پرش به محتوا

عباس یکم صفوی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''عباس يكم صفوي'''، شاه عباس پنجمين پادشاه صفوي (حك996 – 1038ق / ؟ م) شاه عباس، پسر و جانشین سلطان محمد‌شاه خدابنده. محمد خدابنده كه مردي درويش خصلت و ضعيف‌النفس بود در حالي تاج پادشاهي را به پسر نوجوان خويش، عباس‌ميرزا داد كه<sup>1</sup> اعيان و بزرگان...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''عباس يكم صفوي'''، شاه عباس پنجمين پادشاه صفوي (حك996 – 1038ق / ؟ م) شاه عباس، پسر و جانشین سلطان محمد‌شاه خدابنده.
'''عباس یكم صفوی'''، شاه عباس پنجمین پادشاه صفوی (حك996 – 1038ق / ؟ م) شاه عباس، پسر و جانشین سلطان محمد‌شاه خدابنده.


محمد خدابنده كه مردي درويش خصلت و ضعيف‌النفس بود در حالي تاج پادشاهي را به پسر نوجوان خويش، عباس‌ميرزا داد كه<sup>1</sup> اعيان و بزرگان كشور سركشي مي‌كردند و شورش‌هاي داخلي و سلطة بيگانگان شرق و غرب كشور را ناآرام كرده بود.<sup>2</sup> شهر يزد در اشغال عثمانيان و قزوين در معرض يورش آنان بود. در زماني كه ميان سران قزلباش نزاع  و كشمكش بود سامان‌دهي اوضاع داخلي صلح با عثمانيان و تار و مار كردن ازبكان در شرق نخستين اقدامات شاه جوان در آغاز سلطنت بود. به موجب عهدنامة صلح استانبول به ناچار تسلط تركان بر سرزمين‌هاي ايراني، تبريز، قراباغ، گنجه، تفليس، نرور، لرستان و نهاوند را به رسميت شناخت.<sup>3</sup>
محمد خدابنده كه مردی درویش خصلت و ضعیف‌النفس بود در حالی تاج پادشاهی را به پسر نوجوان خویش، عباس‌میرزا داد كه<sup>1</sup> اعیان و بزرگان كشور سركشی می‌كردند و شورش‌های داخلی و سلطة بیگانگان شرق و غرب كشور را ناآرام كرده بود.<sup>2</sup> شهر یزد در اشغال عثمانیان و قزوین در معرض یورش آنان بود. در زمانی كه میان سران قزلباش نزاع  و كشمكش بود سامان‌دهی اوضاع داخلی صلح با عثمانیان و تار و مار كردن ازبكان در شرق نخستین اقدامات شاه جوان در آغاز سلطنت بود. به موجب عهدنامة صلح استانبول به ناچار تسلط تركان بر سرزمین‌های ایرانی، تبریز، قراباغ، گنجه، تفلیس، نرور، لرستان و نهاوند را به رسمیت شناخت.<sup>3</sup>


كاستن قدرت قزلباشان كه در آغاز پادشاهي او هرج و مرج آفريده بودند و با تشكيل لشكري مجهز از اقوام گرجي و چركس وفادار به شاه، زمينة شكست ازبكان را فراهم كرد<sup>4</sup> و آن‌گاه براي نبرد با عثمانيان و اخراج آنان از سرزمين‌هاي شمال‌غربي ايران اقدامات پيروزمندانه‌اي انجام داد (1016ق / ؟ م) شاه‌عباس در 1006ق / ؟ م، اصفهان را به پايتختي برگزيد. از آن زمان اصفهان دستخوش طرح‌هاي نوين هنري و معماري قرار گرفت و به زيباترين شهر ايراني به منزلة «نصف جهان» تبديل شد كه بازرگانان آسيا و اروپا به آن آمد و شد مي‌كردند. ميدان شاه (نقش جهان)، مساجد شاه و شيخ لطف ا... كاخ عالي‌قاپو، چهارباغ، تفرج‌گاه‌هاي زيبا در آن بنا شد. تاورنيه، مغرضانه آن را قريه‌اي بزرگ مي‌خواند<sup>5</sup> در حالي كه به گفتة شاردن رونق و شكوفايي و جمعيتي مانند شهر لندن داشت.<sup>6</sup> شاه عباس با ايجاد هنگ‌هاي جديد غلامان، ارتشي به وجود آورد كه هميشه در دسترس بود و به هيچ كس جز شخص شاه وفاداري نداشت. سواره نظام مسلح به تفنگ بود و توپ‌خانه و قراولان سلطنتي مجهز به سلاح‌هاي نوين بودند. حقوق نظاميان از درآمد املاك خاصة (سلطنتي) پرداخته مي‌شد كه در دراز مدت به كاهش توليدات كشاورزي و ضعف اقتصادي كشور انجاميد.<sup>7</sup> شاه عباس با اروپائيان روابط سياسي- اقتصادي گسترده‌اي به ويژه عليه عثماني برقرار كرد. برادران شرلي معروف‌ترين اروپائياني بودند كه به ايران آمدند و به سفارت او به اروپا سفر كردند. در دورة او عثمانيان تعرض‌هاي بي‌نتيجه‌اي به بغداد و عتبات مي‌كردند و ازبكان نيز قندهار را مورد هجوم قرار مي‌دادند. امام قلي‌خان سردار و حكمران فارس با ياري ناوگان انگليس پرتَغالي‌ها را خليج‌فارس شكست داد و هرمز را آزاد كرد.<sup>8</sup>
كاستن قدرت قزلباشان كه در آغاز پادشاهی او هرج و مرج آفریده بودند و با تشكیل لشكری مجهز از اقوام گرجی و چركس وفادار به شاه، زمینة شكست ازبكان را فراهم كرد<sup>4</sup> و آن‌گاه برای نبرد با عثمانیان و اخراج آنان از سرزمین‌های شمال‌غربی ایران اقدامات پیروزمندانه‌ای انجام داد (1016ق / ؟ م) شاه‌عباس در 1006ق / ؟ م، اصفهان را به پایتختی برگزید. از آن زمان [[اصفهان]] دستخوش طرح‌های نوین هنری و معماری قرار گرفت و به زیباترین شهر ایرانی به منزلة «نصف جهان» تبدیل شد كه بازرگانان آسیا و اروپا به آن آمد و شد می‌كردند. میدان شاه (نقش جهان)، مساجد شاه و شیخ لطف ا... كاخ عالی‌قاپو، چهارباغ، تفرج‌گاه‌های زیبا در آن بنا شد. تاورنیه، مغرضانه آن را قریه‌ای بزرگ می‌خواند<sup>5</sup> در حالی كه به گفتة شاردن رونق و شكوفایی و جمعیتی مانند شهر لندن داشت.<sup>6</sup> شاه عباس با ایجاد هنگ‌های جدید غلامان، ارتشی به وجود آورد كه همیشه در دسترس بود و به هیچ كس جز شخص شاه وفاداری نداشت. سواره نظام مسلح به تفنگ بود و توپ‌خانه و قراولان سلطنتی مجهز به سلاح‌های نوین بودند. حقوق نظامیان از درآمد املاك خاصة (سلطنتی) پرداخته می‌شد كه در دراز مدت به كاهش تولیدات كشاورزی و ضعف اقتصادی كشور انجامید.<sup>7</sup> شاه عباس با اروپائیان روابط سیاسی- اقتصادی گسترده‌ای به ویژه علیه عثمانی برقرار كرد. برادران شرلی معروف‌ترین اروپائیانی بودند كه به ایران آمدند و به سفارت او به اروپا سفر كردند. در دورة او عثمانیان تعرض‌های بی‌نتیجه‌ای به بغداد و عتبات می‌كردند و ازبكان نیز قندهار را مورد هجوم قرار می‌دادند. امام قلی‌خان سردار و حكمران فارس با یاری ناوگان انگلیس پرتَغالی‌ها را خلیج‌فارس شكست داد و هرمز را آزاد كرد.<sup>8</sup>


دوران شاه‌عباس اوج هنرهاي ظريف و صنايع دستي ايران، توليد و تجارت ابريشم، دانش‌ها و آموزه‌هاي فرهنگ ايراني- اسلامي بود. دربار او محل آمد و شد عالمان، اديبان و دانشمنداني مانند شيخ‌بهايي، ملاصدرا شيرازي، ميرداماد و ....بود. هر چند بسياري نيز راهي هند شدند اما در آنجا به گسترش فرهنگ ايراني و زبان فارسي پرداختند.
دوران شاه‌عباس اوج هنرهای ظریف و صنایع دستی ایران، تولید و تجارت ابریشم، دانش‌ها و آموزه‌های فرهنگ ایرانی- اسلامی بود. دربار او محل آمد و شد عالمان، ادیبان و دانشمندانی مانند شیخ‌بهایی، ملاصدرا شیرازی، میرداماد و ....بود. هر چند بسیاری نیز راهی هند شدند اما در آنجا به گسترش فرهنگ ایرانی و زبان فارسی پرداختند.




مآخذ:
مآخذ:


1.    اسكندر بيك‌منشي(تركمان). '''''عالم آراي عباسي'''''. تهران: 1334،  اميركبير و كتابفروشي تائيد اصفهان، چاپ ايرج افشار، ص281.
1.    اسكندر بیك‌منشی(تركمان). '''''عالم آرای عباسی'''''. تهران: 1334،  امیركبیر و كتابفروشی تائید اصفهان، چاپ ایرج افشار، ص281.


2.    طاهري، ابوالقاسم، '''''تاريخ سياسي و اجتماعي ايران از مرگ تيمور تا مرگ شاه‌عباس'''''. تهران: 1349، كتاب‌هاي جيبي، ص255.
2.    طاهری، ابوالقاسم، '''''تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران از مرگ تیمور تا مرگ شاه‌عباس'''''. تهران: 1349، كتاب‌های جیبی، ص255.


3.    نوايي، عبدالحسين. '''''روابط سياسي و اقتصادي ايران در دورة صفويه'''''. تهران: 1377،سمت، ص28.
3.    نوایی، عبدالحسین. '''''روابط سیاسی و اقتصادی ایران در دورة صفویه'''''. تهران: 1377،سمت، ص28.


4.    فلسفي، نصرالله'''''. زندگاني شاه عباس اول'''''. تهران: 1346، دانشگاه تهران، ص134 و افوشته‌اي نطنزي، محمود بن هدايت الله، '''''ثقاوة الآثار في ذكرالاخيار'''''. تصحيح احسان اشراقي. تهران: 1373، علمي و فرهنگي، ص586.
4.    فلسفی، نصرالله'''''. زندگانی شاه عباس اول'''''. تهران: 1346، دانشگاه تهران، ص134 و افوشته‌ای نطنزی، محمود بن هدایت الله، '''''ثقاوة الآثار فی ذكرالاخیار'''''. تصحیح احسان اشراقی. تهران: 1373، علمی و فرهنگی، ص586.


5. تاورنيه. '''''سفرنامه'''''. ترجمة ابوتراب نوري، تجديد نظر حميد شيرازي، كتابخانة تأييد اصفهان، 1336، ص381.
5. تاورنیه. '''''سفرنامه'''''. ترجمة ابوتراب نوری، تجدید نظر حمید شیرازی، كتابخانة تأیید اصفهان، 1336، ص381.


6. شاردن. '''''سفرنامه'''''. (بخش شهر اصفهان)، ترجمة حسين عريضي، با مقدمة علي دهباشي، تهران: 1362، نگاه، ص34.
6. شاردن. '''''سفرنامه'''''. (بخش شهر اصفهان)، ترجمة حسین عریضی، با مقدمة علی دهباشی، تهران: 1362، نگاه، ص34.


7. لكهارت، لارنس. '''''انقراض سلسلة صفويه و ايام استيلاي افاغنه در ايران'''''. ترجمة مصطفي قلي‌عماد، تهران: 1368، مرواريد، ص540.
7. لكهارت، لارنس. '''''انقراض سلسلة صفویه و ایام استیلای افاغنه در ایران'''''. ترجمة مصطفی قلی‌عماد، تهران: 1368، مروارید، ص540.


8. سيوري، راجر. '''''ايران عصر صفوي'''''. ترجمة كامبيز عزيزي. تهران: 1366، بحر، ص.102
8. سیوری، راجر. '''''ایران عصر صفوی'''''. ترجمة كامبیز عزیزی. تهران: 1366، بحر، ص.102




مهدی ابوالحسنی ترقی
مهدی ابوالحسنی ترقی

نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۰

عباس یكم صفوی، شاه عباس پنجمین پادشاه صفوی (حك996 – 1038ق / ؟ م) شاه عباس، پسر و جانشین سلطان محمد‌شاه خدابنده.

محمد خدابنده كه مردی درویش خصلت و ضعیف‌النفس بود در حالی تاج پادشاهی را به پسر نوجوان خویش، عباس‌میرزا داد كه1 اعیان و بزرگان كشور سركشی می‌كردند و شورش‌های داخلی و سلطة بیگانگان شرق و غرب كشور را ناآرام كرده بود.2 شهر یزد در اشغال عثمانیان و قزوین در معرض یورش آنان بود. در زمانی كه میان سران قزلباش نزاع  و كشمكش بود سامان‌دهی اوضاع داخلی صلح با عثمانیان و تار و مار كردن ازبكان در شرق نخستین اقدامات شاه جوان در آغاز سلطنت بود. به موجب عهدنامة صلح استانبول به ناچار تسلط تركان بر سرزمین‌های ایرانی، تبریز، قراباغ، گنجه، تفلیس، نرور، لرستان و نهاوند را به رسمیت شناخت.3

كاستن قدرت قزلباشان كه در آغاز پادشاهی او هرج و مرج آفریده بودند و با تشكیل لشكری مجهز از اقوام گرجی و چركس وفادار به شاه، زمینة شكست ازبكان را فراهم كرد4 و آن‌گاه برای نبرد با عثمانیان و اخراج آنان از سرزمین‌های شمال‌غربی ایران اقدامات پیروزمندانه‌ای انجام داد (1016ق / ؟ م) شاه‌عباس در 1006ق / ؟ م، اصفهان را به پایتختی برگزید. از آن زمان اصفهان دستخوش طرح‌های نوین هنری و معماری قرار گرفت و به زیباترین شهر ایرانی به منزلة «نصف جهان» تبدیل شد كه بازرگانان آسیا و اروپا به آن آمد و شد می‌كردند. میدان شاه (نقش جهان)، مساجد شاه و شیخ لطف ا... كاخ عالی‌قاپو، چهارباغ، تفرج‌گاه‌های زیبا در آن بنا شد. تاورنیه، مغرضانه آن را قریه‌ای بزرگ می‌خواند5 در حالی كه به گفتة شاردن رونق و شكوفایی و جمعیتی مانند شهر لندن داشت.6 شاه عباس با ایجاد هنگ‌های جدید غلامان، ارتشی به وجود آورد كه همیشه در دسترس بود و به هیچ كس جز شخص شاه وفاداری نداشت. سواره نظام مسلح به تفنگ بود و توپ‌خانه و قراولان سلطنتی مجهز به سلاح‌های نوین بودند. حقوق نظامیان از درآمد املاك خاصة (سلطنتی) پرداخته می‌شد كه در دراز مدت به كاهش تولیدات كشاورزی و ضعف اقتصادی كشور انجامید.7 شاه عباس با اروپائیان روابط سیاسی- اقتصادی گسترده‌ای به ویژه علیه عثمانی برقرار كرد. برادران شرلی معروف‌ترین اروپائیانی بودند كه به ایران آمدند و به سفارت او به اروپا سفر كردند. در دورة او عثمانیان تعرض‌های بی‌نتیجه‌ای به بغداد و عتبات می‌كردند و ازبكان نیز قندهار را مورد هجوم قرار می‌دادند. امام قلی‌خان سردار و حكمران فارس با یاری ناوگان انگلیس پرتَغالی‌ها را خلیج‌فارس شكست داد و هرمز را آزاد كرد.8

دوران شاه‌عباس اوج هنرهای ظریف و صنایع دستی ایران، تولید و تجارت ابریشم، دانش‌ها و آموزه‌های فرهنگ ایرانی- اسلامی بود. دربار او محل آمد و شد عالمان، ادیبان و دانشمندانی مانند شیخ‌بهایی، ملاصدرا شیرازی، میرداماد و ....بود. هر چند بسیاری نیز راهی هند شدند اما در آنجا به گسترش فرهنگ ایرانی و زبان فارسی پرداختند.


مآخذ:

1.    اسكندر بیك‌منشی(تركمان). عالم آرای عباسی. تهران: 1334،  امیركبیر و كتابفروشی تائید اصفهان، چاپ ایرج افشار، ص281.

2.    طاهری، ابوالقاسم، تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران از مرگ تیمور تا مرگ شاه‌عباس. تهران: 1349، كتاب‌های جیبی، ص255.

3.    نوایی، عبدالحسین. روابط سیاسی و اقتصادی ایران در دورة صفویه. تهران: 1377،سمت، ص28.

4.    فلسفی، نصرالله. زندگانی شاه عباس اول. تهران: 1346، دانشگاه تهران، ص134 و افوشته‌ای نطنزی، محمود بن هدایت الله، ثقاوة الآثار فی ذكرالاخیار. تصحیح احسان اشراقی. تهران: 1373، علمی و فرهنگی، ص586.

5. تاورنیه. سفرنامه. ترجمة ابوتراب نوری، تجدید نظر حمید شیرازی، كتابخانة تأیید اصفهان، 1336، ص381.

6. شاردن. سفرنامه. (بخش شهر اصفهان)، ترجمة حسین عریضی، با مقدمة علی دهباشی، تهران: 1362، نگاه، ص34.

7. لكهارت، لارنس. انقراض سلسلة صفویه و ایام استیلای افاغنه در ایران. ترجمة مصطفی قلی‌عماد، تهران: 1368، مروارید، ص540.

8. سیوری، راجر. ایران عصر صفوی. ترجمة كامبیز عزیزی. تهران: 1366، بحر، ص.102


مهدی ابوالحسنی ترقی