مسعود سعد سلمان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:مسعود سعد سلمان.jpg|بندانگشتی|مسعود سعد سلمان ، قابل بازیابی از https://www.beytoote.com/art/artist/biography-masoud-salman.html]] | |||
مسعودِ سعدِ سلمان (میان 438 تا 440-515ق / 1046 تا 1048-1121م)، شاعر. | مسعودِ سعدِ سلمان (میان 438 تا 440-515ق / 1046 تا 1048-1121م)، شاعر. | ||
مسعود بن سعد بن سلمان متخلّص به مسعود سعد در لاهور هندوستان به دنیا آمد<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 483.</ref>.نیاکانش در آغاز [[غزنویان|دوران غزنوی]]، از [[همدان]] به غزنین کوچیدند و در سلک درباریان حکومت [[غزنویان|غزنوی]] درآمدند<ref>رشید یاسمی، غلامرضا. مقدمه بر '''''دیوان مسعود سعد سلمان'''''. بی جا: پیروز، 1339، ص ر (مقدمه).</ref>. پدرش سعد سلمان از محتشمان و کارگزاران عهد خود بود و مدت 50 یا 60 سال در خدمت سلاطین غزنوی به سر برد | مسعود بن سعد بن سلمان متخلّص به مسعود سعد در لاهور هندوستان به دنیا آمد<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 483.</ref>.نیاکانش در آغاز [[غزنویان|دوران غزنوی]]، از [[همدان]] به غزنین کوچیدند و در سلک درباریان حکومت [[غزنویان|غزنوی]] درآمدند<ref>رشید یاسمی، غلامرضا. مقدمه بر '''''دیوان مسعود سعد سلمان'''''. بی جا: پیروز، 1339، ص ر (مقدمه).</ref>. پدرش سعد سلمان از محتشمان و کارگزاران عهد خود بود و مدت 50 یا 60 سال در خدمت سلاطین غزنوی به سر برد<ref>فروزانفر، بدیع الزمان. '''''سخن و سخنوران'''''. تهران: خوارزمی، چ 2، 1350، ص 207.</ref>.مسعود سعد پس از رسیدن به سن رشد با معرفی و توصیه پدرش به دربار [[غزنویان]] راه یافت. چندی با عزّت در سلک مقربان و ندیمان دربار زیست<ref>درخشان، مهدی. '''''بزرگان و سخن سرایان همدان'''''. تهران: چاپ نیکو، 1341، ج 1، ص 107.</ref>.ظهور او در شاعری مقارن با عهد پادشاهی ابراهیم بن مسعود (حک 450-492ق / 1058-1099م) بود. در 469ق / 1076م همراه سیفالدوله محمود بن ابراهیم به هند رفت و در کنار او جنگید<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص486.</ref>. پس از مدتی به سعایت بدخواهان به مدت ده سال به زندانهای دهک، سو و نای افتاد<ref>لسان، حسین. '''''برگزیده اشعار مسعود سعد'''''. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1364، ص ده (مقدمه).</ref>.پس از آزادی از زندان مدتی حکومت چالندر، از توابع لاهور در هند را به عهده گرفت<ref name=":0">نوریان، مهدی. مقدمه بر '''''دیوان مسعود سعد'''''. اصفهان: کمال، 1364، ج 1، ص شش (مقدمه).</ref>.اما پس از آن بار دیگر مغضوب گردید و مدت هشت سال در قلعه مَرَنْج زندانی شد<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 488.</ref>. سالهای پایانی حیات را در غزنین به کتابداری کتابخانه سلاطین غزنوی گذراند<ref name=":0" />.حبسیات وی مؤثر و جالب است. در وصف، مدح، غزل و هجو قدرت دارد. دیوان فارسی او در دست است، اما از دیوان عربی و هندی او اثری نیست. در شاعری به سبک شاعران خراسان و به طرز غضایری، [[رودکی]]، شهید بلخی و به ویژه عنصری نظر داشت و هنرش به ویژه در قصیده سرایی و قصاید شکرایی بود<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. 1381، ج 2، (2)، ص 2768.</ref><ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''''با کاروان حلّه'''''. تهران: آریا، 1343، ص 94؛ </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[رودکی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | |||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۳
مسعودِ سعدِ سلمان (میان 438 تا 440-515ق / 1046 تا 1048-1121م)، شاعر.
مسعود بن سعد بن سلمان متخلّص به مسعود سعد در لاهور هندوستان به دنیا آمد[۱].نیاکانش در آغاز دوران غزنوی، از همدان به غزنین کوچیدند و در سلک درباریان حکومت غزنوی درآمدند[۲]. پدرش سعد سلمان از محتشمان و کارگزاران عهد خود بود و مدت 50 یا 60 سال در خدمت سلاطین غزنوی به سر برد[۳].مسعود سعد پس از رسیدن به سن رشد با معرفی و توصیه پدرش به دربار غزنویان راه یافت. چندی با عزّت در سلک مقربان و ندیمان دربار زیست[۴].ظهور او در شاعری مقارن با عهد پادشاهی ابراهیم بن مسعود (حک 450-492ق / 1058-1099م) بود. در 469ق / 1076م همراه سیفالدوله محمود بن ابراهیم به هند رفت و در کنار او جنگید[۵]. پس از مدتی به سعایت بدخواهان به مدت ده سال به زندانهای دهک، سو و نای افتاد[۶].پس از آزادی از زندان مدتی حکومت چالندر، از توابع لاهور در هند را به عهده گرفت[۷].اما پس از آن بار دیگر مغضوب گردید و مدت هشت سال در قلعه مَرَنْج زندانی شد[۸]. سالهای پایانی حیات را در غزنین به کتابداری کتابخانه سلاطین غزنوی گذراند[۷].حبسیات وی مؤثر و جالب است. در وصف، مدح، غزل و هجو قدرت دارد. دیوان فارسی او در دست است، اما از دیوان عربی و هندی او اثری نیست. در شاعری به سبک شاعران خراسان و به طرز غضایری، رودکی، شهید بلخی و به ویژه عنصری نظر داشت و هنرش به ویژه در قصیده سرایی و قصاید شکرایی بود[۹][۱۰].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 483.
- ↑ رشید یاسمی، غلامرضا. مقدمه بر دیوان مسعود سعد سلمان. بی جا: پیروز، 1339، ص ر (مقدمه).
- ↑ فروزانفر، بدیع الزمان. سخن و سخنوران. تهران: خوارزمی، چ 2، 1350، ص 207.
- ↑ درخشان، مهدی. بزرگان و سخن سرایان همدان. تهران: چاپ نیکو، 1341، ج 1، ص 107.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص486.
- ↑ لسان، حسین. برگزیده اشعار مسعود سعد. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1364، ص ده (مقدمه).
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ نوریان، مهدی. مقدمه بر دیوان مسعود سعد. اصفهان: کمال، 1364، ج 1، ص شش (مقدمه).
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 488.
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. 1381، ج 2، (2)، ص 2768.
- ↑ زرین کوب، عبدالحسین. با کاروان حلّه. تهران: آریا، 1343، ص 94؛
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر