کشف الاسرار: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | |||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۷
کشفالاسرار، تفسیر قرآن به فارسی تألیف در 520ق / 1126م.
کشفالاسرار و عُدّه الابرار که آن را به اختصار کشفالاسرار خواندهاند، نوشته ابوالفضل رشیدالدین میبدی (و ح 550 ق / ؟م) عالم، صوفی و مفسر بزرگ است[۱]. وی در این تفسیر عظیم به شرح کتاب خواجه عبدالله انصاری* در تفسیر قرآن ـ تفسیرالهروی ـ توجه داشته و آن را اساس کار خویش قرار داده است[۲]. تفسیر میبدی بر سه نگرش ـ یا به تعبیر خودش در سه نوبت ـ به آیات قرآن استوار شده است: 1ـ النوبه الاولی در ترجمهآیات کریمه، 2ـ النوبهالثانیه، در سبب نزول آیات و نقل آرای مفسران پیشین درباره آنان، 3ـ النوبه الثالثه، در ذکر تأویلهای عارفانه و لطایف و اشارات برخی از آیات[۳]. کشفالاسرار هم از لحاظ خصایص لغوی و دستوری و هم به خاطر نکات ادبی و عرفانی بسیار از کتابهای برجسته ادب فارسی محسوب میشود[۴]. این کتاب ده جلدی به اهتمام علی اصغر حکمت از 1331ـ1339 ش به تدریج توسط انتشارات دانشگاه تهران به چاپ رسید[۵]. نسخههای خطی متعددی هم از آن وجود دارد که از آن میان میتوان به نسخه شماره 209 در کتابخانه مسجد سپه سالار، نسخه شماره 1232 در کتابخانه ملی و دو نسخه در کتابخانه ملک تهران اشاره کرد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی، تهران: جیبی، چ 3، 1381 ش، ج 1، ص 2244.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: ابن سینا، چ 4، 1347 ش، ج 2.
- ↑ رکنی یزدی، محمدمهدی. برگزیده کشفالاسرار و عدهالابرار، تهران: سمت، چ 1، 1374 ش، ص 11.
- ↑ حلبی، علی اصغر. مبانی عرفان و احوال عارفان، تهران: اساطیر، چ 2، 1377 ش، ص 434.
- ↑ طبری، محمدعلی. زبده الآثار، تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 316.
- ↑ میبدی، ابوالفضل رشیدالدین. کشفالاسرار و عده الابرار، به سعی و اهتمام علی اصغر حکمت، تهران: ابن سینا، چ 2، 1344 ش، ج 1، ص ب (مقدمه).
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر