کوثر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
=== 1) تفسیر ظاهری === | === 1) تفسیر ظاهری === | ||
بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات | بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات آب آن شیرینتر از عسل و سپیدتر از شیر و خنکتر از برف است و هرکس از آن بنوشد هرگز تشنه نمیشود<ref>1. میبدی. '''کشفالاسرار.''' ص10/637، اشعری. '''مقالات الاسلامیین'''. ص2/165.</ref>. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|حضرت علی(ع)]] است<ref>صدوق (ابنبابویه)، '''''اعتقادات''''' (ترجمة فارسی). ص78.</ref>. این تفسیر، بهرغم، ظاهری نمودن آن، نمادین (سمبلیک) به نظر میرسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینهای است بر نمادین بودن آن. | ||
=== 2) تفسیر باطنی === | === 2) تفسیر باطنی === | ||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۳
کوثر، یا حوض کوثر. کوثر واژهای است قرآنی که از سورهای به همین نام برگرفته شده است[۱] مفسران و متکلمان از کوثر دو تفسیر ـ ظاهری و باطنی ـ به دست دادهاند:
1) تفسیر ظاهری
بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات آب آن شیرینتر از عسل و سپیدتر از شیر و خنکتر از برف است و هرکس از آن بنوشد هرگز تشنه نمیشود[۲]. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر حضرت علی(ع) است[۳]. این تفسیر، بهرغم، ظاهری نمودن آن، نمادین (سمبلیک) به نظر میرسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینهای است بر نمادین بودن آن.
2) تفسیر باطنی
به نظر برخی از مفسران شیعه، کوثر، نماد «خیرکثیر» است و بهرهمندی آن یعنی برخورداری از خیرکثیر. برخی دیگر از مفسران شیعه هم مصداق این «خیرکثیر» را کثرت فرزندان پیامبر(ص) از طریق حضرت فاطمه(س) دانستهاند[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سعید انواری