گلستان سعدی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « گلستان، نمونهای از نثرهای ادبی آهنگین زبان فارسی نوشتة سعدی در 656ق / 1258م. سعدی* گلستان را كه شامل مطالب اخلاقی، اجتماعی، دینی و در قالب حكایات شیرین است.<sup>1</sup> با عنوانهای در یك مقدمه و هشت باب در سیرت پادشاهان، در اخلاق درویشان، در فض...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
گلستان، نمونهای از نثرهای ادبی آهنگین زبان فارسی نوشته [[سعدی]] در 656ق / 1258م. | |||
[[سعدی]]* گلستان را که شامل مطالب اخلاقی، اجتماعی، دینی و در قالب حکایات شیرین است<ref>خالقیراد، حسین. '''''قطعه و قطعه سرایی'''''. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چ 1، 1375، ص 338.</ref>. با عنوانهای در یک مقدمه و هشت باب در سیرت پادشاهان، در اخلاق درویشان، در فضیلت قناعت، در فوائد خاموشی، در عشق و جوانی، در ضعف و پیری، در تأثیر تربیت و در آداب صحبت نوشت و آن را به شاهزاده سعد بن ابوبکر بن سعد زنگی تقدیم کرد<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 268 و 424.</ref>. | |||
سعدی | نثر گلستان حاوی قسمتهای مصنوع و ساده و به شیوهای مختلط نوشته شده است. بدین معنی که [[سعدی]] ضمن نثر ساده و استادانه خود، هرجا که لازم دانسته، عبارات مسجّع لطیف هم آورده است. اما به حق باید ''گلستان'' را نوعی از نثر موزون شمرد<ref>حاکمی، اسماعیل. '''''گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزیّن'''.'' تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 5 و 119.</ref>. با این حال سعدی در این کتاب از شیوه خشک نثر مترسّلان و تعقید و آمیختگی شدید با زبان عربی پرهیز کرده و ''گلستان'' او با ذوق فارسی زبانان، سازگاری و انطباق کامل یافته است و همین امر سبب شده است تا سعدی به منزله یک مبتکر و نوع آور، در نویسندگی سده 7ق تلقّی شود<ref>رستگار فسایی، منصور. '''''انواع نثر فارسی'''''. تهران: سمت، 1380، ص 475.</ref>. نثر ''گلستان'' در مقام مقایسه با دیگر آثار نثر مصنوع در این دوره از لحاظ کیفیت درج اشعار نیز روشی ممتاز و مشخص دارد<ref>خطیبی، حسین. '''''فن''''' '''''نثر در ادب پارسی'''''. تهران: زوّار، چ 1، 1366، ج 1، ص 613.</ref>. بعدها چند تن از نویسندگان از جمله جوینی<sup>*</sup> در ''نگارستان،'' [[جامی]]<sup>*</sup> در ''بهارستان''، [[قاآنی]]<sup>*</sup> در ''پریشان'' و [[قائم مقام فراهانی(دوم)|قائم مقام]]<sup>*</sup> نویسنده دوره قاجاریه در مقام تقلید از آن برآمدهاند<ref>تمیمداری، احمد. '''''کتاب ایران، تاریخ ادب پارسی'''''. تهران: انتشارات بینالمللی الهدی، چ 1، 1379، ص 133.</ref>. بسیاری از نویسندگان از جمله سروری، شمعی و سراجالدین علی خان آرزو، شروحی به عربی، ترکی و فارسی بر آن نوشتهاند. غلامحسین یوسفی، خطیب رهبر و محمد خزائلی نیز شرحهایی بر این کتاب نوشتهاند<ref>خزائلی، محمد. '''''شرح گلستان'''''. تهران: جاویدان، چ 2، 1381، ص 73 (مقدمه).</ref>. چاپهای قریب (1310ش)، [[فروغی]]<sup>*</sup> (1316ش) و یوسفی از بهترین چاپهای انتقادی گلستان هستند. قدیمترین ترجمه آن به زبان فرانسوی از دوریه است که در 1634م در پاریس چاپ و منتشر شده است<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 2، ص 2408.</ref>. هانری ماسه، خاورشناس فرانسوی، 55 ترجمه از ''گلستان'' به زبانهای لاتین، فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، روسی، عربی، ترکی و جز آنها را در کتابش صورت داده است<ref>Massé, H. '''''Essai sar sur le poète Saadi'''''. Paris: Librairie Paul Qeuthner, 1919.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[سعدی]] | |||
* [[جامی]] | |||
* [[قاآنی]] | |||
* [[قائم مقام فراهانی(دوم)]] | |||
* [[فروغی]] | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۲
گلستان، نمونهای از نثرهای ادبی آهنگین زبان فارسی نوشته سعدی در 656ق / 1258م.
سعدی* گلستان را که شامل مطالب اخلاقی، اجتماعی، دینی و در قالب حکایات شیرین است[۱]. با عنوانهای در یک مقدمه و هشت باب در سیرت پادشاهان، در اخلاق درویشان، در فضیلت قناعت، در فوائد خاموشی، در عشق و جوانی، در ضعف و پیری، در تأثیر تربیت و در آداب صحبت نوشت و آن را به شاهزاده سعد بن ابوبکر بن سعد زنگی تقدیم کرد[۲].
نثر گلستان حاوی قسمتهای مصنوع و ساده و به شیوهای مختلط نوشته شده است. بدین معنی که سعدی ضمن نثر ساده و استادانه خود، هرجا که لازم دانسته، عبارات مسجّع لطیف هم آورده است. اما به حق باید گلستان را نوعی از نثر موزون شمرد[۳]. با این حال سعدی در این کتاب از شیوه خشک نثر مترسّلان و تعقید و آمیختگی شدید با زبان عربی پرهیز کرده و گلستان او با ذوق فارسی زبانان، سازگاری و انطباق کامل یافته است و همین امر سبب شده است تا سعدی به منزله یک مبتکر و نوع آور، در نویسندگی سده 7ق تلقّی شود[۴]. نثر گلستان در مقام مقایسه با دیگر آثار نثر مصنوع در این دوره از لحاظ کیفیت درج اشعار نیز روشی ممتاز و مشخص دارد[۵]. بعدها چند تن از نویسندگان از جمله جوینی* در نگارستان، جامی* در بهارستان، قاآنی* در پریشان و قائم مقام* نویسنده دوره قاجاریه در مقام تقلید از آن برآمدهاند[۶]. بسیاری از نویسندگان از جمله سروری، شمعی و سراجالدین علی خان آرزو، شروحی به عربی، ترکی و فارسی بر آن نوشتهاند. غلامحسین یوسفی، خطیب رهبر و محمد خزائلی نیز شرحهایی بر این کتاب نوشتهاند[۷]. چاپهای قریب (1310ش)، فروغی* (1316ش) و یوسفی از بهترین چاپهای انتقادی گلستان هستند. قدیمترین ترجمه آن به زبان فرانسوی از دوریه است که در 1634م در پاریس چاپ و منتشر شده است[۸]. هانری ماسه، خاورشناس فرانسوی، 55 ترجمه از گلستان به زبانهای لاتین، فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، روسی، عربی، ترکی و جز آنها را در کتابش صورت داده است[۹].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ خالقیراد، حسین. قطعه و قطعه سرایی. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چ 1، 1375، ص 338.
- ↑ خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 268 و 424.
- ↑ حاکمی، اسماعیل. گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزیّن. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 5 و 119.
- ↑ رستگار فسایی، منصور. انواع نثر فارسی. تهران: سمت، 1380، ص 475.
- ↑ خطیبی، حسین. فن نثر در ادب پارسی. تهران: زوّار، چ 1، 1366، ج 1، ص 613.
- ↑ تمیمداری، احمد. کتاب ایران، تاریخ ادب پارسی. تهران: انتشارات بینالمللی الهدی، چ 1، 1379، ص 133.
- ↑ خزائلی، محمد. شرح گلستان. تهران: جاویدان، چ 2، 1381، ص 73 (مقدمه).
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 2، ص 2408.
- ↑ Massé, H. Essai sar sur le poète Saadi. Paris: Librairie Paul Qeuthner, 1919.