حُله: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''حُله'''، بالاپوشی سراسری و ردا مانند که آن را بر دوش اندازند و همه بدن را بپوشاند. پیامبر حلهای زرد رنگ داشتند که گاه آن را خیس کرده و از سر میآویختند. <sup>1</sup> برخی ازحلهها مانند حله نازک حضرت علی(ع) حاشیههایی، ظاهراً خاکستری به همراه ری...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''حُله'''، بالاپوشی سراسری و ردا مانند که آن را بر دوش اندازند و همه بدن را بپوشاند. | '''حُله'''، بالاپوشی سراسری و ردا مانند که آن را بر دوش اندازند و همه بدن را بپوشاند. | ||
پیامبر حلهای زرد رنگ داشتند که گاه آن را خیس کرده و از سر میآویختند | پیامبر حلهای زرد رنگ داشتند که گاه آن را خیس کرده و از سر میآویختند<ref> نویری، شهابالدین احمد بن عبدالوهاب. '''''نهایه الارب فی فنون الادب'''''. قاهره: مطبعه دارالکتب، 1373ق/ 1955م، ج18، ص284. </ref>. برخی ازحلهها مانند حله نازک حضرت علی(ع) حاشیههایی، ظاهراً خاکستری به همراه ریشههایی آویخته داشت<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص 219- 220.</ref>.<sup> </sup> حلههای یمانی (یمنی) گلدار معروفیتی داشت<ref> اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین. '''''کتاب الاغانی، اعداد، مکتب تحقیق'''''. بیروت: داراحیاء التراث العربی، 1414- 1415ق/ 1994م، الطبعه الاولی، ج1، ص212، ج9، ص80، ایرانیان به جریر شاعر صد حله هدیه دادند، ج8 ،ص271.</ref>. در [[اصفهان]] همراه جامههای ابریشمی گوناگون و زربفت، حلههای عَتابی نیز ميبافتند، که ظاهراً طرح آنها راه راه بوده است<ref>ابن حوقل، '''''صوره الارض'''''. الطبعه الثانیه، لیدن: بریل، 1938- 1939م، ص309.</ref>.<sup> </sup> ناصرخسرو در شعري نشان میدهد که حلهها گاه زرد رنگ و زربفت بودهاند[1]<ref>ناصرخسرو. دی'''''وان'''''. به تصحیح مجتبی مینوی، مهدی محقق، دانشگاه تهران، 1368، ص390.</ref>. قیمت یک حله در صدر اسلام حدود چهل درهم بوده است، شاید به همین خاطر مالیات مسیحیان نجران را سالی یک یا دو هزار حله قرار داده بودند<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص293- 295.</ref>. | ||
[1]. البته ظاهراً صحیح آن حله است و نه حلقه که دهخدا در ذیل حله به آن اشاره کرده است. | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۳
حُله، بالاپوشی سراسری و ردا مانند که آن را بر دوش اندازند و همه بدن را بپوشاند.
پیامبر حلهای زرد رنگ داشتند که گاه آن را خیس کرده و از سر میآویختند[۱]. برخی ازحلهها مانند حله نازک حضرت علی(ع) حاشیههایی، ظاهراً خاکستری به همراه ریشههایی آویخته داشت[۲]. حلههای یمانی (یمنی) گلدار معروفیتی داشت[۳]. در اصفهان همراه جامههای ابریشمی گوناگون و زربفت، حلههای عَتابی نیز ميبافتند، که ظاهراً طرح آنها راه راه بوده است[۴]. ناصرخسرو در شعري نشان میدهد که حلهها گاه زرد رنگ و زربفت بودهاند[1][۵]. قیمت یک حله در صدر اسلام حدود چهل درهم بوده است، شاید به همین خاطر مالیات مسیحیان نجران را سالی یک یا دو هزار حله قرار داده بودند[۶].
[1]. البته ظاهراً صحیح آن حله است و نه حلقه که دهخدا در ذیل حله به آن اشاره کرده است.
مآخذ
- ↑ نویری، شهابالدین احمد بن عبدالوهاب. نهایه الارب فی فنون الادب. قاهره: مطبعه دارالکتب، 1373ق/ 1955م، ج18، ص284.
- ↑ ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. الکامل فی التاریخ. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص 219- 220.
- ↑ اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین. کتاب الاغانی، اعداد، مکتب تحقیق. بیروت: داراحیاء التراث العربی، 1414- 1415ق/ 1994م، الطبعه الاولی، ج1، ص212، ج9، ص80، ایرانیان به جریر شاعر صد حله هدیه دادند، ج8 ،ص271.
- ↑ ابن حوقل، صوره الارض. الطبعه الثانیه، لیدن: بریل، 1938- 1939م، ص309.
- ↑ ناصرخسرو. دیوان. به تصحیح مجتبی مینوی، مهدی محقق، دانشگاه تهران، 1368، ص390.
- ↑ ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. الکامل فی التاریخ. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص293- 295.