تکچهره: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''تكچهره. [1]''' عكسبرداري از چهره، تمامِ قد و نيم تنة افراد. اين شاخه از عكاسي، يكي از رشتههايي است كه از ابتداي پيدايش عكاسي به دليل استقبال عمومي، توجه بسياري به آن شد و يكي ازمهمترين دلايل گسترش و توسعة عكاسي و عكاسخانهها در جهان به شما...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''تکچهره. [1]''' عکسبرداری از چهره، تمامِ قد و نیم تنه افراد. | ||
این شاخه از [[رشته عکاسی|عکاسی]]، یکی از رشتههایی است که از ابتدای پیدایش عکاسی به دلیل استقبال عمومی، توجه بسیاری به آن شد و یکی ازمهمترین دلایل گسترش و توسعه عکاسی و [[عکاسخانه|عکاسخانه]]<nowiki/>ها در جهان به شمار میآید<ref>تلخیص: نجمآبادی، مهرداد. «پرتره، درآمدی بر تحول ساختار پرترههای عکاسخانهای در ایران»، '''''نشریه عکسنامه'''''. سال اول، ش 2، تهران: تابستان 1377، ص4-5.</ref>. | |||
در | در بیشتر کتابها و رسالههای قدیمی عکاسی ایران، بخش ویژهای به شرح و آموزش این نوع عکسبرداری اختصاص داده شده است. بیشترین عکسهای قدیمی بازمانده از [[قاجاریه|دوران قاجار]] عکسهایی است که از تکچهره اشخاص، رجال سرشناس و مردم عادی گرفته شده است. اقبال عمومی به این نوع عکسها سبب توسعه عکاسخانهها در سراسر ایران شد. تنوع و گوناگونی سبکها و روشهای عکسبرداری تکچهره توسط عکاسان شهرها و مناطق گوناگون ایران بسیار قابل توجه است. عکسبرداری تکچهره، تا پیش از معرفی دوربینهای عکسبرداری قابل استفاده برای عموم از رونق قابل توجهی در میان عکاسخانههای ایران و جهان برخوردار بود. رواج این نوع عکسبرداری در ایران سبب پیدایش واژههایی همچون عکس تمام رخ، نیم رخ، سه رخ، نیمتنه، تمام قد و... شده است. | ||
== مأخذ == | |||
1. تلخیص: نجمآبادی، مهرداد. «پرتره، درآمدی بر تحول ساختار پرترههای عکاسخانهای در ایران»، '''''نشریه عکسنامه'''''. سال اول، ش 2، تهران: تابستان 1377، ص4-5. | |||
1. | |||
محمدرضا طهماسب پور | محمدرضا طهماسب پور | ||
----[1]. Portrait | ----[1]. Portrait | ||
نسخهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۰
تکچهره. [1] عکسبرداری از چهره، تمامِ قد و نیم تنه افراد.
این شاخه از عکاسی، یکی از رشتههایی است که از ابتدای پیدایش عکاسی به دلیل استقبال عمومی، توجه بسیاری به آن شد و یکی ازمهمترین دلایل گسترش و توسعه عکاسی و عکاسخانهها در جهان به شمار میآید[۱].
در بیشتر کتابها و رسالههای قدیمی عکاسی ایران، بخش ویژهای به شرح و آموزش این نوع عکسبرداری اختصاص داده شده است. بیشترین عکسهای قدیمی بازمانده از دوران قاجار عکسهایی است که از تکچهره اشخاص، رجال سرشناس و مردم عادی گرفته شده است. اقبال عمومی به این نوع عکسها سبب توسعه عکاسخانهها در سراسر ایران شد. تنوع و گوناگونی سبکها و روشهای عکسبرداری تکچهره توسط عکاسان شهرها و مناطق گوناگون ایران بسیار قابل توجه است. عکسبرداری تکچهره، تا پیش از معرفی دوربینهای عکسبرداری قابل استفاده برای عموم از رونق قابل توجهی در میان عکاسخانههای ایران و جهان برخوردار بود. رواج این نوع عکسبرداری در ایران سبب پیدایش واژههایی همچون عکس تمام رخ، نیم رخ، سه رخ، نیمتنه، تمام قد و... شده است.
مأخذ
1. تلخیص: نجمآبادی، مهرداد. «پرتره، درآمدی بر تحول ساختار پرترههای عکاسخانهای در ایران»، نشریه عکسنامه. سال اول، ش 2، تهران: تابستان 1377، ص4-5.
محمدرضا طهماسب پور
[1]. Portrait
- ↑ تلخیص: نجمآبادی، مهرداد. «پرتره، درآمدی بر تحول ساختار پرترههای عکاسخانهای در ایران»، نشریه عکسنامه. سال اول، ش 2، تهران: تابستان 1377، ص4-5.