آدم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آدم ابوالبشر یا بابا آدم، پدر همهی انسانها که برابر نص کتابهای مقدس در ادیان ابراهیمی خداوند او را به «خلقت دفعی» از خاک آفریده و از روح خود در او دمیده است<ref>'''''قرآن'''''. آلعمران، 59؛ '''''عهد عتيق'''''، سفر تكوين، باب دوم، 8 .</ref> خداوند همچنین، آدم را «خلیفه»ی خود در روی زمین<ref>'''''قرآن'''''. بقره، 20.</ref> و «صورت» (نماد یا ایماژ) خویش قرار داده<sup>(1)</sup> و ملائکه را به سجود و گرامیداشت او امر فرموده است<ref>'''''قرآن'''''. بقره، 24.</ref>. همهی فرشتگان، آدم را سجده کردند، امّا شیطان (ابلیس) از فرمان خدا سرپیچی کرد<ref>طباطبایی، محمّدحسین. '''''المیزان'''''. بیروت: اعلمی، 1973 م، ج 1، ص 126ـ130.</ref>. آدم و همسرش حوا در بهشت میزیستند، ولی به وسوسهی شیطان از «شجرهی منهیه» خوردند و به کیفر آن از بهشت به زمین رانده شدند<ref>ابوالفتوح رازی. '''''تفسیر'''''. ج 1، ص 150.</ref>. در تفسیرها و روایتها نیز داستان جدایی آدم و حوا بهتفصیل به شکل داستانهای دینی بازگو شده که سرانجام پس از پشیمانی و فراگرفتن «کلمات» (بهقول شیعه توسل آدم به انوار مقدس پنج تن) به قبول | آدم ابوالبشر یا بابا آدم، پدر همهی انسانها که برابر نص کتابهای مقدس در ادیان ابراهیمی خداوند او را به «خلقت دفعی» از خاک آفریده و از روح خود در او دمیده است<ref>'''''قرآن'''''. آلعمران، 59؛ '''''عهد عتيق'''''، سفر تكوين، باب دوم، 8 .</ref> خداوند همچنین، آدم را «خلیفه»ی خود در روی زمین<ref>'''''قرآن'''''. بقره، 20.</ref> و «صورت» (نماد یا ایماژ) خویش قرار داده<sup>(1)</sup> و ملائکه را به سجود و گرامیداشت او امر فرموده است<ref>'''''قرآن'''''. بقره، 24.</ref>. همهی فرشتگان، آدم را سجده کردند، امّا شیطان ([[ابلیس]]) از فرمان خدا سرپیچی کرد<ref>طباطبایی، محمّدحسین. '''''المیزان'''''. بیروت: اعلمی، 1973 م، ج 1، ص 126ـ130.</ref>. آدم و همسرش حوا در [[بهشت]] میزیستند، ولی به وسوسهی [[ابلیس|شیطان]] از «شجرهی منهیه» خوردند و به کیفر آن از [[بهشت]] به زمین رانده شدند<ref>ابوالفتوح رازی. '''''تفسیر'''''. ج 1، ص 150.</ref>. در تفسیرها و روایتها نیز داستان جدایی آدم و حوا بهتفصیل به شکل داستانهای دینی بازگو شده که سرانجام پس از پشیمانی و فراگرفتن «کلمات» (بهقول شیعه توسل آدم به انوار مقدس پنج تن) به قبول [[توبه|توبه]]<nowiki/>ی او و وصال مجدد آدم و حوا منجر میشود<ref>ملاحسین کاشفی. '''''روضة الشهداء'''''. باب آدم</ref><ref>مجلسی، محمّدباقر. '''بحارالانوار'''. ج 11، ص 97 و ج 57، ص 321.</ref>. | ||
اکثر مفسّران معاصر، داستان خلقت آدم در قرآن مجید و دیگر متون دینی، بهطور تمثیلی و رمزی تفسیر و تأویل کردهاند. شجرهی منهیه، رمز شرّ و مفسده است. | اکثر مفسّران معاصر، داستان خلقت آدم در قرآن مجید و دیگر متون دینی، بهطور تمثیلی و رمزی تفسیر و تأویل کردهاند. شجرهی منهیه، رمز شرّ و مفسده است. [[ابلیس|شیطان]]، رمز نفس وسوسهگر است. تلقی به کلمات الله از سوی آدم، رمز استعداد فراگیری همهی دانشهای جهان است<ref>رشیدرضا، محمّد. '''المنار'''. بیروت: دارالعرفه، ج 1، ص 288، ج 8، ص 328ـ357.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[ابلیس]] | |||
* [[بهشت]] | |||
* [[توبه]] | |||
== پاورقی == | == پاورقی == | ||
خلق الله آدم علی صورته. | خلق الله آدم علی صورته. | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
سیدحسن امین | سیدحسن امین | ||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۴
آدم ابوالبشر یا بابا آدم، پدر همهی انسانها که برابر نص کتابهای مقدس در ادیان ابراهیمی خداوند او را به «خلقت دفعی» از خاک آفریده و از روح خود در او دمیده است[۱] خداوند همچنین، آدم را «خلیفه»ی خود در روی زمین[۲] و «صورت» (نماد یا ایماژ) خویش قرار داده(1) و ملائکه را به سجود و گرامیداشت او امر فرموده است[۳]. همهی فرشتگان، آدم را سجده کردند، امّا شیطان (ابلیس) از فرمان خدا سرپیچی کرد[۴]. آدم و همسرش حوا در بهشت میزیستند، ولی به وسوسهی شیطان از «شجرهی منهیه» خوردند و به کیفر آن از بهشت به زمین رانده شدند[۵]. در تفسیرها و روایتها نیز داستان جدایی آدم و حوا بهتفصیل به شکل داستانهای دینی بازگو شده که سرانجام پس از پشیمانی و فراگرفتن «کلمات» (بهقول شیعه توسل آدم به انوار مقدس پنج تن) به قبول توبهی او و وصال مجدد آدم و حوا منجر میشود[۶][۷].
اکثر مفسّران معاصر، داستان خلقت آدم در قرآن مجید و دیگر متون دینی، بهطور تمثیلی و رمزی تفسیر و تأویل کردهاند. شجرهی منهیه، رمز شرّ و مفسده است. شیطان، رمز نفس وسوسهگر است. تلقی به کلمات الله از سوی آدم، رمز استعداد فراگیری همهی دانشهای جهان است[۸].
نیز نگاه کنید به
پاورقی
خلق الله آدم علی صورته.
مآخذ
- ↑ قرآن. آلعمران، 59؛ عهد عتيق، سفر تكوين، باب دوم، 8 .
- ↑ قرآن. بقره، 20.
- ↑ قرآن. بقره، 24.
- ↑ طباطبایی، محمّدحسین. المیزان. بیروت: اعلمی، 1973 م، ج 1، ص 126ـ130.
- ↑ ابوالفتوح رازی. تفسیر. ج 1، ص 150.
- ↑ ملاحسین کاشفی. روضة الشهداء. باب آدم
- ↑ مجلسی، محمّدباقر. بحارالانوار. ج 11، ص 97 و ج 57، ص 321.
- ↑ رشیدرضا، محمّد. المنار. بیروت: دارالعرفه، ج 1، ص 288، ج 8، ص 328ـ357.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سیدحسن امین