پرش به محتوا

صائب تبریزی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''صائب تبريزي''' (1016 ـ 1081 ق / ؟م) شاعر و از استادان بزرگ سبك هندي در دورة صفوي. ميرزا محمدعلي متخلص به صائب فرزند ميرزا عبدالرحيم تبريزي اصفهاني در اصفهان پرورش يافت و دانش‌هاي رايج زمان از جمله ادبيات را از استادان گوناگون و خط را از عمويش شمس تب...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''صائب تبريزي''' (1016 ـ 1081 ق / ؟م) شاعر و از استادان بزرگ سبك هندي در دورة صفوي.
'''صائب تبریزی''' (1016 ـ 1081 ق / ؟م) شاعر و از استادان بزرگ سبک هندی در [[صفویان|دوره صفوی]].


ميرزا محمدعلي متخلص به صائب فرزند ميرزا عبدالرحيم تبريزي اصفهاني در اصفهان پرورش يافت و دانش‌هاي رايج زمان از جمله ادبيات را از استادان گوناگون و خط را از عمويش شمس تبريزي، معروف به شيرين قلم آموخت.<sup>1</sup> در 1036 ق / ؟م مقارن با سلطنت جهانگير گوركاني (حك 1014ـ1037 ق / ؟م) به سوي هند به راه افتاد و سر راه چندي در كابل توقف كرد.<sup>2</sup> در آنجا با ظفرخان احسن حاكم كابل آشنا شد و از نقدها و اظهار نظرهاي وي در شعرش بهره برد. سپس در اوايل جلوس شاه جهان گوركاني (حك 1037ـ1068 ق / ؟م) همراه ظفرخان به هند رفت و از شاه جهان لقب مستعد خان گرفت.<sup>3</sup> پس از شش سال دوري از وطن، پدرش به هند رفت و او را با خود به اصفهان بازگرداند.<sup>4</sup> در بازگشت به كشور به دربار شاه عباس دوم صفوي (حك 1052 ـ 1077 ق) پيوست و ملك‌الشعراي دربار وي شد.<sup>5</sup> آنگاه باقي عمر را در عزلت و فراغت سپري كرد تا در گذشت. شمار اشعار او را تا 000/300 بيت نوشته‌اند.<sup>6</sup> از آثارش مي‌توان ''ديوان كليات''، مثنوي ''قندهارنامه''، مثنوي اياز و محمود و ديوان تركي را نام برد.<sup>7</sup> دريافت ذهن نكته ياب و خلاق صائب در قالب الفاظ و تركيب‌هاي نو به غناي زبان فارسي كمك شايان كرده است.<sup>8</sup>  
میرزا محمدعلی متخلص به صائب فرزند میرزا عبدالرحیم تبریزی اصفهانی در [[اصفهان]] پرورش یافت و دانش‌های رایج زمان از جمله ادبیات را از استادان گوناگون و خط را از عمویش شمس تبریزی، معروف به شیرین قلم آموخت<ref>صفا، ذبیح‌الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''، تهران: فردوس، 1364 ش، ‌ج 5، ب 2، ص 1273.</ref>. در 1036 ق / ؟م مقارن با سلطنت جهانگیر گورکانی (حک 1014ـ1037 ق / ؟م) به سوی هند به راه افتاد و سر راه چندی در کابل توقف کرد<ref>بیریای گیلانی (شیدا)، محمد. «نوآوری در شیوه صائب»، '''''‌صائب و سبک هندی'''''، به کوشش محمد رسول دریاگشت، ‌تهران: انتشارات کتابخانه‌مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران، 2535، ‌ص 17.</ref>. در آنجا با ظفرخان احسن حاکم کابل آشنا شد و از نقدها و اظهار نظرهای وی در شعرش بهره برد. سپس در اوایل جلوس شاه جهان گورکانی (حک 1037ـ1068 ق / ؟م) همراه ظفرخان به هند رفت و از شاه جهان لقب مستعد خان گرفت<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''''سیری در شعر فارسی'''''، تهران: نوین، 1363 ش، ج.1، ص 136، 137.</ref>. پس از شش سال دوری از وطن، پدرش به هند رفت و او را با خود به اصفهان بازگرداند<ref>'''''کارنامه بزرگان ایران'''''، ‌تهران: اداره کل انتشارات رادیو، 1340 ش (تاریخ مقدمه)، ص 290.</ref>. در بازگشت به کشور به دربار شاه عباس دوم صفوی (حک 1052 ـ 1077 ق) پیوست و ملک‌الشعرای دربار وی شد<ref>زعیم، فرماه. «صائب: صورتگر نقش آفرین» '''''پردگیان خیال''، ارجنامه محمد قهرمان'''، به درخواست و اشرفا محمدرضا شفیعی کدکنی ـ محمد جعفر یاحقی، مشهد: دانشگاه فردوسی ـ‌انجمن آثار و مفاخر فرهنگی خراسان رضوی، چ 1، 1384 ش، ص 81، 82.</ref>. آنگاه باقی عمر را در عزلت و فراغت سپری کرد تا در گذشت. شمار اشعار او را تا 000/300 بیت نوشته‌اند<ref>محمدی، محمدحسین. '''''فانوس‌های خیال'''''، ‌تهران: جامی، 1375 ش، ج.1، ص 26، 42.</ref>. از آثارش می‌توان ''دیوان کلیات''، مثنوی ''قندهارنامه''، مثنوی ایاز و محمود و دیوان ترکی را نام برد<ref>صائب تبریزی، محمدعلی. '''''دیوان صائب'''''، با حواشی و تصحیح به خط آن استاد، ‌با مقدمه و شرح حال به خامه امیری فیروزکوهی، ‌تهران: خیام، 1345 ش، ص 67ـ 69 (به اختصار).</ref>. دریافت ذهن نکته یاب و خلاق صائب در قالب الفاظ و ترکیب‌های نو به غنای زبان فارسی کمک شایان کرده است<ref>یوسفی، ‌غلامحسین. '''''چشمه روشن'''''، تهران: علمی، 1369 ش، ج.2، ‌ص 307.</ref>.


'''مآخذ:'''
== مآخذ ==
1ـ صفا، ذبیح‌الله. ''تاریخ ادبیات در ایران''، تهران: فردوس، چ 1، 1364 ش، ‌ج 5، ب 2، ص 1273.


1ـ صفا، ذبيح‌الله. ''تاريخ ادبيات در ايران''، تهران: فردوس، چ 1، 1364 ش، ‌ج 5، ب 2، ص 1273.
2ـ بیریای گیلانی (شیدا)، محمد. «نوآوری در شیوه صائب»، ''‌صائب و سبک هندی''، به کوشش محمد رسول دریاگشت، ‌تهران: انتشارات کتابخانه‌مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران، 2535، ‌ص 17.


2ـ بيرياي گيلاني (شيدا)، محمد. «نوآوري در شيوة صائب »، ''‌صائب و سبك هندي''، به كوشش محمد رسول درياگشت، ‌تهران: انتشارات كتابخانة‌مركزي و مركز اسناد دانشگاه تهران، 2535، ‌ص 17.
3ـ زرین کوب، عبدالحسین. ''سیری در شعر فارسی''، تهران: نوین، چ 1، 1363 ش، ص 136، 137.


3ـ زرين كوب، عبدالحسين. ''سيري در شعر فارسي''، تهران: نوين، چ 1، 1363 ش، ص 136، 137.
''کارنامه بزرگان ایران''، ‌تهران: اداره کل انتشارات رادیو، 1340 ش (تاریخ مقدمه)، ص 290.


''كارنامة بزرگان ايران''، ‌تهران: ادارة كل انتشارات راديو، 1340 ش (تاريخ مقدمه)، ص 290.
5ـ زعیم، فرماه. «صائب: صورتگر نقش آفرین» ''پردگیان خیال''، ارجنامه محمد قهرمان، به درخواست و اشرفا محمدرضا شفیعی کدکنی ـ محمد جعفر یاحقی، مشهد: دانشگاه فردوسی ـ‌انجمن آثار و مفاخر فرهنگی خراسان رضوی، چ 1، 1384 ش، ص 81، 82.


5ـ زعيم، فرماه. «صائب: صورتگر نقش آفرين» ''پردگيان خيال''، ارجنامة محمد قهرمان، به درخواست و اشرفا محمدرضا شفيعي كدكني ـ محمد جعفر ياحقي، مشهد: دانشگاه فردوسي ـ‌انجمن آثار و مفاخر فرهنگي خراسان رضوي، چ 1، 1384 ش، ص 81، 82.
6ـ محمدی، محمدحسین. ''فانوس‌های خیال''، ‌تهران: جامی، چ 1، 1375 ش، ص 26، 42.


6ـ محمدي، محمدحسين. ''فانوس‌هاي خيال''، ‌تهران: جامي، چ 1، 1375 ش، ص 26، 42.
7ـ صائب تبریزی، محمدعلی. ''دیوان صائب''، با حواشی و تصحیح به خط آن استاد، ‌با مقدمه و شرح حال به خامه امیری فیروزکوهی، ‌تهران: خیام، 1345 ش، ص 67ـ 69 (به اختصار).


7ـ صائب تبريزي، محمدعلي. ''ديوان صائب''، با حواشي و تصحيح به خط آن استاد، ‌با مقدمه و شرح حال به خامة اميري فيروزكوهي، ‌تهران: خيام، 1345 ش، ص 67ـ 69 (به اختصار).
یوسفی، ‌غلامحسین. ''چشمه روشن''، تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ‌ص 307.
 
يوسفي، ‌غلامحسين. ''چشمة روشن''، تهران: علمي، چ 2، 1369 ش، ‌ص 307.


ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر

نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۰

صائب تبریزی (1016 ـ 1081 ق / ؟م) شاعر و از استادان بزرگ سبک هندی در دوره صفوی.

میرزا محمدعلی متخلص به صائب فرزند میرزا عبدالرحیم تبریزی اصفهانی در اصفهان پرورش یافت و دانش‌های رایج زمان از جمله ادبیات را از استادان گوناگون و خط را از عمویش شمس تبریزی، معروف به شیرین قلم آموخت[۱]. در 1036 ق / ؟م مقارن با سلطنت جهانگیر گورکانی (حک 1014ـ1037 ق / ؟م) به سوی هند به راه افتاد و سر راه چندی در کابل توقف کرد[۲]. در آنجا با ظفرخان احسن حاکم کابل آشنا شد و از نقدها و اظهار نظرهای وی در شعرش بهره برد. سپس در اوایل جلوس شاه جهان گورکانی (حک 1037ـ1068 ق / ؟م) همراه ظفرخان به هند رفت و از شاه جهان لقب مستعد خان گرفت[۳]. پس از شش سال دوری از وطن، پدرش به هند رفت و او را با خود به اصفهان بازگرداند[۴]. در بازگشت به کشور به دربار شاه عباس دوم صفوی (حک 1052 ـ 1077 ق) پیوست و ملک‌الشعرای دربار وی شد[۵]. آنگاه باقی عمر را در عزلت و فراغت سپری کرد تا در گذشت. شمار اشعار او را تا 000/300 بیت نوشته‌اند[۶]. از آثارش می‌توان دیوان کلیات، مثنوی قندهارنامه، مثنوی ایاز و محمود و دیوان ترکی را نام برد[۷]. دریافت ذهن نکته یاب و خلاق صائب در قالب الفاظ و ترکیب‌های نو به غنای زبان فارسی کمک شایان کرده است[۸].

مآخذ

1ـ صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: فردوس، چ 1، 1364 ش، ‌ج 5، ب 2، ص 1273.

2ـ بیریای گیلانی (شیدا)، محمد. «نوآوری در شیوه صائب»، ‌صائب و سبک هندی، به کوشش محمد رسول دریاگشت، ‌تهران: انتشارات کتابخانه‌مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران، 2535، ‌ص 17.

3ـ زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی، تهران: نوین، چ 1، 1363 ش، ص 136، 137.

کارنامه بزرگان ایران، ‌تهران: اداره کل انتشارات رادیو، 1340 ش (تاریخ مقدمه)، ص 290.

5ـ زعیم، فرماه. «صائب: صورتگر نقش آفرین» پردگیان خیال، ارجنامه محمد قهرمان، به درخواست و اشرفا محمدرضا شفیعی کدکنی ـ محمد جعفر یاحقی، مشهد: دانشگاه فردوسی ـ‌انجمن آثار و مفاخر فرهنگی خراسان رضوی، چ 1، 1384 ش، ص 81، 82.

6ـ محمدی، محمدحسین. فانوس‌های خیال، ‌تهران: جامی، چ 1، 1375 ش، ص 26، 42.

7ـ صائب تبریزی، محمدعلی. دیوان صائب، با حواشی و تصحیح به خط آن استاد، ‌با مقدمه و شرح حال به خامه امیری فیروزکوهی، ‌تهران: خیام، 1345 ش، ص 67ـ 69 (به اختصار).

8ـ یوسفی، ‌غلامحسین. چشمه روشن، تهران: علمی، چ 2، 1369 ش، ‌ص 307.

ابوالقاسم رادفر

  1. صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: فردوس، 1364 ش، ‌ج 5، ب 2، ص 1273.
  2. بیریای گیلانی (شیدا)، محمد. «نوآوری در شیوه صائب»، ‌صائب و سبک هندی، به کوشش محمد رسول دریاگشت، ‌تهران: انتشارات کتابخانه‌مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران، 2535، ‌ص 17.
  3. زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی، تهران: نوین، 1363 ش، ج.1، ص 136، 137.
  4. کارنامه بزرگان ایران، ‌تهران: اداره کل انتشارات رادیو، 1340 ش (تاریخ مقدمه)، ص 290.
  5. زعیم، فرماه. «صائب: صورتگر نقش آفرین» پردگیان خیال، ارجنامه محمد قهرمان، به درخواست و اشرفا محمدرضا شفیعی کدکنی ـ محمد جعفر یاحقی، مشهد: دانشگاه فردوسی ـ‌انجمن آثار و مفاخر فرهنگی خراسان رضوی، چ 1، 1384 ش، ص 81، 82.
  6. محمدی، محمدحسین. فانوس‌های خیال، ‌تهران: جامی، 1375 ش، ج.1، ص 26، 42.
  7. صائب تبریزی، محمدعلی. دیوان صائب، با حواشی و تصحیح به خط آن استاد، ‌با مقدمه و شرح حال به خامه امیری فیروزکوهی، ‌تهران: خیام، 1345 ش، ص 67ـ 69 (به اختصار).
  8. یوسفی، ‌غلامحسین. چشمه روشن، تهران: علمی، 1369 ش، ج.2، ‌ص 307.