پرش به محتوا

بختیارنامه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
'''[[بختیارنامه]]'''. عنوان یکی از قصه‌های معروف فارسی که کهن‌ترین تحریر متن منثور ان را به شمس‌الدین محمد دقایقی مروزی (اواخر سده 6 و اوایل سده 7 ق/ 11 و 12 م) نسبت می‌دهند حاوی یک مقدمه، 10 باب (قصّه) و یک خاتمه است.
'''[[بختیارنامه]]'''. عنوان یکی از قصه‌های معروف فارسی که کهن‌ترین تحریر متن منثور آن را به شمس‌الدین محمد دقایقی مروزی (اواخر سده 6 و اوایل سده 7 ق/ 11 و 12 م) نسبت می‌دهند حاوی یک مقدمه، 10 باب (قصّه) و یک خاتمه است.


داستان شرح زندگی بختیار پسر ازاد بخت شاه سیستان است که در میان دزدان بزرگ شد. سپس به دربار راه یافت و به شاه که پدرش بود و او را نمی‌شناخت، چنان نزدیک شد که حسودان، شاه را به قتل او برانگیختند، اما فرخ سوار، پیشوای دزدان پرده از راز زندگی بختیار برداشت تا شاه و ملکه پسر خود را باز شناسند.  
داستان شرح زندگی بختیار پسر آزاد بخت شاه [[استان سیستان و بلوچستان|سیستان]] است که در میان دزدان بزرگ شد. سپس به دربار راه یافت و به شاه که پدرش بود و او را نمی‌شناخت، چنان نزدیک شد که حسودان، شاه را به قتل او برانگیختند، اما فرخ سوار، پیشوای دزدان پرده از راز زندگی بختیار برداشت تا شاه و ملکه پسر خود را باز شناسند.  


جز داستان اصلی بختیار، قهرمانان 9 قصه دیگر بختیارنامه هر یک ماجرایی شبیه بختیار دارند و مانند داستانهای هزارو یک شب<sup>*</sup> تودرتو و به هم مرتبط‌اند<ref>اته، هرمان، تاریخ ادبیات فارسی، ترجمه رضازاده شفق، تهران: 1337 ش، 223.</ref>. شباهت میان قصه «ده وزیر» بختیارنامه و «هفت‌وزیر» سندبادنامه چنان زیاد است که برخی ان را تقلید از هفت وزیر دانسته‌اند<ref>   '''''بختیارنامه (راحه‌الارواح فی سرور‌المفراح)'''''، تحریر محمد دقایقی مروزی، به کوشش ذبیح‌الله صفا، تهران: 1345 ش، 71 به بعد، 119 به بعد.، 137 به بعد؛ نولدکه، تئودور، '''''مقدمه بر بختیارنامه'''''، ترجمه مقدمه کیکاوس جهانداری (نک: محمد روشن)، تهران، 1367 ش، 23.</ref>.  
جز داستان اصلی بختیار، قهرمانان 9 قصه دیگر بختیارنامه هر یک ماجرایی شبیه بختیار دارند و مانند داستانهای [[هزار و یک شب|هزارو یک شب]]<sup>*</sup> تودرتو و به هم مرتبط‌اند<ref>اته، هرمان، '''''تاریخ ادبیات فارسی'''''، ترجمه رضازاده شفق، تهران: 1337 ش، 223.</ref>. شباهت میان قصه «ده وزیر» بختیارنامه و «هفت‌وزیر» سندبادنامه چنان زیاد است که برخی آن را تقلید از هفت وزیر دانسته‌اند<ref>'''''بختیارنامه (راحه‌الارواح فی سرور‌المفراح)'''''، تحریر محمد دقایقی مروزی، به کوشش ذبیح‌الله صفا، تهران: 1345 ش، 71 به بعد، 119 به بعد.، 137 به بعد.</ref><ref>نولدکه، تئودور، '''''مقدمه بر بختیارنامه'''''، ترجمه مقدمه کیکاوس جهانداری (نک: محمد روشن)، تهران، 1367 ش، 23.</ref>.  


همه قصه‌ها متضمن پند و اندرز در تأیید فضایل ورد رذایل اخلاقی است<ref>افشار، ایرج، «ترجمه فارسی بختیارنامه»، جهان‌ نو، تهران، 1330 ش، س 6، شمر 12، 246.</ref>.ذبیح‌ا... صفا براساس نام‌ها و نوع تمثیلات منقول در بختیارنامه که در ترجمه‌های عربی و گاه تحریر‌های فارسی این قصه بازمانده است، احتمال می‌دهد که تحریرهای بختیارنامه از یکی از متون کهن پیش از اسلام سرچشمه گرفته و در زمره داستان‌هایی مانند سندبادنامه و کلیله و دمنه باشد که در دوره تکوینی حیات ادب عربی در سده‌های اول هجری از پهلوی به عربی ترجمه شده‌اند<ref>صفا، ذبیح‌الله، «مقدمه بر بختیارنامه» در حماسه سرایی در ایران، تهران: 1352، 6.</ref>.  
همه قصه‌ها متضمن پند و اندرز در تأیید فضایل ورد رذایل اخلاقی است<ref>افشار، ایرج، «ترجمه فارسی بختیارنامه»، جهان‌ نو، تهران، 1330 ش، س 6، شمر 12، 246.</ref>.ذبیح‌ا... صفا براساس نام‌ها و نوع تمثیلات منقول در بختیارنامه که در ترجمه‌های عربی و گاه تحریر‌های فارسی این قصه بازمانده است، احتمال می‌دهد که تحریرهای بختیارنامه از یکی از متون کهن پیش از [[اسلام]] سرچشمه گرفته و در زمره داستان‌هایی مانند سندبادنامه و کلیله و دمنه باشد که در دوره تکوینی حیات ادب عربی در سده‌های اول هجری از پهلوی به عربی ترجمه شده‌اند<ref>صفا، ذبیح‌الله، «مقدمه بر بختیارنامه» در حماسه سرایی در ایران، تهران: 1352، 6.</ref>. از بختیارنامه چند تحریر منظوم و منثور به فارسی و عربی در دست است<ref>تلخیص از خطیبی، ابوالفضل، " بختیارنامه"، دایره المعارف بزرگ اسلامی، قابل بازیابی از: https://www.cgie.org.ir/fa/article/228386/%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87</ref>.  


از بختیارنامه چند تحریر منظوم و منثور به فارسی و عربی در دست است.
== نیز نگاه کنید به ==


== نیز نگاه کنید به ==
* [[استان سیستان و بلوچستان]]
* [[هزار و یک شب]]


== ماخذ ==
== مآخذ ==
<references />
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
خط ۲۱: خط ۲۲:
تلخیص کننده: اعظم محبوبی  
تلخیص کننده: اعظم محبوبی  


تلخیص از: بختیارنامه، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، 1381 ش، ج 11، 486- 487.
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۵

بختیارنامه. عنوان یکی از قصه‌های معروف فارسی که کهن‌ترین تحریر متن منثور آن را به شمس‌الدین محمد دقایقی مروزی (اواخر سده 6 و اوایل سده 7 ق/ 11 و 12 م) نسبت می‌دهند حاوی یک مقدمه، 10 باب (قصّه) و یک خاتمه است.

داستان شرح زندگی بختیار پسر آزاد بخت شاه سیستان است که در میان دزدان بزرگ شد. سپس به دربار راه یافت و به شاه که پدرش بود و او را نمی‌شناخت، چنان نزدیک شد که حسودان، شاه را به قتل او برانگیختند، اما فرخ سوار، پیشوای دزدان پرده از راز زندگی بختیار برداشت تا شاه و ملکه پسر خود را باز شناسند.

جز داستان اصلی بختیار، قهرمانان 9 قصه دیگر بختیارنامه هر یک ماجرایی شبیه بختیار دارند و مانند داستانهای هزارو یک شب* تودرتو و به هم مرتبط‌اند[۱]. شباهت میان قصه «ده وزیر» بختیارنامه و «هفت‌وزیر» سندبادنامه چنان زیاد است که برخی آن را تقلید از هفت وزیر دانسته‌اند[۲][۳].

همه قصه‌ها متضمن پند و اندرز در تأیید فضایل ورد رذایل اخلاقی است[۴].ذبیح‌ا... صفا براساس نام‌ها و نوع تمثیلات منقول در بختیارنامه که در ترجمه‌های عربی و گاه تحریر‌های فارسی این قصه بازمانده است، احتمال می‌دهد که تحریرهای بختیارنامه از یکی از متون کهن پیش از اسلام سرچشمه گرفته و در زمره داستان‌هایی مانند سندبادنامه و کلیله و دمنه باشد که در دوره تکوینی حیات ادب عربی در سده‌های اول هجری از پهلوی به عربی ترجمه شده‌اند[۵]. از بختیارنامه چند تحریر منظوم و منثور به فارسی و عربی در دست است[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. اته، هرمان، تاریخ ادبیات فارسی، ترجمه رضازاده شفق، تهران: 1337 ش، 223.
  2. بختیارنامه (راحه‌الارواح فی سرور‌المفراح)، تحریر محمد دقایقی مروزی، به کوشش ذبیح‌الله صفا، تهران: 1345 ش، 71 به بعد، 119 به بعد.، 137 به بعد.
  3. نولدکه، تئودور، مقدمه بر بختیارنامه، ترجمه مقدمه کیکاوس جهانداری (نک: محمد روشن)، تهران، 1367 ش، 23.
  4. افشار، ایرج، «ترجمه فارسی بختیارنامه»، جهان‌ نو، تهران، 1330 ش، س 6، شمر 12، 246.
  5. صفا، ذبیح‌الله، «مقدمه بر بختیارنامه» در حماسه سرایی در ایران، تهران: 1352، 6.
  6. تلخیص از خطیبی، ابوالفضل، " بختیارنامه"، دایره المعارف بزرگ اسلامی، قابل بازیابی از: https://www.cgie.org.ir/fa/article/228386/%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالفضل خطیبی

تلخیص کننده: اعظم محبوبی