پرش به محتوا

اجتماعیون عامیون: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''[[اجتماعیون عامیون]]، حزب یا فرقه دموکرات'''، توسط سید حسن تقی‌زاده و به کمک عده‌ای از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابی، در سال 1337ق / ؟م تشکیل شد<ref>ملک زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. ج 6و7، تهران: علمی، 1363، ص1360.</ref>. مرامنامه [[حزب(فرقه)دموکرات|حزب]]، شامل یک مقدمه و هفت فصل با عناوین حقوق مدنیه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور روحانی و معارف، دفاع ملی و اصول اقتصادی بود. این حزب در مجلس سوم ـ مقارن با جنگ جهانی اول ـ از مواضع خود در برابر آلمان عدول کرده و با حزب اعتدالیون ائتلاف کرد<ref>اتحادیه، منصوره. '''''احزاب سیاسی درمجلس سوم'''''. تهران: تاریخ ایران، 1371، ص104.</ref>.
'''[[اجتماعیون عامیون]]، حزب یا فرقه دموکرات'''، توسط سید حسن تقی‌زاده و به کمک عده‌ای از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابی، در سال 1337ق / ؟م تشکیل شد<ref>ملک زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. ج 6و7، تهران: علمی، 1363، ص1360.</ref>. مرامنامه [[حزب(فرقه)دموکرات|حزب]]، شامل یک مقدمه و هفت فصل با عناوین حقوق مدنیه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور روحانی و معارف، دفاع ملی و اصول اقتصادی بود. این حزب در مجلس سوم ـ مقارن با [[جنگ جهانی اول]] ـ از مواضع خود در برابر آلمان عدول کرده و با حزب اعتدالیون ائتلاف کرد<ref>اتحادیه، منصوره. '''''احزاب سیاسی درمجلس سوم'''''. تهران: تاریخ ایران، 1371، ص104.</ref>.


در مجلس اول تا پنجم به عنوان جناحی تندرو و رادیکال در پیشبرد [[نهضت مشروطه|انقلاب مشروطیت]] و حوادث آن نقش مهمی ایفا کرد<ref>اتحادیه، منصوره. '''''پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت'''''. تهران: گستره، 1361، ص1910 به بعد.</ref>.[[حزب دمکرات ایران|حزب دمکرات]] که شامل محافل رسمی جهت تعیین اعضاء و وظایف بود. از آنجا که در میان طبقه متوسط طرفدارانی به دست آورد بر اصولی چون وطن‌پرستی و سیاست مستقل ملی تأکید می‌کرد<ref>ژانت آفاری. '''''انقلاب مشروطه ایران'''''. ترجمه رضا رضایی، تهران: بیستون، 1379، ص121.</ref>. ارگان این حزب [[ایران امروز|روزنامه ایران نو]] بود و از رهبران برجسته آن می‌توان به مساوات، شیخ ابراهیم زنجانی و حسینقلی‌خان نواب اشاره کرد<ref>'''''احزاب سیاسی ایران'''''. نشریه بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی ایران، سال 4، ش 55-54، بهار و تابستان 78.</ref>. حیدرخان عمو اوقلی نقش مهمی در پیوند دمکرات‌های تهران با سوسیال دموکرات‌های باکو داشت<ref>آبراهامیان، یرواند'''''. ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه كاظم فیروزمند، تهران: مركز، 1381، ص94.</ref>. سرانجام دو دستگی میان سران حزب، موجب تضعیف و تقسیم آن به تشکلی و ضد تشکلی شد<ref>كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. تهران: امیركبیر، 1373، ص 551- 449.</ref>.
در مجلس اول تا پنجم به عنوان جناحی تندرو و رادیکال در پیشبرد [[نهضت مشروطه|انقلاب مشروطیت]] و حوادث آن نقش مهمی ایفا کرد<ref>اتحادیه، منصوره. '''''پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت'''''. تهران: گستره، 1361، ص1910 به بعد.</ref>.[[حزب دمکرات ایران|حزب دمکرات]] که شامل محافل رسمی جهت تعیین اعضاء و وظایف بود. از آنجا که در میان طبقه متوسط طرفدارانی به دست آورد بر اصولی چون وطن‌پرستی و سیاست مستقل ملی تأکید می‌کرد<ref>ژانت آفاری. '''''انقلاب مشروطه ایران'''''. ترجمه رضا رضایی، تهران: بیستون، 1379، ص121.</ref>. ارگان این حزب [[ایران امروز|روزنامه ایران نو]] بود و از رهبران برجسته آن می‌توان به مساوات، شیخ ابراهیم زنجانی و حسینقلی‌خان نواب اشاره کرد<ref>'''''احزاب سیاسی ایران'''''. نشریه بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی ایران، سال 4، ش 55-54، بهار و تابستان 78.</ref>. حیدرخان عمو اوقلی نقش مهمی در پیوند دمکرات‌های تهران با سوسیال دموکرات‌های باکو داشت<ref>آبراهامیان، یرواند'''''. ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه كاظم فیروزمند، تهران: مركز، 1381، ص94.</ref>. سرانجام دو دستگی میان سران حزب، موجب تضعیف و تقسیم آن به تشکلی و ضد تشکلی شد<ref>كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. تهران: امیركبیر، 1373، ص 551- 449.</ref>.

نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۷

اجتماعیون عامیون، حزب یا فرقه دموکرات، توسط سید حسن تقی‌زاده و به کمک عده‌ای از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابی، در سال 1337ق / ؟م تشکیل شد[۱]. مرامنامه حزب، شامل یک مقدمه و هفت فصل با عناوین حقوق مدنیه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور روحانی و معارف، دفاع ملی و اصول اقتصادی بود. این حزب در مجلس سوم ـ مقارن با جنگ جهانی اول ـ از مواضع خود در برابر آلمان عدول کرده و با حزب اعتدالیون ائتلاف کرد[۲].

در مجلس اول تا پنجم به عنوان جناحی تندرو و رادیکال در پیشبرد انقلاب مشروطیت و حوادث آن نقش مهمی ایفا کرد[۳].حزب دمکرات که شامل محافل رسمی جهت تعیین اعضاء و وظایف بود. از آنجا که در میان طبقه متوسط طرفدارانی به دست آورد بر اصولی چون وطن‌پرستی و سیاست مستقل ملی تأکید می‌کرد[۴]. ارگان این حزب روزنامه ایران نو بود و از رهبران برجسته آن می‌توان به مساوات، شیخ ابراهیم زنجانی و حسینقلی‌خان نواب اشاره کرد[۵]. حیدرخان عمو اوقلی نقش مهمی در پیوند دمکرات‌های تهران با سوسیال دموکرات‌های باکو داشت[۶]. سرانجام دو دستگی میان سران حزب، موجب تضعیف و تقسیم آن به تشکلی و ضد تشکلی شد[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ملک زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. ج 6و7، تهران: علمی، 1363، ص1360.
  2. اتحادیه، منصوره. احزاب سیاسی درمجلس سوم. تهران: تاریخ ایران، 1371، ص104.
  3. اتحادیه، منصوره. پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت. تهران: گستره، 1361، ص1910 به بعد.
  4. ژانت آفاری. انقلاب مشروطه ایران. ترجمه رضا رضایی، تهران: بیستون، 1379، ص121.
  5. احزاب سیاسی ایران. نشریه بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی ایران، سال 4، ش 55-54، بهار و تابستان 78.
  6. آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه كاظم فیروزمند، تهران: مركز، 1381، ص94.
  7. كسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیركبیر، 1373، ص 551- 449.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

مریم غلامعلی زاده