چراغ منیزیوم
چراغ منیزیوم، نوعی منبع نور مصنوعی درخشان لحظهای برای عکسبرداری در مکانهای کم نور.
منیزیوم، فلزی سبک به رنگ نقرهای درخشان است که با نور خیرهکنندهای میسوزد. در سالهای میانی پیدایی عکاسی در ایران استفاده از نور منیزیوم، با ریختن گرد منیزیوم و افروختن آن، در هنگام عکسبرداری رواج داشته و پس از پیدایی فلاشهای الکترونیک عکاسی، منسوخ شده است. در برخی رسالههای عکاسی دوران قاجار، از جمله رساله علم عکاسی به چراغ منیزیوم اشاره شده است:
«... در شب با روشنایی الکتریسیته یا چراغ منیزیوم، میتوان عکس انداخت...»[۱].
در کتاب صنعت عکاسی، تألیف پاپاریان نیز به چراغ منیزیوم و کاربرد آن اشاره شده است:
«... غیر از چراغ مخصوص که برای تحصیل کردن ضیاء مانیزیوم هست، یک ترتیب دیگر هم هست...»[۲].
در این کتاب همچنین، چندین دستورالعمل درباره آمادهسازی پودر منیزیوم برای استفاده به عنوان نور مصنوعی لحظهای ارائه شده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور