وجه دین: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''وجه دین،''' نام كتابی كلامی و دینی به نثر فارسی، نوشتة حكیم ناصرخسرو قبادیانی شاعر و نویسندة بزرگ سدة 5 ق. این كتاب شامل تأویل احكام شرعیه و باطن عبادات به طریق اسماعیلیان<sup>1</sup> و ظاهراً در 453 ق / ؟م، یعنی پس از تبعید ناصرخسرو تأل...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''وجه دین،''' نام | '''وجه دین،''' نام کتابی کلامی و دینی به [[نثر فارسی]]، نوشته حکیم [[ناصر خسرو|ناصرخسرو قبادیانی]] شاعر و نویسنده بزرگ سده 5 ق. | ||
این | این کتاب شامل تأویل احکام شرعیه و باطن عبادات به طریق [[اسماعیلیه|اسماعیلیان]]<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی دری'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 527.</ref> و ظاهراً در 453 ق / ؟م، یعنی پس از تبعید [[ناصر خسرو|ناصرخسرو]] تألیف شده است<ref name=":0">تقوی، نصرالله. '''''دیوان اشعار حکیم ابومعین حمیدالدین ناصرخسرو قبادیانی'''''. به کوشش مهدی سهیلی، بی جا: بی نا، 1348، ص نط (مقدمه).</ref>. نام اصلی این اثر که از کتابهای مهم مذهبی حکیم [[ناصر خسرو|ناصرخسرو]] به شمار میرود، ''روی دین'' است<ref>صفا، ذبیح الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 895.</ref>. ''وجه دین'' در میان نوشتههای ناصر خسرو بدان سبب ممتاز است که با جنبه فلسفی تفکّر و اندیشه وی ارتباط دارد. به تعریفی دیگر این کتاب به لحاظ نمایاندن جهان بینی دینی مؤلف اهمیت به سزایی دارد و جای دارد که مطالب آن به دقت بررسی و تحلیل شود، به ویژه آنکه دریافتن معنای پارهای از آثار او چه در نظم و چه در نثر، بدون توجه به مضمون این کتاب دشوار، بلکه ناممکن است<ref>ناصرخسرو قبادیانی. '''''وجه دین'''''. به تصحیح و تحشیه و مقدمه غلامرضا اعوانی، و با مقدمه انگلیسی سید حسین نصر، تهران: انجمن فلسفه ایران، 2536(1356)، ص دوازده وسیزده (مقدمه).</ref>. دانشمند روس، زاروبین[Zarubin] دو نسخه از این کتاب گمشده را پیدا کرد. این نسخهها اکنون در موزه لنینگراد نگهداری میشود<ref name=":0" />. ''وجه دین'' در 1343 ق در برلین و در 1348ش در تهران به چاپ رسیده است<ref>مصاحب، غلامحسین''. '''دایره المعارف فارسی'''''. تهران: جیبی،1381، ج 2، ص. 3146.</ref>. | ||
نیز نگاه کنید به | |||
1. خانلری ( | == مآخذ == | ||
1. خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی دری'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 527. | |||
2. تقوی، نصرالله. '''''دیوان اشعار | 2. تقوی، نصرالله. '''''دیوان اشعار حکیم ابومعین حمیدالدین ناصرخسرو قبادیانی'''''. به کوشش مهدی سهیلی، بی جا: بی نا، 1348، ص نط (مقدمه). | ||
3. صفا، ذبیح الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 895. | 3. صفا، ذبیح الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 895. | ||
4. ناصرخسرو قبادیانی. '''''وجه دین'''''. به تصحیح و تحشیه و | 4. ناصرخسرو قبادیانی. '''''وجه دین'''''. به تصحیح و تحشیه و مقدمه غلامرضا اعوانی، و با مقدمه انگلیسی سید حسین نصر، تهران: انجمن فلسفه ایران، 2536(1356)، ص دوازده وسیزده (مقدمه). | ||
5. تقوی، نصرالله. '''''همان'''''. | 5. تقوی، نصرالله. '''''همان'''''. | ||
6. مصاحب، غلامحسین''. ''' | 6. مصاحب، غلامحسین''. '''دایرهالمعارف فارسی'''''. تهران: جیبی، چ 3، 1381، ج 2، 3146. | ||
----[1]. Zarubin | ----[1]. Zarubin | ||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
نسخهٔ ۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۸
وجه دین، نام کتابی کلامی و دینی به نثر فارسی، نوشته حکیم ناصرخسرو قبادیانی شاعر و نویسنده بزرگ سده 5 ق.
این کتاب شامل تأویل احکام شرعیه و باطن عبادات به طریق اسماعیلیان[۱] و ظاهراً در 453 ق / ؟م، یعنی پس از تبعید ناصرخسرو تألیف شده است[۲]. نام اصلی این اثر که از کتابهای مهم مذهبی حکیم ناصرخسرو به شمار میرود، روی دین است[۳]. وجه دین در میان نوشتههای ناصر خسرو بدان سبب ممتاز است که با جنبه فلسفی تفکّر و اندیشه وی ارتباط دارد. به تعریفی دیگر این کتاب به لحاظ نمایاندن جهان بینی دینی مؤلف اهمیت به سزایی دارد و جای دارد که مطالب آن به دقت بررسی و تحلیل شود، به ویژه آنکه دریافتن معنای پارهای از آثار او چه در نظم و چه در نثر، بدون توجه به مضمون این کتاب دشوار، بلکه ناممکن است[۴]. دانشمند روس، زاروبین[Zarubin] دو نسخه از این کتاب گمشده را پیدا کرد. این نسخهها اکنون در موزه لنینگراد نگهداری میشود[۲]. وجه دین در 1343 ق در برلین و در 1348ش در تهران به چاپ رسیده است[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
1. خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 527.
2. تقوی، نصرالله. دیوان اشعار حکیم ابومعین حمیدالدین ناصرخسرو قبادیانی. به کوشش مهدی سهیلی، بی جا: بی نا، 1348، ص نط (مقدمه).
3. صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 895.
4. ناصرخسرو قبادیانی. وجه دین. به تصحیح و تحشیه و مقدمه غلامرضا اعوانی، و با مقدمه انگلیسی سید حسین نصر، تهران: انجمن فلسفه ایران، 2536(1356)، ص دوازده وسیزده (مقدمه).
5. تقوی، نصرالله. همان.
6. مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی. تهران: جیبی، چ 3، 1381، ج 2، 3146.
[1]. Zarubin
ابوالقاسم رادفر
- ↑ خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 527.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ تقوی، نصرالله. دیوان اشعار حکیم ابومعین حمیدالدین ناصرخسرو قبادیانی. به کوشش مهدی سهیلی، بی جا: بی نا، 1348، ص نط (مقدمه).
- ↑ صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 895.
- ↑ ناصرخسرو قبادیانی. وجه دین. به تصحیح و تحشیه و مقدمه غلامرضا اعوانی، و با مقدمه انگلیسی سید حسین نصر، تهران: انجمن فلسفه ایران، 2536(1356)، ص دوازده وسیزده (مقدمه).
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. تهران: جیبی،1381، ج 2، ص. 3146.