سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:D3b9804c-7ab9-4696-b775-69af21ec9d23.jpg|بندانگشتی|سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی برگرفته از وبسایت راسخون قابل بازیابی از<nowiki/>https://rasekhoon.net/article/show/201994]] | ||
'''[[سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی|مجاهدین انقلاب اسلامی، سازمان]]'''، نام یكی از تشكلهای سیاسی كه در 16/1/1358 از وحدت 7 گروه معتقد به مشی مسلحانه كه قبل از انقلاب بر ضد رژیم پهلوی مبارزه میكردند، تشكیل شد. | |||
این وحدت به توصیه [[امام خمینی]] و تاكید شهید مطهری صورت گرفت<ref>ظریفینیا، حمیدرضا. '''''كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378'''''. تهران: آزادی اندیشه، 1378، ص 60؛ مُرتجی، حجت. '''''جناحهای سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 21؛ نوذری، عزتالله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 253.</ref>. حجتالاسلام راستی كاشانی هم از سوی امام به عنوان وكیل برای نظارت در امور مختلف سازمان برگزیده شد. به دلیل وجود افكار و عقاید و مواضع مختلف در سازمان، از همان ماههای نخستین تشكیل، اختلاف نظر بروز كرد و سازمان را به 3 جناح منقسم كرد. در ادامه، موضعگیریهای راستی كاشانی، كار را به استعفای 37 نفر از اعضا در دی 1361ش كشاند<ref> نوذری. عزتالله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید شیراز، 1380. ص 255 و 256؛ ظریفینیا. حمیدرضا. '''''كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378'''''. تهران: آزادی اندیشه، 1378. ص 61 و 62؛ مُرتجی. حجت. '''''جناحهای سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377. ص 22.</ref>. از آن پس تا 1365ش، سازمان رو به افول نهاد تا این كه در مهر آن سال، با موافقت [[امام خمینی]]، راستی كاشانی استعفا و سازمان منحل شد<ref> ظریفینیا.حمیدرضا. '''''كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378'''''. تهران: آزادی اندیشه، 1378. ص 62. </ref>. | |||
در 1370ش | در 1370ش تعدادی از اعضای مستعفی همفكر سازمان، دوباره به تهیه اساسنامه و مرامنامه با عنوان «[[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین]] [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] ایران» پرداختند و با تائید وزارت كشور در دهم مهر ماه 1370ش، اعلام موجودیت كردند<ref>ظریفینیا.حمیدرضا. '''''كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378'''''. تهران: آزادی اندیشه، 1378 . ص 63. </ref>. كنگره، عالیترین ركن تشكیلاتی سازمان و شورای مركزی مركب از 5 عضو (به مدت 2 سال) است. سید مصطفی تاجزاده، محمد سلامتی (دبیر كل)، بهزاد نبوی، محسن آرمین، سید هاشم آقاجری، فیضالله عرب سرخی از جمله اعضای این سازمان هستند و دو هفتهنامه ''عصر ما'' ارگان آن است<ref> ظریفینیا.حمیدرضا. '''''كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378'''''. تهران: آزادی اندیشه، 1378؛ نوذری.عزتالله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید شیراز، 1380. ص 261-263؛ مُرتجی.حجت. '''''جناحهای سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377 . ص 23.</ref>. | ||
نیز نگاه کنید به | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[امام خمینی]] | |||
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] | |||
== مآخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
جعفر گلشن | جعفر گلشن | ||
نسخهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۰
مجاهدین انقلاب اسلامی، سازمان، نام یكی از تشكلهای سیاسی كه در 16/1/1358 از وحدت 7 گروه معتقد به مشی مسلحانه كه قبل از انقلاب بر ضد رژیم پهلوی مبارزه میكردند، تشكیل شد.
این وحدت به توصیه امام خمینی و تاكید شهید مطهری صورت گرفت[۱]. حجتالاسلام راستی كاشانی هم از سوی امام به عنوان وكیل برای نظارت در امور مختلف سازمان برگزیده شد. به دلیل وجود افكار و عقاید و مواضع مختلف در سازمان، از همان ماههای نخستین تشكیل، اختلاف نظر بروز كرد و سازمان را به 3 جناح منقسم كرد. در ادامه، موضعگیریهای راستی كاشانی، كار را به استعفای 37 نفر از اعضا در دی 1361ش كشاند[۲]. از آن پس تا 1365ش، سازمان رو به افول نهاد تا این كه در مهر آن سال، با موافقت امام خمینی، راستی كاشانی استعفا و سازمان منحل شد[۳].
در 1370ش تعدادی از اعضای مستعفی همفكر سازمان، دوباره به تهیه اساسنامه و مرامنامه با عنوان «سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران» پرداختند و با تائید وزارت كشور در دهم مهر ماه 1370ش، اعلام موجودیت كردند[۴]. كنگره، عالیترین ركن تشكیلاتی سازمان و شورای مركزی مركب از 5 عضو (به مدت 2 سال) است. سید مصطفی تاجزاده، محمد سلامتی (دبیر كل)، بهزاد نبوی، محسن آرمین، سید هاشم آقاجری، فیضالله عرب سرخی از جمله اعضای این سازمان هستند و دو هفتهنامه عصر ما ارگان آن است[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
جعفر گلشن
- ↑ ظریفینیا، حمیدرضا. كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378. تهران: آزادی اندیشه، 1378، ص 60؛ مُرتجی، حجت. جناحهای سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 21؛ نوذری، عزتالله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 253.
- ↑ نوذری. عزتالله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید شیراز، 1380. ص 255 و 256؛ ظریفینیا. حمیدرضا. كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378. تهران: آزادی اندیشه، 1378. ص 61 و 62؛ مُرتجی. حجت. جناحهای سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377. ص 22.
- ↑ ظریفینیا.حمیدرضا. كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378. تهران: آزادی اندیشه، 1378. ص 62.
- ↑ ظریفینیا.حمیدرضا. كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378. تهران: آزادی اندیشه، 1378 . ص 63.
- ↑ ظریفینیا.حمیدرضا. كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 1358-1378. تهران: آزادی اندیشه، 1378؛ نوذری.عزتالله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید شیراز، 1380. ص 261-263؛ مُرتجی.حجت. جناحهای سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377 . ص 23.