آجيل مشكل‌گشا: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۱

آجیل مشکل‌گشا، نوعی آجیل است که مردم (و بیشتر زنان) برای برآورد شدن حاجاتشان نذر می‌کنند. این آجیل مرکب از مغز بادام، پسته، توت خشک، نقل، کشمش، نخودچی و گاهی خرما است^[۱]^[۲]. آجیل مشکل‌گشا را با مراسم خاصی تمیز می‌کنند و دم کشمش‌ها یا هسته خرما و پوست پسته را جدا می‌کنند و سپس آجیل را تقسیم می‌کنند. از این آجیل در سفره‌های نذرانه^* مانند سفره ابوالفضل نیز استفاده می‌شود. آجیل مشکل‌گشا از نذرهای بسیار قدیمی است که به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد و عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من به آن پرداخته است^[۳]. در میان شهرهای ایران آجیل تبریز شهرت خاصی دارد.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه‌ دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.
↑ انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.
↑ شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

فاطمه اسماعیلی

[1] دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه‌ دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.

[2] انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.

[3] شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.

[۱]

[۲]

[۳]

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۰ نمایش مبدأ Samei (بحث \| مشارکت‌ها) deletegroup ۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: ویرایشگر دیداری → تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۱ نمایش مبدأ Samei (بحث \| مشارکت‌ها) deletegroup ۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: ویرایشگر دیداری تفاوت با ویرایش جدیدتر ←
خط ۱:		خط ۱:
	آجیل مشکل‌گشا، نوعی آجیل است که مردم (و بیشتر زنان) برای برآورد شدن حاجاتشان نذر می‌کنند. این آجیل مرکب از مغز بادام، پسته، توت خشک، نقل، کشمش، نخودچی و گاهی خرما است<ref>دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه‌ دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.</ref><ref>انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.</ref>. [[آجیل]] مشکل‌گشا را با مراسم خاصی تمیز می‌کنند و دم کشمش‌ها یا هسته خرما و پوست پسته را جدا می‌کنند و سپس آجیل را تقسیم می‌کنند. از این آجیل در سفره‌های نذرانه<sup>*</sup> مانند سفره ابوالفضل نیز استفاده می‌شود. آجیل مشکل‌گشا از نذرهای بسیار قدیمی است که به دوران پیش از [[اسلام]] بازمی‌گردد و عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من به آن پرداخته است<ref>شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.</ref>. در میان شهرهای ایران [[آجیل]] تبریز شهرت خاصی دارد.		آجیل مشکل‌گشا، نوعی [[آجیل]] است که مردم (و بیشتر زنان) برای برآورد شدن حاجاتشان نذر می‌کنند. این [[آجیل]] مرکب از مغز بادام، پسته، توت خشک، نقل، کشمش، نخودچی و گاهی خرما است<ref>دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه‌ دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.</ref><ref>انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.</ref>. [[آجیل]] مشکل‌گشا را با مراسم خاصی تمیز می‌کنند و دم کشمش‌ها یا هسته خرما و پوست پسته را جدا می‌کنند و سپس آجیل را تقسیم می‌کنند. از این آجیل در سفره‌های نذرانه<sup>*</sup> مانند سفره ابوالفضل نیز استفاده می‌شود. آجیل مشکل‌گشا از نذرهای بسیار قدیمی است که به دوران پیش از [[اسلام]] بازمی‌گردد و عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من به آن پرداخته است<ref>شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.</ref>. در میان شهرهای ایران [[آجیل]] تبریز شهرت خاصی دارد.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==