پرش به محتوا

آجيل مشكل‌گشا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''آجيل مشكل‌گشا'''، نوعي آجيل است كه مردم (و بيشتر زنان) براي برآورد شدن حاجاتشان نذر مي‌كنند. اين آجيل مركب از مغز بادام، پسته، توت خشك، نقل، كشمش، نخودچي و گاهي خرما است. آجيل مشكل‌گشا را با مراسم خاصي تميز مي‌كنند و دم كشمش‌ها يا هسته خرما و...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''آجيل مشكل‌گشا'''، نوعي آجيل است كه مردم (و بيشتر زنان) براي برآورد شدن حاجاتشان نذر مي‌كنند. اين آجيل مركب از مغز بادام، پسته، توت خشك، نقل، كشمش، نخودچي و گاهي خرما است. آجيل مشكل‌گشا را با مراسم خاصي تميز مي‌كنند و دم كشمش‌ها يا هسته خرما و پوست پسته را جدا مي‌كنند و سپس آجيل را تقسيم مي‌كنند. از اين آجيل در سفره‌هاي نذرانه<sup>*</sup> مانند سفره ابوالفضل نيز استفاده مي‌شود. آجيل مشكل‌گشا از نذرهاي بسيار قديمي است كه به دوران پيش از اسلام بازمي‌گردد و عبدالله مستوفي در كتاب ''شرح زندگاني من'' به آن پرداخته است.<sup>(3)</sup> در ميان شهرهاي ايران آجيل تبريز شهرت خاصي دارد.  
آجیل مشکل‌گشا، نوعی آجیل است که مردم (و بیشتر زنان) برای برآورد شدن حاجاتشان نذر می‌کنند. این آجیل مرکب از مغز بادام، پسته، توت خشک، نقل، کشمش، نخودچی و گاهی خرما است. [[آجیل]] مشکل‌گشا را با مراسم خاصی تمیز می‌کنند و دم کشمش‌ها یا هسته خرما و پوست پسته را جدا می‌کنند و سپس آجیل را تقسیم می‌کنند. از این آجیل در سفره‌های نذرانه<sup>*</sup> مانند سفره ابوالفضل نیز استفاده می‌شود. آجیل مشکل‌گشا از نذرهای بسیار قدیمی است که به دوران پیش از [[اسلام]] بازمی‌گردد و عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من به آن پرداخته است<ref>شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.</ref>. در میان شهرهای ایران [[آجیل]] تبریز شهرت خاصی دارد.  


'''مآخذ:'''
فاطمه اسماعیلی
# دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه‌ی دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.
# انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.


# دهخدا، علي‌اكبر. لغت‌نامه‌ي دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذيل آجيل.
== کتابشناسی ==
# انوري، حسن. '''''فرهنگ بزرگ سخن.''''' تهران: سخن، 1381، ج 1، ذيل آجيل.
# شاملو، احمد. '''''كتاب كوچه'''''. تهران: مازيار، 1381، چ 4، ج 1، ذيل آجيل، ص 265-284.
 
فاطمه اسماعیلی

نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۰

آجیل مشکل‌گشا، نوعی آجیل است که مردم (و بیشتر زنان) برای برآورد شدن حاجاتشان نذر می‌کنند. این آجیل مرکب از مغز بادام، پسته، توت خشک، نقل، کشمش، نخودچی و گاهی خرما است. آجیل مشکل‌گشا را با مراسم خاصی تمیز می‌کنند و دم کشمش‌ها یا هسته خرما و پوست پسته را جدا می‌کنند و سپس آجیل را تقسیم می‌کنند. از این آجیل در سفره‌های نذرانه* مانند سفره ابوالفضل نیز استفاده می‌شود. آجیل مشکل‌گشا از نذرهای بسیار قدیمی است که به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد و عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من به آن پرداخته است[۱]. در میان شهرهای ایران آجیل تبریز شهرت خاصی دارد.

فاطمه اسماعیلی

  1. دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه‌ی دهخدا. تهران: دانشگاه تهران، 1377، چ 2، ج 1، ذیل آجیل.
  2. انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج 1، ذیل آجیل.

کتابشناسی

  1. شاملو، احمد (1381). کتاب کوچه. تهران: مازیار، جلد اول، ص 265-284.