چراغ منیزیوم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''چراغ منیزیوم'''، نوعی منبع نور مصنوعی درخشان لحظهای برای عکسبرداری در مکانهای کم نور. | '''چراغ منیزیوم'''، نوعی منبع نور مصنوعی درخشان لحظهای برای عکسبرداری در مکانهای کم نور. | ||
منیزیوم، فلزی سبک به رنگ نقرهای درخشان است که با نور خیرهکنندهای میسوزد. در سالهای میانی پیدایی عکاسی در ایران استفاده از نور منیزیوم، با ریختن گرد منیزیوم و افروختن آن، در هنگام عکسبرداری رواج داشته و پس از پیدایی فلاشهای الکترونیک عکاسی، منسوخ شده است. در برخی رسالههای عکاسی دوران | منیزیوم، فلزی سبک به رنگ نقرهای درخشان است که با نور خیرهکنندهای میسوزد. در سالهای میانی پیدایی عکاسی در ایران استفاده از نور منیزیوم، با ریختن گرد منیزیوم و افروختن آن، در هنگام عکسبرداری رواج داشته و پس از پیدایی فلاشهای الکترونیک عکاسی، منسوخ شده است. در برخی رسالههای عکاسی [[قاجاریه|دوران قاجار]]، از جمله رساله علم عکاسی به چراغ منیزیوم اشاره شده است: <blockquote>«... در شب با روشنایی الکتریسیته یا چراغ منیزیوم، میتوان عکس انداخت...»<ref>عکاسباشی، میرزا احمد. '''''رساله علم عکاسی'''''. تألیف سده 13ق، نسخه خطی، کتابخانه ملی ایران، ش 487، ص ف. </ref>. </blockquote>در کتاب ''صنعت عکاسی''، تألیف پاپاریان نیز به چراغ منیزیوم و کاربرد آن اشاره شده است: <blockquote>«... غیر از چراغ مخصوص که برای تحصیل کردن ضیاء مانیزیوم هست، یک ترتیب دیگر هم هست...»<ref>پاپاریان دواساز، مسیو. '''''صنعت عکاسی'''''. تهران: مطبعه فاروس، 1347ق / 1928م، ص 152. </ref>. </blockquote>در این کتاب همچنین، چندین دستورالعمل درباره آمادهسازی پودر منیزیوم برای استفاده به عنوان نور مصنوعی لحظهای ارائه شده است. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[گنجینه عکس های ایران]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا طهماسب پور | محمدرضا طهماسب پور | ||
نسخهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۵
چراغ منیزیوم، نوعی منبع نور مصنوعی درخشان لحظهای برای عکسبرداری در مکانهای کم نور.
منیزیوم، فلزی سبک به رنگ نقرهای درخشان است که با نور خیرهکنندهای میسوزد. در سالهای میانی پیدایی عکاسی در ایران استفاده از نور منیزیوم، با ریختن گرد منیزیوم و افروختن آن، در هنگام عکسبرداری رواج داشته و پس از پیدایی فلاشهای الکترونیک عکاسی، منسوخ شده است. در برخی رسالههای عکاسی دوران قاجار، از جمله رساله علم عکاسی به چراغ منیزیوم اشاره شده است:
«... در شب با روشنایی الکتریسیته یا چراغ منیزیوم، میتوان عکس انداخت...»[۱].
در کتاب صنعت عکاسی، تألیف پاپاریان نیز به چراغ منیزیوم و کاربرد آن اشاره شده است:
«... غیر از چراغ مخصوص که برای تحصیل کردن ضیاء مانیزیوم هست، یک ترتیب دیگر هم هست...»[۲].
در این کتاب همچنین، چندین دستورالعمل درباره آمادهسازی پودر منیزیوم برای استفاده به عنوان نور مصنوعی لحظهای ارائه شده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور