پرش به محتوا

آش چهارشنبه سوری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Azadeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
در شب و روز چهارشنبه سوری در بیشتر مناطق کشور آش می‌پزند، این غذا مجموعه‌ای از همه دانه‌ها و سبزیها و مواد اولیه‌ی غذایی را با خود دارد بدان امید که در سال آینده برکت بر روزی‌شان باشد.  
در شب و روز چهارشنبه سوری در بیشتر مناطق کشور [[آش]] می‌پزند، این غذا مجموعه‌ای از همه دانه‌ها و سبزیها و مواد اولیه‌ی غذایی را با خود دارد بدان امید که در سال آینده برکت بر روزی‌شان باشد. در لاریجان در شب چهارشنبه‌سوری آشی می‌پزند که هفت نوع بُنشن، هفت جور سبزی و هفت قسم ترشی در خود دارد و بدین مناسبت آش هفت‌ترشی نامیده می‌شود. باقیمانده قرمه‌ای را که برای مصرف سالانه‌شان ذخیره کرده‌اند و نیز باقیمانده ذخیره دوکا (درد روغن که در تهیه خوراکها بکارشان می‌آید) را به آن می‌افزایند. در [[بندرعباس]] که غذای ویژه‌ای برای شب چهارشنبه‌سوری ندارند، پس از آنکه غذای معمولشان را خوردند نانی بنام کندوک که از برگه درخت [[خرما]] می‌سازند می‌گذارند این نان باید تا صبح دست‌نخورده بماند، بدان امید که خیر و برکت از خانه‌ها نرود. حلوا و کلوچه مخصوص نیز برای این شب می‌پزند تا در روز چهارشنبه سوری به بچه‌هایی که در طلب همان چیزها به خانه می‌آیند بدهند.  


در لاریجان در شب چهارشنبه‌سوری آشی می‌پزند که هفت نوع بُنشن، هفت جور سبزی و هفت قسم ترشی در خود دارد و بدین مناسبت آش هفت‌ترشی نامیده می‌شود. باقیمانده قرمه‌ای را که برای مصرف سالانه‌شان ذخیره کرده‌اند و نیز باقیمانده ذخیره دوکا (درد روغن که در تهیه خوراکها بکارشان می‌آید) را به آن می‌افزایند.
در [[اصفهان]] ظهر چهارشنبه‌سوری [[آش|آش رشته]] می‌خورند در آشتیان و [[اراک]] نیز رسم چنین است که [[آش]] رشته می‌پزند و دو مجسمه از خمیر یکی بشکل زن و دیگری بصورت مرد می‌سازند و آن را در درون [[آش]] رشته می‌اندازند. پس از آنکه آش پخته شد آدمهای خمیری را در کاسه‌ای می‌گذارند و در آب روان می‌افکنند تا بدین وسیله قضا و بلا را از جان اعضای خانواده برانند.
 
در [[بندرعباس]] که غذای ویژه‌ای برای شب چهارشنبه‌سوری ندارند، پس از آنکه غذای معمولشان را خوردند نانی بنام کندوک که از برگه درخت خرما می‌سازند می‌گذارند این نان باید تا صبح دست‌نخورده بماند، بدان امید که خیر و برکت از خانه‌ها نرود. حلوا و کلوچه مخصوص نیز برای این شب می‌پزند تا در روز چهارشنبه سوری به بچه‌هایی که در طلب همان چیزها به خانه می‌آیند بدهند.
 
در [[اصفهان]] ظهر چهارشنبه‌سوری آش رشته می‌خورند در آشتیان و [[اراک]] نیز رسم چنین است که آش رشته می‌پزند و دو مجسمه از خمیر یکی بشکل زن و دیگری بصورت مرد می‌سازند و آن را در درون آش رشته می‌اندازند. پس از آنکه آش پخته شد آدمهای خمیری را در کاسه‌ای می‌گذارند و در آب روان می‌افکنند تا بدین وسیله قضا و بلا را از جان اعضای خانواده برانند.  


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۲: خط ۸:
* [[حاجی فیروز]]
* [[حاجی فیروز]]
* [[مراسم نیایش نوروز]]
* [[مراسم نیایش نوروز]]
== مآخذ ==
# شاهنامه به کوشش دکتر محمد دبیرسیافی
# محققان زمان پیامبر اریایی را قریب یک هزار و یک صد سال یپش از میلاد تخمین میزنند.


== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
خط ۲۳: خط ۱۴:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
رضا شعبانی
رضا شعبانی
 
[[رده:فرهنگ و نظام فرهنگی]]
# دکتر صفا، ذبیح الله، گاهشماری و جشنهای ایران، شورای فرهنگ و هنر، تهران، صص ۷۱-۶۳ / اورنگ، مراد، جشنهای ایران باستان، درستی، ۱۳۳۵، صص ۴-۱ / دهخدا، علی‌اکبر، لفتنامه، ج ۱۴، دانشگاه تهران، پاییز ۱۳۷۳، ص ۲۰۱۸۲.
 
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۹

در شب و روز چهارشنبه سوری در بیشتر مناطق کشور آش می‌پزند، این غذا مجموعه‌ای از همه دانه‌ها و سبزیها و مواد اولیه‌ی غذایی را با خود دارد بدان امید که در سال آینده برکت بر روزی‌شان باشد. در لاریجان در شب چهارشنبه‌سوری آشی می‌پزند که هفت نوع بُنشن، هفت جور سبزی و هفت قسم ترشی در خود دارد و بدین مناسبت آش هفت‌ترشی نامیده می‌شود. باقیمانده قرمه‌ای را که برای مصرف سالانه‌شان ذخیره کرده‌اند و نیز باقیمانده ذخیره دوکا (درد روغن که در تهیه خوراکها بکارشان می‌آید) را به آن می‌افزایند. در بندرعباس که غذای ویژه‌ای برای شب چهارشنبه‌سوری ندارند، پس از آنکه غذای معمولشان را خوردند نانی بنام کندوک که از برگه درخت خرما می‌سازند می‌گذارند این نان باید تا صبح دست‌نخورده بماند، بدان امید که خیر و برکت از خانه‌ها نرود. حلوا و کلوچه مخصوص نیز برای این شب می‌پزند تا در روز چهارشنبه سوری به بچه‌هایی که در طلب همان چیزها به خانه می‌آیند بدهند.

در اصفهان ظهر چهارشنبه‌سوری آش رشته می‌خورند در آشتیان و اراک نیز رسم چنین است که آش رشته می‌پزند و دو مجسمه از خمیر یکی بشکل زن و دیگری بصورت مرد می‌سازند و آن را در درون آش رشته می‌اندازند. پس از آنکه آش پخته شد آدمهای خمیری را در کاسه‌ای می‌گذارند و در آب روان می‌افکنند تا بدین وسیله قضا و بلا را از جان اعضای خانواده برانند.

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.

نویسنده مقاله

رضا شعبانی