تکچهره
تکچهره(Portrait)، عکسبرداری از چهره، تمامِ قد و نیم تنه افراد.
این شاخه از عکاسی، یکی از رشتههایی است که از ابتدای پیدایش عکاسی به دلیل استقبال عمومی، توجه بسیاری به آن شد و یکی ازمهمترین دلایل گسترش و توسعه عکاسی و عکاسخانهها در جهان به شمار میآید[۱].
در بیشتر کتابها و رسالههای قدیمی عکاسی ایران، بخش ویژهای به شرح و آموزش این نوع عکسبرداری اختصاص داده شده است. بیشترین عکسهای قدیمی بازمانده از دوران قاجار عکسهایی است که از تکچهره اشخاص، رجال سرشناس و مردم عادی گرفته شده است. اقبال عمومی به این نوع عکسها سبب توسعه عکاسخانهها در سراسر ایران شد. تنوع و گوناگونی سبکها و روشهای عکسبرداری تکچهره توسط عکاسان شهرها و مناطق گوناگون ایران بسیار قابل توجه است. عکسبرداری تکچهره، تا پیش از معرفی دوربینهای عکسبرداری قابل استفاده برای عموم از رونق قابل توجهی در میان عکاسخانههای ایران و جهان برخوردار بود. رواج این نوع عکسبرداری در ایران سبب پیدایش واژههایی همچون عکس تمام رخ، نیم رخ، سه رخ، نیمتنه، تمام قد و... شده است.
نیز نگاه کنید به
مأخذ
- ↑ تلخیص: نجمآبادی، مهرداد. «پرتره، درآمدی بر تحول ساختار پرترههای عکاسخانهای در ایران»، نشریه عکسنامه. سال اول، ش 2، تهران: تابستان 1377، ص4-5.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور