پرش به محتوا

آجيل مشكل‌گشا

از ویکی ایران
آجیل مشکل گشا، قابل بازیابی از https://kashaninuts.com/%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D9%84-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A2%D8%AC%DB%8C%D9%84-%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%D8%B4%D8%A7/

آجیل مشکل‌گشا، نوعی آجیل است که مردم (و بیشتر زنان) برای برآورد شدن حاجاتشان نذر می‌کنند. این آجیل مرکب از مغز بادام، پسته، توت خشک، نقل، کشمش، نخودچی و گاهی خرما است[۱][۲]. آجیل مشکل‌گشا را با مراسم خاصی تمیز می‌کنند و دم کشمش‌ها یا هسته خرما و پوست پسته را جدا می‌کنند و سپس آجیل را تقسیم می‌کنند. از این آجیل در سفره‌های نذرانه* مانند سفره ابوالفضل نیز استفاده می‌شود. آجیل مشکل‌گشا از نذرهای بسیار قدیمی است که به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد و عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من به آن پرداخته است[۳]. در میان شهرهای ایران آجیل تبریز شهرت خاصی دارد.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه‌ دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.
  2. انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.
  3. شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

فاطمه اسماعیلی