پرش به محتوا

کوثر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''[[کوثر|کوثر،]]''' یا حوض کوثر. کوثر واژه‌ای است قرانی که از سوره‌ای به همین نام برگرفته شده است (← کوثر/1). مفسران و متکلمان از کوثر دو تفسیر ‌‌ـ ظاهری و باطنی ‌ـ به دست داده‌اند:
'''[[کوثر|کوثر،]]''' یا حوض کوثر. کوثر واژه‌ای است قرآنی که از سوره‌ای به همین نام برگرفته شده است<ref>قرآن کریم، سوره کوثر، آیه 1.</ref>  مفسران و متکلمان از کوثر دو تفسیر ‌‌ـ ظاهری و باطنی ‌ـ به دست داده‌اند:


1)  '''تفسیر ظاهری''': بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات اب ان شیرین‌تر از عسل و سپیدتر از شیر و خنک‌تر از برف است و هرکس از ان بنوشد هرگز تشنه نمی‌شود<ref>1.   میبدی. '''کشف‌الاسرار.''' ص10/637، اشعری. '''مقالات الاسلامیین'''. ص2/165.</ref>. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر حضرت علی(ع) است<ref>صدوق (ابن‌بابویه)، '''''اعتقادات''''' (ترجمة فارسی). ص78.</ref>. این تفسیر، به‌رغم، ظاهری نمودن ان، نمادین (سمبلیک) به نظر می‌رسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینه‌ای است بر نمادین بودن ان.
=== 1)  تفسیر ظاهری ===
بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات اب ان شیرین‌تر از عسل و سپیدتر از شیر و خنک‌تر از برف است و هرکس از آن بنوشد هرگز تشنه نمی‌شود<ref>1.   میبدی. '''کشف‌الاسرار.''' ص10/637، اشعری. '''مقالات الاسلامیین'''. ص2/165.</ref>. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|حضرت علی(ع)]] است<ref>صدوق (ابن‌بابویه)، '''''اعتقادات''''' (ترجمة فارسی). ص78.</ref>. این تفسیر، به‌رغم، ظاهری نمودن آن، نمادین (سمبلیک) به نظر می‌رسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینه‌ای است بر نمادین بودن آن.


2) '''تفسیر باطنی:''' به نظر برخی از مفسران شیعه، کوثر، نماد «خیرکثیر» است و بهره‌مندی ان یعنی برخورداری از خیرکثیر. برخی دیگر از مفسران شیعه هم مصداق این «خیرکثیر» را کثرت فرزندان پیامبر<sup>(ص)</sup> از طریق حضرت فاطمه<sup>(س)</sup> دانسته‌اند<ref>طبرسی. '''''مجمع‌البیان'''''. تفسیر سورة «کوثر». </ref>.
=== 2) تفسیر باطنی ===
به نظر برخی از مفسران شیعه، کوثر، نماد «خیرکثیر» است و بهره‌مندی آن یعنی برخورداری از خیرکثیر. برخی دیگر از مفسران شیعه هم مصداق این «خیرکثیر» را کثرت فرزندان پیامبر<sup>(ص)</sup> از طریق [[فاطمه(س)|حضرت فاطمه<sup>(س)</sup>]] دانسته‌اند<ref>طبرسی. '''''مجمع‌البیان'''''. تفسیر سورة «کوثر». </ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


* [[اسلام]]


 
== مآخذ ==
== ماخذ ==
<references />
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==


 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
'''سعید انواری'''
سعید انواری

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۲

کوثر، یا حوض کوثر. کوثر واژه‌ای است قرآنی که از سوره‌ای به همین نام برگرفته شده است[۱] مفسران و متکلمان از کوثر دو تفسیر ‌‌ـ ظاهری و باطنی ‌ـ به دست داده‌اند:

1)  تفسیر ظاهری

بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات اب ان شیرین‌تر از عسل و سپیدتر از شیر و خنک‌تر از برف است و هرکس از آن بنوشد هرگز تشنه نمی‌شود[۲]. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر حضرت علی(ع) است[۳]. این تفسیر، به‌رغم، ظاهری نمودن آن، نمادین (سمبلیک) به نظر می‌رسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینه‌ای است بر نمادین بودن آن.

2) تفسیر باطنی

به نظر برخی از مفسران شیعه، کوثر، نماد «خیرکثیر» است و بهره‌مندی آن یعنی برخورداری از خیرکثیر. برخی دیگر از مفسران شیعه هم مصداق این «خیرکثیر» را کثرت فرزندان پیامبر(ص) از طریق حضرت فاطمه(س) دانسته‌اند[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. قرآن کریم، سوره کوثر، آیه 1.
  2. 1.   میبدی. کشف‌الاسرار. ص10/637، اشعری. مقالات الاسلامیین. ص2/165.
  3. صدوق (ابن‌بابویه)، اعتقادات (ترجمة فارسی). ص78.
  4. طبرسی. مجمع‌البیان. تفسیر سورة «کوثر».

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سعید انواری