غلامرضا اکونومی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''اِكونومي، غلامرضا،''' (ز 1288ق/ 1871م – 1338ش)، از عكاسان پيشكسوت دوران مظفري و پس از آن. وي در تهران چشم به جهان گشود و از كودكي به عكاسي علاقه پيدا كرد. او عكاسي را با كوشش خود و نزد برخي آشنايان فرا گرفت و سرانجام آن را به عنوان شغل خود برگزيد. عكاسخ...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''اِکونومی، غلامرضا،''' (ز 1288ق/ 1871م – 1338ش)، از عکاسان پیشکسوت [[مظفرالدین شاه|دوران مظفری]] و پس از آن. | ||
وی در [[استان تهران|تهران]] چشم به جهان گشود و از کودکی به عکاسی علاقه پیدا کرد. او عکاسی را با کوشش خود و نزد برخی آشنایان فرا گرفت و سرانجام آن را به عنوان شغل خود برگزید. [[عکاسخانه]] وی در خیابان سپه (امامخمینی فعلی)، علاءالدوله (فردوسی کنونی)، چهارراه حسنآباد و سرانجام در خیابان لالهزار بود. فعالیت [[عکاسخانه]] وی بارها به دلیل مخالفتهای مردم قشری با عکاسی، تعطیل شد. | |||
''' | وی در سفری که به منظور خرید و راهاندازی بازرگانی کالاهای مربوط به عکاسی به [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] انجام داد، برای گرفتن ویزا، به ناچار نام «اِکونومی» را که به عنوان شهرت خانوادگی برای او برگزیده بودند، پذیرفت. غلامرضا اکونومی در کارهای عکاسی، مردی پیشرو بوده و همواره از آخرین اطلاعات و پیشرفتهای عکاسی بهرهمند بوده است. او از جمله نخستین کسانی بوده که دستگاه سینماتوگرافی به ایران آورده و به برداشتن و نمایش فیلم دست زده است. وی در اوایل انقلاب مشروطه از هواداران مشروطهخواه بوده است. اغلب عکسهای او نقش مُهر منگنهای و یا مهر گِردی که بر روی آن نوشته «غلامرضا عکاس اکونومی» حک شده، را بر خود دارند<ref>تلخیص: ذکاء، یحیی. '''''تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران.''''' تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص160- 163.</ref><ref>افشار، ایرج. یادداشتهای تاریخچه عکاسی، '''''نشریه''''' '''''عکسنامه'''''. س اول، ش 2، تابستان 1377، ص109.</ref><ref>تقریرات باقر اکونومی درباره پدرش، غلامرضا اکونومی.</ref> | ||
== مآخذ == | |||
محمدرضا طهماسب پور | محمدرضا طهماسب پور | ||
نسخهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۷
اِکونومی، غلامرضا، (ز 1288ق/ 1871م – 1338ش)، از عکاسان پیشکسوت دوران مظفری و پس از آن.
وی در تهران چشم به جهان گشود و از کودکی به عکاسی علاقه پیدا کرد. او عکاسی را با کوشش خود و نزد برخی آشنایان فرا گرفت و سرانجام آن را به عنوان شغل خود برگزید. عکاسخانه وی در خیابان سپه (امامخمینی فعلی)، علاءالدوله (فردوسی کنونی)، چهارراه حسنآباد و سرانجام در خیابان لالهزار بود. فعالیت عکاسخانه وی بارها به دلیل مخالفتهای مردم قشری با عکاسی، تعطیل شد.
وی در سفری که به منظور خرید و راهاندازی بازرگانی کالاهای مربوط به عکاسی به فرانسه انجام داد، برای گرفتن ویزا، به ناچار نام «اِکونومی» را که به عنوان شهرت خانوادگی برای او برگزیده بودند، پذیرفت. غلامرضا اکونومی در کارهای عکاسی، مردی پیشرو بوده و همواره از آخرین اطلاعات و پیشرفتهای عکاسی بهرهمند بوده است. او از جمله نخستین کسانی بوده که دستگاه سینماتوگرافی به ایران آورده و به برداشتن و نمایش فیلم دست زده است. وی در اوایل انقلاب مشروطه از هواداران مشروطهخواه بوده است. اغلب عکسهای او نقش مُهر منگنهای و یا مهر گِردی که بر روی آن نوشته «غلامرضا عکاس اکونومی» حک شده، را بر خود دارند[۱][۲][۳]
مآخذ
محمدرضا طهماسب پور