ذبیح بهروز: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ذبيح بهروز (<sup>*</sup>1269-1350ش)'''، مورخ، زبانشناس، اديب، شاعر و نمايشنامهنويس. در تهران متولد شد، تحصيلات خود را در مدرسة اديب و مدرسة آمريكاييها به پايان برد.<sup>(1)</sup> به زبان انگليسي مسلط بود. پدرش، ابوالفضل ساوجي از اطباي معروف دورة قاجار و...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ذبيح بهروز (<sup>*</sup>1269-1350ش)'''، مورخ، زبانشناس، اديب، شاعر و نمايشنامهنويس. | '''ذبيح بهروز (<sup>*</sup>1269-1350ش)'''، مورخ، زبانشناس، اديب، شاعر و نمايشنامهنويس. | ||
در تهران متولد شد، تحصيلات خود را در | در [[استان تهران|تهران]] متولد شد، تحصيلات خود را در مدرسه اديب و مدرسه آمريكاييها به پايان برد.<sup>(1)</sup> به زبان انگليسي مسلط بود. پدرش، ابوالفضل ساوجي از اطباي معروف [[قاجاریه|دوره قاجار]] و از ايل شاملو بود كه در نيشابور ميزيستند.<sup>(2)</sup> | ||
بهروز در 1290ش به قاهره رفت و به تكميل علوم ادبي و عربي پرداخت. از قاهره به انگلستان رفت و در دانشگاه كمبريج به دستياري ادوارد براون و نيكلسون به تدريس پرداخت. سپس به آلمان و از آنجا به ايتاليا رفت. سرانجام در 1303ش به ايران بازگشت.<sup>(3)</sup> حاصل تلاشهاي علمي، ادبي و هنري بهروز شامل چند نمايشنامه، چند كتاب تاريخي تحقيقي، چندين اثر آموزشي و صدها مقاله در زمينههاي گوناگون به ويژه | بهروز در 1290ش به قاهره رفت و به تكميل علوم ادبي و عربي پرداخت. از قاهره به انگلستان رفت و در دانشگاه كمبريج به دستياري ادوارد براون و نيكلسون به تدريس پرداخت. سپس به آلمان و از آنجا به ايتاليا رفت. سرانجام در 1303ش به ايران بازگشت.<sup>(3)</sup> حاصل تلاشهاي علمي، ادبي و هنري بهروز شامل چند نمايشنامه، چند كتاب تاريخي تحقيقي، چندين اثر آموزشي و صدها مقاله در زمينههاي گوناگون به ويژه درباره تاريخ، تمدن و فرهنگ ايران است. نخستين نمايشنامه او «جيجك عليشاه» است كه در 1302ش در برلين چاپ شد. در اين نمايشنامه اوضاع دربار قاجار تا حدودي نشان داده شده است. نمايشنامه ديگر او «شاه ايران و بانوي ارمن» است كه در 1306 انتشار يافت. در 1313 نمايشنامه ديگري به نام «شب فردوسي» نوشت كه در جشن هزاره فردوسي به صحنه آمد. اين نمايشنامه در واقع ستايشي است از حماسهسراي بزرگ ايران «حكيم ابوالقاسم فردوسي». نمايشنامه ديگر او «در راه مهر» است.<sup>(4)</sup> | ||
'''مآخذ:''' | '''مآخذ:''' | ||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
1- '''''چهرههايي از پيشروان هنر و ادبيات معاصر ايران.''''' فرهنگسراي نياوران، تيرماه 2537 (1357)، ص 14. *در اين كتاب سال تولد بهروز 1268 نوشته شده است. | 1- '''''چهرههايي از پيشروان هنر و ادبيات معاصر ايران.''''' فرهنگسراي نياوران، تيرماه 2537 (1357)، ص 14. *در اين كتاب سال تولد بهروز 1268 نوشته شده است. | ||
2- ''''' | 2- '''''فصلنامه پژوهشي تئاتر'''''. شماره 13، بهار 1370، ص 35 و 36. | ||
3- '''''مهر.''''' | 3- '''''مهر.''''' شماره پنجاه و سه، مرداد ماه 2535 (1355)، ص 17. | ||
نسخهٔ ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۶
ذبيح بهروز (*1269-1350ش)، مورخ، زبانشناس، اديب، شاعر و نمايشنامهنويس.
در تهران متولد شد، تحصيلات خود را در مدرسه اديب و مدرسه آمريكاييها به پايان برد.(1) به زبان انگليسي مسلط بود. پدرش، ابوالفضل ساوجي از اطباي معروف دوره قاجار و از ايل شاملو بود كه در نيشابور ميزيستند.(2)
بهروز در 1290ش به قاهره رفت و به تكميل علوم ادبي و عربي پرداخت. از قاهره به انگلستان رفت و در دانشگاه كمبريج به دستياري ادوارد براون و نيكلسون به تدريس پرداخت. سپس به آلمان و از آنجا به ايتاليا رفت. سرانجام در 1303ش به ايران بازگشت.(3) حاصل تلاشهاي علمي، ادبي و هنري بهروز شامل چند نمايشنامه، چند كتاب تاريخي تحقيقي، چندين اثر آموزشي و صدها مقاله در زمينههاي گوناگون به ويژه درباره تاريخ، تمدن و فرهنگ ايران است. نخستين نمايشنامه او «جيجك عليشاه» است كه در 1302ش در برلين چاپ شد. در اين نمايشنامه اوضاع دربار قاجار تا حدودي نشان داده شده است. نمايشنامه ديگر او «شاه ايران و بانوي ارمن» است كه در 1306 انتشار يافت. در 1313 نمايشنامه ديگري به نام «شب فردوسي» نوشت كه در جشن هزاره فردوسي به صحنه آمد. اين نمايشنامه در واقع ستايشي است از حماسهسراي بزرگ ايران «حكيم ابوالقاسم فردوسي». نمايشنامه ديگر او «در راه مهر» است.(4)
مآخذ:
1- چهرههايي از پيشروان هنر و ادبيات معاصر ايران. فرهنگسراي نياوران، تيرماه 2537 (1357)، ص 14. *در اين كتاب سال تولد بهروز 1268 نوشته شده است.
2- فصلنامه پژوهشي تئاتر. شماره 13، بهار 1370، ص 35 و 36.
3- مهر. شماره پنجاه و سه، مرداد ماه 2535 (1355)، ص 17.