کشف الاسرار: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''كشفالاسرار'''، تفسير قرآن به فارسي تأليف در 520ق / 1126م. ''' ''' ''كشفالاسرار و عُدّةالابرار'' كه آن را به اختصار ''كشفالاسرار'' خواندهاند، نوشتة ابوالفضل رشيدالدين ميبدي (و ح 550 ق / ؟م) عالم، صوفي و مفسر بزرگ است.<sup>1</sup> وي در اين تفسير عظيم به...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
کشفالاسرار، تفسیر [[قرآن]] به فارسی تألیف در 520ق / 1126م. | |||
کشفالاسرار و عُدّه الابرار که آن را به اختصار کشفالاسرار خواندهاند، نوشته ابوالفضل رشیدالدین میبدی (و ح 550 ق / ؟م) عالم، صوفی و مفسر بزرگ است<ref>مصاحب، غلامحسین''. '''دایره المعارف فارسی'''''، تهران: جیبی، چ 3، 1381 ش، ج 1، ص 2244.</ref>. وی در این تفسیر عظیم به شرح کتاب خواجه عبدالله انصاری<sup>*</sup> در تفسیر قرآن ـ تفسیرالهروی ـ توجه داشته و آن را اساس کار خویش قرار داده است<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''، تهران: ابن سینا، چ 4، 1347 ش، ج 2.</ref>. تفسیر میبدی بر سه نگرش ـ یا به تعبیر خودش در سه نوبت ـ به آیات قرآن استوار شده است: 1ـ النوبه الاولی در ترجمهآیات کریمه، 2ـ النوبهالثانیه، در سبب نزول آیات و نقل آرای مفسران پیشین درباره آنان، 3ـ النوبه الثالثه، در ذکر تأویلهای عارفانه و لطایف و اشارات برخی از آیات<ref>رکنی یزدی، محمدمهدی. '''''برگزیده کشفالاسرار و عدهالابرار'''''، تهران: سمت، چ 1، 1374 ش، ص 11.</ref>. کشفالاسرار هم از لحاظ خصایص لغوی و دستوری و هم به خاطر نکات ادبی و عرفانی بسیار از کتابهای برجسته ادب فارسی محسوب میشود<ref>حلبی، علی اصغر. '''''مبانی عرفان و احوال عارفان'''''، تهران: اساطیر، چ 2، 1377 ش، ص 434.</ref>. این کتاب ده جلدی به اهتمام علی اصغر حکمت از 1331ـ1339 ش به تدریج توسط انتشارات دانشگاه تهران به چاپ رسید<ref>طبری، محمدعلی. '''''زبده الآثار'''''، تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 316.</ref>. نسخههای خطی متعددی هم از آن وجود دارد که از آن میان میتوان به نسخه شماره 209 در کتابخانه مسجد سپه سالار، نسخه شماره 1232 در [[کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران|کتابخانه ملی]] و دو نسخه در کتابخانه ملک [[استان تهران|تهران]] اشاره کرد<ref>میبدی، ابوالفضل رشیدالدین. '''''کشفالاسرار و عده الابرار'''''، به سعی و اهتمام علی اصغر حکمت، تهران: ابن سینا، چ 2، 1344 ش، ج 1، ص ب (مقدمه).</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[قرآن]] | |||
* [[کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران]] | |||
* [[استان تهران]] | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۶
کشفالاسرار، تفسیر قرآن به فارسی تألیف در 520ق / 1126م.
کشفالاسرار و عُدّه الابرار که آن را به اختصار کشفالاسرار خواندهاند، نوشته ابوالفضل رشیدالدین میبدی (و ح 550 ق / ؟م) عالم، صوفی و مفسر بزرگ است[۱]. وی در این تفسیر عظیم به شرح کتاب خواجه عبدالله انصاری* در تفسیر قرآن ـ تفسیرالهروی ـ توجه داشته و آن را اساس کار خویش قرار داده است[۲]. تفسیر میبدی بر سه نگرش ـ یا به تعبیر خودش در سه نوبت ـ به آیات قرآن استوار شده است: 1ـ النوبه الاولی در ترجمهآیات کریمه، 2ـ النوبهالثانیه، در سبب نزول آیات و نقل آرای مفسران پیشین درباره آنان، 3ـ النوبه الثالثه، در ذکر تأویلهای عارفانه و لطایف و اشارات برخی از آیات[۳]. کشفالاسرار هم از لحاظ خصایص لغوی و دستوری و هم به خاطر نکات ادبی و عرفانی بسیار از کتابهای برجسته ادب فارسی محسوب میشود[۴]. این کتاب ده جلدی به اهتمام علی اصغر حکمت از 1331ـ1339 ش به تدریج توسط انتشارات دانشگاه تهران به چاپ رسید[۵]. نسخههای خطی متعددی هم از آن وجود دارد که از آن میان میتوان به نسخه شماره 209 در کتابخانه مسجد سپه سالار، نسخه شماره 1232 در کتابخانه ملی و دو نسخه در کتابخانه ملک تهران اشاره کرد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی، تهران: جیبی، چ 3، 1381 ش، ج 1، ص 2244.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: ابن سینا، چ 4، 1347 ش، ج 2.
- ↑ رکنی یزدی، محمدمهدی. برگزیده کشفالاسرار و عدهالابرار، تهران: سمت، چ 1، 1374 ش، ص 11.
- ↑ حلبی، علی اصغر. مبانی عرفان و احوال عارفان، تهران: اساطیر، چ 2، 1377 ش، ص 434.
- ↑ طبری، محمدعلی. زبده الآثار، تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 316.
- ↑ میبدی، ابوالفضل رشیدالدین. کشفالاسرار و عده الابرار، به سعی و اهتمام علی اصغر حکمت، تهران: ابن سینا، چ 2، 1344 ش، ج 1، ص ب (مقدمه).