عبدالملک جوینی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:عبدالملک جوینی.jpg|بندانگشتی|عبذالملک جوینی برگرفته از وبسایت ویکی وحدت قابل بازیابی از<nowiki/>https://fa.wikivahdat.com/wiki/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9_%D8%AC%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C]] | [[پرونده:عبدالملک جوینی.jpg|بندانگشتی|عبذالملک جوینی برگرفته از وبسایت ویکی وحدت قابل بازیابی از<nowiki/>https://fa.wikivahdat.com/wiki/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9_%D8%AC%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C]] | ||
'''[[عبدالملک جوینی|جوینی]]،''' عبدالملک، ملقب به امام الحرمین (419- 479هـ.ق / ؟م) فقیه [[شافعی]]. وی در شهر کوچک «ازادوار» از شهرهای خراسان زاده شد<ref>ابنعساکر، '''''تبیین الکذب المقری'''''. 285.</ref>. پدرش ابومحمد عبدالله رکنالاسلام از فقهای به نام روزگار خود بود که در یکی از مدارس نیشابور به تدریس فقه اشتغال داشته است<ref> | '''[[عبدالملک جوینی|جوینی]]،''' عبدالملک، ملقب به امام الحرمین (419- 479هـ.ق / ؟م) فقیه [[شافعی]]. وی در شهر کوچک «ازادوار» از شهرهای خراسان زاده شد<ref>ابنعساکر، '''''تبیین الکذب المقری'''''. 285.</ref>. پدرش ابومحمد عبدالله رکنالاسلام از فقهای به نام روزگار خود بود که در یکی از مدارس نیشابور به تدریس فقه اشتغال داشته است<ref name=":0">سبکی، تقیالدین. '''''طبقات الشافعیه'''''. 3/252.</ref>. | ||
جوینی نیز نزد پدر دانش آموخت. او به هنگام مرگ پدر کمتر از بیست سال داشت و با این حال در مدرسهای که پدرش در آنجا مشغول تدریس بود به آموزش طلاب میپرداخت و همزمان برای اتمام تحصیلات خود به مدرسه بیهقی میرفت و اصول عقائد و اصول فقه را نزد ابوالقاسم اسکافی اسفراینی فرا میگرفت و همچنین در مجلس درس ابوعبدالله خبازی حضور مییافت و علوم [[قرآن]] را نزد وی میآموخت. چون طغرل بیگ معتزلیان را تحت فشار قرار داد. | جوینی نیز نزد پدر دانش آموخت. او به هنگام مرگ پدر کمتر از بیست سال داشت و با این حال در مدرسهای که پدرش در آنجا مشغول تدریس بود به آموزش طلاب میپرداخت و همزمان برای اتمام تحصیلات خود به مدرسه بیهقی میرفت و اصول عقائد و اصول فقه را نزد ابوالقاسم اسکافی اسفراینی فرا میگرفت و همچنین در مجلس درس ابوعبدالله خبازی حضور مییافت و علوم [[قرآن]] را نزد وی میآموخت. چون طغرل بیگ معتزلیان را تحت فشار قرار داد. | ||
وی به [[مکه]] و [[مدینه]] پناه برد و از همین رو به امامالحرمین مشهور شد. هنگام بازگشت به نیشابور خواجه نظامالملک مدرسه نظامیه را برای تدریس او بنا کرد<ref> | وی به [[مکه]] و [[مدینه]] پناه برد و از همین رو به امامالحرمین مشهور شد. هنگام بازگشت به نیشابور خواجه نظامالملک مدرسه نظامیه را برای تدریس او بنا کرد<ref name=":0" /><ref>'''''ابن خلکان، وفیات الاعیان'''''. 2/312.</ref>. نهایه الطلب فی درایه المذهب در فقه، ''الشامل'' و ''الارشاد'' از آثار اوست. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
* [[شافعی]]<br /> | * [[شافعی]]<br /> | ||
== | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
منوچهر پزشک | منوچهر پزشک | ||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۸
جوینی، عبدالملک، ملقب به امام الحرمین (419- 479هـ.ق / ؟م) فقیه شافعی. وی در شهر کوچک «ازادوار» از شهرهای خراسان زاده شد[۱]. پدرش ابومحمد عبدالله رکنالاسلام از فقهای به نام روزگار خود بود که در یکی از مدارس نیشابور به تدریس فقه اشتغال داشته است[۲].
جوینی نیز نزد پدر دانش آموخت. او به هنگام مرگ پدر کمتر از بیست سال داشت و با این حال در مدرسهای که پدرش در آنجا مشغول تدریس بود به آموزش طلاب میپرداخت و همزمان برای اتمام تحصیلات خود به مدرسه بیهقی میرفت و اصول عقائد و اصول فقه را نزد ابوالقاسم اسکافی اسفراینی فرا میگرفت و همچنین در مجلس درس ابوعبدالله خبازی حضور مییافت و علوم قرآن را نزد وی میآموخت. چون طغرل بیگ معتزلیان را تحت فشار قرار داد.
وی به مکه و مدینه پناه برد و از همین رو به امامالحرمین مشهور شد. هنگام بازگشت به نیشابور خواجه نظامالملک مدرسه نظامیه را برای تدریس او بنا کرد[۲][۳]. نهایه الطلب فی درایه المذهب در فقه، الشامل و الارشاد از آثار اوست.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
منوچهر پزشک