پرش به محتوا

فرهنگ نفیسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''فرهنگ نفیسی'''، كتابی در لغات فارسی و عربی رایج در زبان فارسی، نوشتة میرزا علی‌اكبر خان نفیسی، ملقب به ناظم‌الاطبّاء'''.''' این فرهنگ را كه به ''فرهنگ ناظم الاطباء'' و ''فرنودسار'' نیز شهرت دارد، میرزا علی اكبرخان نفیسی (د 1303ش)، از پز...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''فرهنگ نفیسی'''، كتابی در لغات [[فارسی]] و [[عربی]] رایج در [[فارسی|زبان فارسی]]، نوشتة میرزا علی‌اكبر خان نفیسی، ملقب به ناظم‌الاطبّاء'''.'''
فرهنگ نفیسی، کتابی در لغات [[فارسی]] و [[عربی]] رایج در [[فارسی|زبان فارسی]]، نوشته میرزا علی‌اکبر خان نفیسی، ملقب به ناظم‌الاطبّاء.  


این فرهنگ را كه به ''فرهنگ ناظم الاطباء'' و ''فرنودسار'' نیز شهرت دارد، میرزا علی اكبرخان نفیسی (د 1303ش)، از پزشكان مشهور دورة ناصری و صاحب آثار بسیار در اوایل سدة 14ق تألیف كرده است.<sup>1</sup> وی در پنجاه سالگی تألیف این اثر را آغاز كرد و پس از بیست و پنج سال تألیف آن را به پایان رساند. نسخة اصلی كتاب شامل 4 مجلّد بزرگ است كه بخش بزرگی از آن به خطّ مؤلف نوشته شده است.<sup>2</sup> این فرهنگ حاوی 99552 لغت عربی و 58879 لغت فارسی است و روی هم 158431 لغت دارد. افزون براین، در آن لغاتی از تركی، ‌یونانی و جز آنها آمده است. گه گاه نیز خلاصه‌ای از علوم و آگاهی‌ها به روش دایرةالمعارف در آن نقل شده است. گاه به اسامی تاریخی و جغرافیایی ایران و اسلام و ممالك دیگر نیز نظر دارد.<sup>3</sup> نفیسی در تألیف فرهنگ خود از كتاب‌های معتبر لغت عرب مانند ''قاموس، شرحِ قاموس، صِحاحُ‌اللُغه، مَجمعُ‌الْبَحرین'' و ''مُنتهی‌الأرب'' و نیز كتاب‌های لغت فارسی نظیر ''برهان قاطع، فرهنگ انجمن آرای ناصری، فرهنگ رشیدی'' و ''فرهنگ سُروری'' استفاده كرده است. همچنین چند فرهنگ بزرگ فارسی را كه خاورشناسان نوشته‌اند، مانند ''فرهنگ فارسی به انگلیسی'' ریچاردسن[1]، جانسن[2] و استینگاس[3] در دست داشته است.<sup>4</sup> ''فرهنگ نفیسی'' را نخستین بار ‌سعید نفیسی، فرزند مؤلف، میان 1318 تا 1343ش در 5 مجلّد با مقدمة محمدعلی فروغی به چاپ رساند. بار دیگر آن را كتابخانة خیام تهران منتشر كرد.<sup>5</sup>
این فرهنگ را که به فرهنگ ناظم الاطباء و فرنودسار نیز شهرت دارد، میرزا علی اکبرخان نفیسی (د 1303ش)، از پزشکان مشهور دوره ناصری و صاحب آثار بسیار در اوایل سده 14ق تألیف کرده است<ref>مرادی، ‌نورالله. '''''مرجع شناسی'''''.، ‌تهران: فرهنگ معاصر، 1372، ص 141.</ref>. وی در پنجاه سالگی تألیف این اثر را آغاز کرد و پس از بیست و پنج سال تألیف آن را به پایان رساند. نسخه اصلی کتاب شامل 4 مجلّد بزرگ است که بخش بزرگی از آن به خطّ مؤلف نوشته شده است<ref>نفیسی، سعید. «فرهنگ ناظم الاطباء»، '''''لغت نامه دهخدا'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1337، ص 223 و 224 (مقدمه).</ref>. این فرهنگ حاوی 99552 لغت عربی و 58879 لغت فارسی است و روی هم 158431 لغت دارد. افزون براین، در آن لغاتی از ترکی، ‌یونانی و جز آنها آمده است. گه گاه نیز خلاصه‌ای از علوم و آگاهی‌ها به روش دایره المعارف در آن نقل شده است. گاه به اسامی تاریخی و جغرافیایی ایران و اسلام و ممالک دیگر نیز نظر دارد<ref>دبیرسیاقی، ‌محمد. '''''فرهنگ‌های فارسی و فرهنگ‌گونه‌ها'''''. تهران: اسپرك، 1368، ص 200.</ref>. نفیسی در تألیف فرهنگ خود از کتاب‌های معتبر لغت عرب مانند قاموس، شرحِ قاموس، صِحاحُ‌اللُغه، مَجمعُ‌الْبَحرین و مُنتهی‌الأرب و نیز کتاب‌های لغت فارسی نظیر برهان قاطع، فرهنگ انجمن آرای ناصری، [[فرهنگ رشیدی]] و فرهنگ سُروری استفاده کرده است. همچنین چند فرهنگ بزرگ فارسی را که خاورشناسان نوشته‌اند، مانند فرهنگ فارسی به انگلیسی ریچاردسن(Richardson)، جانسن(Johnson) و استینگاس(Steingass) در دست داشته است<ref>مرادی، ‌نورالله. '''''مرجع شناسی'''''.، ‌تهران: فرهنگ معاصر، 1372، ص 141و 142.</ref>. فرهنگ نفیسی را نخستین بار ‌سعید نفیسی، فرزند مؤلف، میان 1318 تا 1343ش در 5 مجلّد با مقدمه محمدعلی فروغی به چاپ رساند. بار دیگر آن را کتابخانه خیام تهران منتشر کرد<ref>دبیرسیاقی، ‌محمد. '''''فرهنگ‌های فارسی و فرهنگ‌گونه‌ها'''''. تهران: اسپرک، 1368، ص 201.</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1.     مرادی، ‌نورالله. '''''مرجع شناسی'''''.، ‌تهران: فرهنگ معاصر، 1372، ص 141.
* [[فارسی]]
* [[عربی]]
* [[فرهنگ رشیدی]]


2.     نفیسی، سعید. «فرهنگ ناظم الاطباء»، '''''لغت نامه دهخدا'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1337، ص 223 و 224 (مقدمه).
== مآخذ ==
 
3.     دبیرسیاقی، ‌محمد. '''''فرهنگ‌های فارسی و فرهنگ‌گونه‌ها'''''. تهران: اسپرك، 1368، ص 200.
 
4.     مرادی. '''''همان'''''. ص 141و 142.
 
5.     دبیرسیاقی. '''''همان'''''. ص 201.
 
----[1]. Richardson
 
[2]. Johnson
 
[3]. Steingass
 
ابوالقاسم رادفر

نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۲

فرهنگ نفیسی، کتابی در لغات فارسی و عربی رایج در زبان فارسی، نوشته میرزا علی‌اکبر خان نفیسی، ملقب به ناظم‌الاطبّاء.

این فرهنگ را که به فرهنگ ناظم الاطباء و فرنودسار نیز شهرت دارد، میرزا علی اکبرخان نفیسی (د 1303ش)، از پزشکان مشهور دوره ناصری و صاحب آثار بسیار در اوایل سده 14ق تألیف کرده است[۱]. وی در پنجاه سالگی تألیف این اثر را آغاز کرد و پس از بیست و پنج سال تألیف آن را به پایان رساند. نسخه اصلی کتاب شامل 4 مجلّد بزرگ است که بخش بزرگی از آن به خطّ مؤلف نوشته شده است[۲]. این فرهنگ حاوی 99552 لغت عربی و 58879 لغت فارسی است و روی هم 158431 لغت دارد. افزون براین، در آن لغاتی از ترکی، ‌یونانی و جز آنها آمده است. گه گاه نیز خلاصه‌ای از علوم و آگاهی‌ها به روش دایره المعارف در آن نقل شده است. گاه به اسامی تاریخی و جغرافیایی ایران و اسلام و ممالک دیگر نیز نظر دارد[۳]. نفیسی در تألیف فرهنگ خود از کتاب‌های معتبر لغت عرب مانند قاموس، شرحِ قاموس، صِحاحُ‌اللُغه، مَجمعُ‌الْبَحرین و مُنتهی‌الأرب و نیز کتاب‌های لغت فارسی نظیر برهان قاطع، فرهنگ انجمن آرای ناصری، فرهنگ رشیدی و فرهنگ سُروری استفاده کرده است. همچنین چند فرهنگ بزرگ فارسی را که خاورشناسان نوشته‌اند، مانند فرهنگ فارسی به انگلیسی ریچاردسن(Richardson)، جانسن(Johnson) و استینگاس(Steingass) در دست داشته است[۴]. فرهنگ نفیسی را نخستین بار ‌سعید نفیسی، فرزند مؤلف، میان 1318 تا 1343ش در 5 مجلّد با مقدمه محمدعلی فروغی به چاپ رساند. بار دیگر آن را کتابخانه خیام تهران منتشر کرد[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. مرادی، ‌نورالله. مرجع شناسی.، ‌تهران: فرهنگ معاصر، 1372، ص 141.
  2. نفیسی، سعید. «فرهنگ ناظم الاطباء»، لغت نامه دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1337، ص 223 و 224 (مقدمه).
  3. دبیرسیاقی، ‌محمد. فرهنگ‌های فارسی و فرهنگ‌گونه‌ها. تهران: اسپرك، 1368، ص 200.
  4. مرادی، ‌نورالله. مرجع شناسی.، ‌تهران: فرهنگ معاصر، 1372، ص 141و 142.
  5. دبیرسیاقی، ‌محمد. فرهنگ‌های فارسی و فرهنگ‌گونه‌ها. تهران: اسپرک، 1368، ص 201.