ایل زعفرانلو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''زعفرانلو'''، از ایلات کُرد استان خراسان. | '''زعفرانلو'''، از ایلات کُرد استان خراسان. | ||
خاستگاه اصلی زعفرانلوها را کردستان کشور عثمانی دانستهاند. گروههای بزرگی از آنها در زمان [[صفویان|حکومت صفویان]] برای دفاع از سرحدات ایران در برابر هجوم ازبکها | خاستگاه اصلی زعفرانلوها را [[استان کردستان|کردستان]] کشور عثمانی دانستهاند. گروههای بزرگی از آنها در زمان [[صفویان|حکومت صفویان]] برای دفاع از سرحدات ایران در برابر هجوم ازبکها و [[مغول ها|مغولان]] از [[استان کردستان|کردستان]] [[کشور ایران|ایران]] به خراسان کوچانده شدند. برخی نام اصلی زعفرانلوها را پیش از مهاجرت به خراسان «چَمُشگَزِکْ» عنوان کردهاند<ref name=":0">توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص. 163. </ref>. گروههای باقیمانده کردهای زعفرانلو امروزه در نواحی شاهین (صائین)در [[آذربایجان غربی|استان آذربایجان غربی]] پراکندهاند<ref>اسکندرینیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی''.''' بندرانزلی: 1366، ص 401،76.</ref>. در گذشته زعفرانلوهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] و [[آذربایجان غربی|آذربایجان]] اکثراً کوچنده بودند. در چند سال اخیر همه زعفرانلوهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] یکجانشین شدهاند و در نواحی قوچان، درگز، اسفراین و... سکونت دارند<ref name=":0" />. | ||
گروه کوچکی از زعفرانلوهای آذربایجان برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه کوچ میکنند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها'''''. تهران: 1378، ص26-27.</ref>. ایل زعفرانلوها از اجتماع چندین [[ایل]] و طایفه و تیره و... تشکیل شده است. در رأس ساختار قدرت [[ایلخان]] قرار دارد که پس از او [[ایل بیگ]] و ریش سفیدان قرار میگیرند<ref>افشار سیستانی، ایرج'''. ''مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران''.''' تهران: 1366، جلد 2، ص. 1001. </ref>. برخی از مهمترین ایلات زعفرانلو عبارتند از: [[باچوانلو]]، [[ایل میلانلو|میلانلو]]، ورانلو، کاویانلو<ref>توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223.</ref> و ... | |||
جمعیت کل زعفرانلوهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] را در 1346ش 100000 نفر تخمین زدهاند<ref>شاکری، رمضانعلی. '''''جغرافیای تاریخی قوچان''.''' مشهد: 1346، ص 33'''.'''</ref>. شمار کوچندگان زغفرانلوهای [[آذربایجان غربی|آذربایجان]] را در 1377ش 244 خانوار و 1676 نفر برآورد کردهاند<ref>'''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی''.''' تهران: 1378، ص 17.</ref>. کشاورزی و دامداری و صنایعدستی از عمدهترین مشاغل زعفرانلوهاست<ref>توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد2، ص 163-223.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[آذربایجان غربی]] | |||
* [[صفویان]] | |||
* [[مغول ها]] | |||
* [[ایلخان]] | |||
* [[ایل بیگ]] | |||
== مآخذ == | |||
1. توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، ج2/163. | 1. توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، ج2/163. | ||
| خط ۱۸: | خط ۲۶: | ||
5. افشار سیستانی، ایرج'''. ''مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران''.''' تهران: 1366، ج2/1001. | 5. افشار سیستانی، ایرج'''. ''مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران''.''' تهران: 1366، ج2/1001. | ||
6. | 6. توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223. | ||
7. شاکری، رمضانعلی. '''''جغرافیای تاریخی قوچان''.''' مشهد: 1346، ص 33'''.''' | 7. شاکری، رمضانعلی. '''''جغرافیای تاریخی قوچان''.''' مشهد: 1346، ص 33'''.''' | ||
| خط ۲۴: | خط ۳۲: | ||
8. '''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی''.''' تهران: 1378، ص 17. | 8. '''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی''.''' تهران: 1378، ص 17. | ||
9. | 9. توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد2، ص 163-223. | ||
نسخهٔ ۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱
زعفرانلو، از ایلات کُرد استان خراسان.
خاستگاه اصلی زعفرانلوها را کردستان کشور عثمانی دانستهاند. گروههای بزرگی از آنها در زمان حکومت صفویان برای دفاع از سرحدات ایران در برابر هجوم ازبکها و مغولان از کردستان ایران به خراسان کوچانده شدند. برخی نام اصلی زعفرانلوها را پیش از مهاجرت به خراسان «چَمُشگَزِکْ» عنوان کردهاند[۱]. گروههای باقیمانده کردهای زعفرانلو امروزه در نواحی شاهین (صائین)در استان آذربایجان غربی پراکندهاند[۲]. در گذشته زعفرانلوهای خراسان و آذربایجان اکثراً کوچنده بودند. در چند سال اخیر همه زعفرانلوهای خراسان یکجانشین شدهاند و در نواحی قوچان، درگز، اسفراین و... سکونت دارند[۱].
گروه کوچکی از زعفرانلوهای آذربایجان برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه کوچ میکنند[۳]. ایل زعفرانلوها از اجتماع چندین ایل و طایفه و تیره و... تشکیل شده است. در رأس ساختار قدرت ایلخان قرار دارد که پس از او ایل بیگ و ریش سفیدان قرار میگیرند[۴]. برخی از مهمترین ایلات زعفرانلو عبارتند از: باچوانلو، میلانلو، ورانلو، کاویانلو[۵] و ...
جمعیت کل زعفرانلوهای خراسان را در 1346ش 100000 نفر تخمین زدهاند[۶]. شمار کوچندگان زغفرانلوهای آذربایجان را در 1377ش 244 خانوار و 1676 نفر برآورد کردهاند[۷]. کشاورزی و دامداری و صنایعدستی از عمدهترین مشاغل زعفرانلوهاست[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
1. توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، ج2/163.
2. اسکندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 401،76؛
3. توحدی. همانجا.
4. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص26-27.
5. افشار سیستانی، ایرج. مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران. تهران: 1366، ج2/1001.
6. توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223.
7. شاکری، رمضانعلی. جغرافیای تاریخی قوچان. مشهد: 1346، ص 33.
8. سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 17.
9. توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد2، ص 163-223.
معصومه ابراهیمی
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد 2، ص. 163.
- ↑ اسکندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 401،76.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص26-27.
- ↑ افشار سیستانی، ایرج. مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران. تهران: 1366، جلد 2، ص. 1001.
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223.
- ↑ شاکری، رمضانعلی. جغرافیای تاریخی قوچان. مشهد: 1346، ص 33.
- ↑ سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 17.
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد2، ص 163-223.