پرش به محتوا

پساک: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''پساک'''، نوعی سربند'''٭'''و یا تاج'''٭''' مانند که با انواع گل‌ها و سبزه‌ها، بویژه گیاه مورد، تزیین شده و یا ساخته می شد و بزرگان در مواقع شادی و جشن بر سر می گذاشتند.<sup>1</sup>
'''پساک'''، نوعی [[سربند]]<nowiki/>و یا [[تاج]] مانند که با انواع گل‌ها و سبزه‌ها، بویژه گیاه مورد، تزیین شده و یا ساخته می شد و بزرگان در مواقع شادی و جشن بر سر می گذاشتند.


'''ایران باستان٭''': در دوره اشکانیان گاه امیران سربندی از گیاه بر سر خود می گذاشته‌اند. البته نوع مصنوعی آن را که سربندی ساخته شده با برگ‌های طلایی بود، نیز بر سر می نهادند.<sup>2</sup> زنان و مردان ساسانی از پساک‌های سربندی شکل صورتی، آبی، سفید و رنگ‌های دیگر استفاده می کردند.<sup>3</sup>  
=== [[ایران باستان]] ===
در دوره اشکانیان گاه امیران سربندی از گیاه بر سر خود می گذاشته‌اند. البته نوع مصنوعی آن را که [[سربند]]<nowiki/>ی ساخته شده با برگ‌های طلایی بود، نیز بر سر می نهادند<ref>بصمه چی، فرج. دلیل المتحف العراقی، بغداد، مطبعة الحکومة،1960، ص 138، لوح 57 "اکلیلان من الذهب الخاص" بدست آمده از گوری از"وارکا" در میان رودان، سده 3 م، موزه بغداد.</ref><ref>Ibid,Bichapour.Fouilles de chapour,muse du Louvre, Paris, 1971, vol 2, Pp.40-41, pl.A, pl. 9-12, no 1-4. table.9,</ref>. زنان و مردان ساسانی از پساک‌های سربندی شکل صورتی، آبی، سفید و رنگ‌های دیگر استفاده می کردند<ref>Ghirshman,R.Iran.Parthes et Sassanides, Paris,Gallimard,1962,Pp.144</ref>.


'''ابتدای اسلام تا مغول''': امراء و بزرگان سامانی در مجالس عشرت، تاجی از برگ گیاه مورد بر سر می نهادند.<sup>4</sup>  
=== ابتدای اسلام تا [[مغول ها|مغول]] ===
امراء و بزرگان سامانی در مجالس عشرت، تاجی از برگ گیاه مورد بر سر می نهادند[1]<ref>تاریخ سیستان، مولف ناشناخته، تصحیح محمد تقی بهار،تهران، 1314، ص 319</ref>.


ز زیور همه غرق در سیم و زر                    پساکی ز گل بر نهاده بسر<ref>اسدی طوسی. لغت فرس، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، کتابخانه طهوری، 1336، ص 92، 103. </ref><sup>5</sup>
ز زیور همه غرق در سیم و زر                    پساکی ز گل بر نهاده بسر<ref>اسدی طوسی. لغت فرس، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، کتابخانه طهوری، 1336، ص 92، 103. </ref>


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
[[سربند]]


== مآخذ ==
* [[سربند]]
1- یادداشت مولف
* [[تاج]]


2- بصمه چی، فرج. دلیل المتحف العراقی، بغداد، مطبعة الحکومة،1960، ص 138، لوح 57 "اکلیلان من الذهب الخاص" بدست آمده از گوری از"وارکا" در میان رودان، سده 3 م، موزه بغداد
== پاورقی ==
[1].شعر رودکی در وصف مجلس امیر خراسان


3- Ghirshman,R.Iran.Parthes et Sassanides, Paris,Gallimard,1962,Pp.144,
هر یک بر سر پساک مورد نهاده        ابش و می سرخ و زلف و جعدش ریحان


fig 183; Ibid,Bichapour.Fouilles de chapour,muse du Louvre, Paris, 1971, vol 2, Pp.40-41, pl.A, pl. 9-12, no 1-4. table.9, 17
== مآخذ ==
 
<references />
نقوش رنگی موزائیکی، بیشاپور
 
4- شعر رودکی در وصف مجلس امیر خراسان. تاریخ سیستان، مولف ناشناخته، تصحیح محمد تقی بهار،تهران، 1314، ص 319
 
هر یک بر سر پساک مورد نهاده        ابش و می سرخ و زلف و جعدش ریحان


5- اسدی طوسی. لغت فرس، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، کتابخانه طهوری، 1336، ص 92، 103. 
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
محمدرضا چیت ساز
محمدرضا چیت ساز

نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۹

پساک، نوعی سربندو یا تاج مانند که با انواع گل‌ها و سبزه‌ها، بویژه گیاه مورد، تزیین شده و یا ساخته می شد و بزرگان در مواقع شادی و جشن بر سر می گذاشتند.

ایران باستان

در دوره اشکانیان گاه امیران سربندی از گیاه بر سر خود می گذاشته‌اند. البته نوع مصنوعی آن را که سربندی ساخته شده با برگ‌های طلایی بود، نیز بر سر می نهادند[۱][۲]. زنان و مردان ساسانی از پساک‌های سربندی شکل صورتی، آبی، سفید و رنگ‌های دیگر استفاده می کردند[۳].

ابتدای اسلام تا مغول

امراء و بزرگان سامانی در مجالس عشرت، تاجی از برگ گیاه مورد بر سر می نهادند[1][۴].

ز زیور همه غرق در سیم و زر                    پساکی ز گل بر نهاده بسر[۵]

نیز نگاه کنید به

پاورقی

[1].شعر رودکی در وصف مجلس امیر خراسان

هر یک بر سر پساک مورد نهاده        ابش و می سرخ و زلف و جعدش ریحان

مآخذ

  1. بصمه چی، فرج. دلیل المتحف العراقی، بغداد، مطبعة الحکومة،1960، ص 138، لوح 57 "اکلیلان من الذهب الخاص" بدست آمده از گوری از"وارکا" در میان رودان، سده 3 م، موزه بغداد.
  2. Ibid,Bichapour.Fouilles de chapour,muse du Louvre, Paris, 1971, vol 2, Pp.40-41, pl.A, pl. 9-12, no 1-4. table.9,
  3. Ghirshman,R.Iran.Parthes et Sassanides, Paris,Gallimard,1962,Pp.144
  4. تاریخ سیستان، مولف ناشناخته، تصحیح محمد تقی بهار،تهران، 1314، ص 319
  5. اسدی طوسی. لغت فرس، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، کتابخانه طهوری، 1336، ص 92، 103.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا چیت ساز