدین همایی، تهران: 1367، ص355 به بعد.</ref><ref>دادبه، اصغر. «حلیم»، '''''دایرةالمعارف تشیع'''''. تهران: 1381، 6/507-508.</ref>.
 
2.    جرجانی، سیدشریف. '''''كتاب''''' '''''التعریفات'''''. ذیل همین عنوان.</ref>. صاحب حلم (= حلیم) دارای ارامشی خاص است، به اسانی خشم نمی‌گیرد، در برابر ناملایمات پریشان نمی‌شود و در مجازات كردن دیگران، حتی ستمكاران شتاب نمی‌ورزد<ref>  جرجانی، سیدشریف. '''''كتاب''''' '''''التعریفات'''''. ذیل همین عنوان.</ref> و تنها وقتی خشمگین می‌شود كه ببیند قوانین الهی اجرا نمی‌گردد و محرّمات خداوند نادیده گرفته می‌شود<ref>كاشانی، عزالدین. '''''مصباح‌''''' '''''الهدایه''''' '''''و''''' '''''مفتاح الكفایه.''''' به كوشش جلال‌الدین همایی، تهران: 1367، ص355 به بعد.
 
نیزنك: دادبه، اصغر. «حلیم»، '''''دایرةالمعارف تشیع'''''. تهران: 1381، 6/507-508.</ref>.


== نیز نگاه کنید  به ==
== نیز نگاه کنید  به ==


* [[اسلام]]<br />


 
== مآخذ ==
== ماخذ ==
<references />
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۷

حلم، از فضایل اخلاقی. حلیم نیز از نام‌های خداوند است. حلم در لغت به معنای بردباری و شكیبایی است و در علم اخلاق، آن را یكی از اقسام شجاعت می‌شمارند. در تعریف حلم چنین گفته‌اند كه طمأنینتی است كه در نفس حاصل می‌شود و موجب می‌گردد تا آدمی بر هر اشتباه و خرده‌ای خشم نگیرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غیظ)*[۱][۲] صاحب حلم (= حلیم) دارای آرامشی خاص است، به آسانی خشم نمی‌گیرد، در برابر ناملایمات پریشان نمی‌شود و در مجازات كردن دیگران، حتی ستمكاران شتاب نمی‌ورزد[۳] و تنها وقتی خشمگین می‌شود كه ببیند قوانین الهی اجرا نمی‌گردد و محرّمات خداوند نادیده گرفته می‌شود[۴][۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1.   طوسی، نصیرالدین. اخلاق ناصری. به كوشش مینوی، تهران: خوارزمی، 1364، ص113.
  2. جرجانی، سیدشریف. كتاب التعریفات. ذیل " حلم".
  3.   جرجانی، سیدشریف. كتاب التعریفات. ذیل همین عنوان.
  4. كاشانی، عزالدین. مصباح‌ الهدایه و مفتاح الكفایه. به كوشش جلال‌الدین همایی، تهران: 1367، ص355 به بعد.
  5. دادبه، اصغر. «حلیم»، دایرةالمعارف تشیع. تهران: 1381، 6/507-508.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیرحسین ساکت اف