سعید نفیسی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۰

نفیسی، ‌سعید (1274ـ 1345ش) تاریخنگار، پژوهشگر، ‌ادیب، منتقد، نویسنده.

سعید فرزند ناظم الاطباء نفیسی از پزشکان و دانشمندان کرمان در تهران به دنیا آمد^[۱]. خاندان او در چند سده از چهره‌های درخشان فرهنگ و ادب ایران بودند^[۲]. پس از پایان تحصیلات متوسطه برای ادامه تحصیل به سوئیس و فرانسه رفت^[۳]. در بازگشت به ایران ریاست اداره فلاحت و مدرسه تجارت را به عهده گرفت. ضمن آن به تدریس در مدارس علوم سیاسی و دارالفنون پر داخت. از ابتدای تأسیس دانشگاه تهران به عنوان استاد دانشکده‌ حقوق و سپس دانشکده ادبیات با دانشگاه همکاری کرد^[۱]. پس از آن به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران درآمد. سفرهای مهم و تحقیقاتی بسیاری نیز به کشورهای مختلف از جمله هند، مصر و لبنان کرد. بیشتر آثارش را مطالب تاریخی و ادبی تشکیل می‌داد. به نمایشنامه نویسی هم روی آورد و چندین نمایشنامه نوشت. با روزنامه شفق، مجله سپید و سیاه، مجله فلاحت و تجارت و روزنامه امید همکاری داشت و مقالات متعددی را در آنها به چاپ رساند. سرانجام در بیمارستان شوروی تهران درگذشت^[۴]. منشآت او از سبکی روان و انشای سهل برخوردار است که از آن کفایتاً به مقامه‌نویسی و مجله‌پردازی تعبیر می‌شود. بیش از صد کتاب و رساله از خود باقی گذاشت^[۵]. ماه نخشب (تهران، 1328ش)، احوال و اشعار رودکی (تهران، 1309، 1310 و 1319ش)، ‌تاریخ نظم ونثر در ایران و در زبان فارسی (تهران، 1334ش)، فرهنگ فرانسه ـ فارسی (تهران، 1309 ـ 1310ش) و تصحیح دیوان انوری از جمله آثار او هستند^[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

احمدی، احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن. مشهد: باستان، چ 2، 1345، ج 1، ص 264.
استعلامی، محمد. ادبیات دوره بیداری و معاصر. تهران:دانشگاه سپاهیان انقلاب، 2535 (1355)، ص 112.
اتحاد، ‌هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 404.
احمدی، احمد و رزمجو، حسین. همان.
اتحاد، ‌هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 382، 398، 399 و 412 (به اختصار).
به روایت نفیسی. به کوشش علیرضا اعتصام، تهران: نشر مرکز، چ 1، 1381، ص 22 و 740.
مصاحب، ‌غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی. تهران: جیبی، چ 3، 1381، ج 2، ص 3044 (ذیل نفیسی).

ابوالقاسم رادفر

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ احمدی، احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن. مشهد: باستان، چ 2، 1345، ج 1، ص 264.
↑ استعلامی، محمد. ادبیات دوره بیداری و معاصر. تهران:دانشگاه سپاهیان انقلاب، 2535 (1355)، ص 112.
↑ اتحاد، ‌هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 404.
↑ اتحاد، ‌هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 382، 398، 399 و 412 (به اختصار).
↑ به روایت نفیسی. به کوشش علیرضا اعتصام، تهران: نشر مرکز، چ 1، 1381، ص 22 و 740.
↑ مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی. تهران: جیبی، 1381، ج 2، ص 3044 (ذیل نفیسی).

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ احمدی، احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن. مشهد: باستان، چ 2، 1345، ج 1، ص 264.

[2] استعلامی، محمد. ادبیات دوره بیداری و معاصر. تهران:دانشگاه سپاهیان انقلاب، 2535 (1355)، ص 112.

[3] اتحاد، ‌هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 404.

[4] اتحاد، ‌هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 382، 398، 399 و 412 (به اختصار).

[5] به روایت نفیسی. به کوشش علیرضا اعتصام، تهران: نشر مرکز، چ 1، 1381، ص 22 و 740.

[6] مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی. تهران: جیبی، 1381، ج 2، ص 3044 (ذیل نفیسی).

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''نفيسي، ‌سعيد''' (1274ـ 1345ش) تاريخنگار، پژوهشگر، ‌اديب، منتقد، نويسنده.
+'''نفیسی، ‌سعید''' (1274ـ 1345ش) تاریخنگار، پژوهشگر، ‌ادیب، منتقد، نویسنده.
-سعيد فرزند ناظم الاطباء نفيسي از پزشكان و دانشمندان كرمان در تهران به دنيا آمد.<sup>1</sup> خاندان او در چند سده از چهره‌هاي درخشان فرهنگ و ادب ايران بودند.<sup>2</sup> پس از پايان تحصيلات متوسطه براي ادامة تحصيل به سوئيس و فرانسه رفت.<sup>3</sup> در بازگشت به ايران رياست ادارة فلاحت و مدرسة تجارت را به عهده گرفت. ضمن آن به تدريس در مدارس علوم سياسي و دارالفنون پر داخت. از ابتداي تأسيس دانشگاه تهران به عنوان استاد دانشكدة‌ حقوق و سپس دانشكدة ادبيات با دانشگاه همكاري كرد.<sup>4</sup> پس از آن به عضويت پيوستة فرهنگستان ايران درآمد. سفرهاي مهم و تحقيقاتي بسياري نيز به كشورهاي مختلف از جمله هند، مصر و لبنان كرد. بيشتر آثارش را مطالب تاريخي و ادبي تشكيل مي‌داد. به نمايشنامه نويسي هم روي آورد و چندين نمايشنامه نوشت. با روزنامة ''شفق''، مجلة ''سپيد و سياه''، مجلة ''فلاحت و تجارت'' و روزنامة ''اميد'' همكاري داشت و مقالات متعددي را در آنها به چاپ رساند. سرانجام در بيمارستان شوروي تهران درگذشت.<sup>5</sup> منشآت او از سبكي روان و انشاي سهل برخوردار است كه از آن كفايتاً به مقامه‌نويسي و مجله‌پردازي تعبير مي‌شود. بيش از صد كتاب و رساله از خود باقي گذاشت.<sup>6</sup> ''ماه نخشب'' (تهران، 1328ش)، ''احوال و اشعار رودكي'' (تهران، 1309، 1310 و 1319ش)، ''‌تاريخ نظم ونثر در ايران و در زبان فارسي'' (تهران، 1334ش)، ''فرهنگ فرانسه ـ فارسي'' (تهران، 1309 ـ 1310ش) و تصحيح ''ديوان انوري'' از جمله آثار او هستند.<sup>7</sup>
+سعید فرزند ناظم الاطباء نفیسی از پزشکان و دانشمندان [[استان کرمان|کرمان]] در [[استان تهران|تهران]] به دنیا آمد<ref name=":0">احمدی، احمد و رزمجو، حسین''. '''سیر سخن'''''. مشهد: باستان، چ 2، 1345، ج 1، ص 264.</ref>. خاندان او در چند سده از چهره‌های درخشان فرهنگ و ادب ایران بودند<ref>استعلامی، محمد. '''''ادبیات دوره بیداری و معاصر'''''. تهران:دانشگاه سپاهیان انقلاب، 2535 (1355)، ص 112.</ref>. پس از پایان تحصیلات متوسطه برای ادامه تحصیل به سوئیس و فرانسه رفت<ref>اتحاد، ‌هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 404.</ref>. در بازگشت به ایران ریاست اداره فلاحت و مدرسه تجارت را به عهده گرفت. ضمن آن به تدریس در مدارس علوم سیاسی و دارالفنون پر داخت. از ابتدای تأسیس دانشگاه تهران به عنوان استاد دانشکده‌ حقوق و سپس دانشکده ادبیات با دانشگاه همکاری کرد<ref name=":0" />. پس از آن به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران درآمد. سفرهای مهم و تحقیقاتی بسیاری نیز به کشورهای مختلف از جمله هند، مصر و لبنان کرد. بیشتر آثارش را مطالب تاریخی و ادبی تشکیل می‌داد. به نمایشنامه نویسی هم روی آورد و چندین نمایشنامه نوشت. با روزنامه ''شفق''، مجله ''سپید و سیاه''، مجله ''فلاحت و تجارت'' و روزنامه ''امید'' همکاری داشت و مقالات متعددی را در آنها به چاپ رساند. سرانجام در بیمارستان شوروی تهران درگذشت<ref>اتحاد، ‌هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 382، 398، 399 و 412 (به اختصار).</ref>. منشآت او از سبکی روان و انشای سهل برخوردار است که از آن کفایتاً به مقامه‌نویسی و مجله‌پردازی تعبیر می‌شود. بیش از صد کتاب و رساله از خود باقی گذاشت<ref>'''''به روایت نفیسی'''''. به کوشش علیرضا اعتصام، تهران: نشر مرکز، چ 1، 1381، ص 22 و 740.</ref>. ''ماه نخشب'' (تهران، 1328ش)، ''احوال و اشعار رودکی'' (تهران، 1309، 1310 و 1319ش)، ''‌تاریخ نظم ونثر در ایران و در زبان فارسی'' (تهران، 1334ش)، ''فرهنگ فرانسه ـ فارسی'' (تهران، 1309 ـ 1310ش) و تصحیح ''دیوان انوری'' از جمله آثار او هستند<ref>مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. تهران: جیبی، 1381، ج 2، ص 3044 (ذیل نفیسی).</ref>.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
-# احمدي، احمد و رزمجو، حسين''. '''سير سخن'''''. مشهد: باستان، چ 2، 1345، ج 1، ص 264.
+== مآخذ ==
-# استعلامي، محمد. '''''ادبيات دورة بيداري و معاصر'''''. تهران:دانشگاه سپاهيان انقلاب، 2535 (1355)، ص 112.
+# احمدی، احمد و رزمجو، حسین''. '''سیر سخن'''''. مشهد: باستان، چ 2، 1345، ج 1، ص 264.
-# اتحاد، ‌هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ايران'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 404.
+# استعلامی، محمد. '''''ادبیات دوره بیداری و معاصر'''''. تهران:دانشگاه سپاهیان انقلاب، 2535 (1355)، ص 112.
-# احمدي، احمد و رزمجو، حسين. '''''همان'''''.
+# اتحاد، ‌هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 404.
-# اتحاد، ‌هوشنگ. '''''همان'''''. ص 382، 398، 399 و 412 (به اختصار).
+# احمدی، احمد و رزمجو، حسین. '''''همان'''''.
-# '''''به روايت نفيسي'''''. به كوشش عليرضا اعتصام، تهران: نشر مركز، چ 1، 1381، ص 22 و 740.
+# اتحاد، ‌هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 4، ص 382، 398، 399 و 412 (به اختصار).
-# مصاحب، ‌غلامحسين. '''''دايرةالمعارف فارسي'''''. تهران: جيبي، چ 3، 1381، ج 2، ص 3044 (ذيل نفيسي).
+# '''''به روایت نفیسی'''''. به کوشش علیرضا اعتصام، تهران: نشر مرکز، چ 1، 1381، ص 22 و 740.
+# مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایرهالمعارف فارسی'''''. تهران: جیبی، چ 3، 1381، ج 2، ص 3044 (ذیل نفیسی).
 ابوالقاسم رادفر