انجیل: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۸

انجیل، هر یک از چهار کتاب نخست از مجموعه عهد جدید در کتاب مقدس مسیحیان که به ترتیب به متّی، مُرقُس، لوقا و یوحنا منسوب‌اند. در زبان عامه این کلمه به کل مجموعه عهد جدید، یعنی کتاب مقدس مسیحیان اطلاق می‌شود.

واژه انجیل معرب اِواگلّیون(Euaggelion) یونانی و اِوانگلیوم(Evangelium) لاتینی به معنی ”مژده“ و ”بشارت“ است^[۱] و مقصود از آن بشارت الهی رستگاری و بخشایش و ظهور سلطنت خداوند است که از طریق زندگی عیسی بر روی زمین، مرگ و رستاخیز او از بین مردگان، و در نهایت ظهور دوباره‌اش در آخرالزمان، و داوری و قدرت بخشایندگی و سلطنت الهی‌اش بر عالم تحقق می‌یابد. این ”بشارت“ که نخست شفاهی بود به تدریج صورت نوشتاری گرفت و در سده‌های نخست میلادی نوشته‌های متعددی آن را تبیین می‌کرد. بعدها بزرگان مسیحی بر آن شدند که از میان این نوشته‌ها تعدادی را برگزینند و معتبر اعلام کنند^[۲]. فرآیند تعیین انجیل‌های معتبر از اواخر سده 2 م بر اساس فهرست اوریگن و دیگران از کتاب‌ها و انجیل‌های معتبر، به تدریج شکل گرفت و در نهایت چهار انجیل رسمی موجود با تصویب شوراهای کلیسایی در اواخر سده 4 و اوایل سده 5 م صورت قطعی و ثابت یافتند^[۳].

انجیل متّی نخستین انجیل است که تاریخ نگارش آن به اواخر سده 1 م باز می‌گردد. اصل انجیل متی به زبان یونانی است و در سه بخش به معرفی عیسی (ع)، رسالت او، سفرش به اورشلیم، دستگیری، مصائب، و سرانجام مرگ او می‌پردازد. محققان معاصر درباره انتساب این انجیل به متّی حواری تردید دارند^[۴].

انجیل مُرقُس دومین و کوتاه‌ترین انجیل است و بر خلاف انجیل متّی متشکل از واحدهای مستقلی است که هر یک داستان جداگانه‌ای را دنبال می‌کند. محققان در توافق با آباء کلیسا، مؤلف این انجیل را یوحنا مرقس، مترجم پطرس حواری و تاریخ نگارش آن‌را در حدود 70 م و به زبان یونانی می‌دانند^[۵].

انجیل لوقا سومین انجیل است. نویسنده آن به باور غالب محققان، یوحنا زبدی، حواری عیسی نیست، ^[۶] بلکه لوقا دوست و همراه پولس رسول، نویسنده کتاب اعمال رسولان در عهد جدید^[۷]، است که آن را در اواخر سده 1 م و به زبان یونانی نوشته است^[۸]. انجیل یوحنا از نظر سبک و محتوی و ویژگی‌های کلامی و مسیح‌شناسی متفاوت با سه انجیل دیگر است و بیشتر در رساندن پیام از طریق واقعیت‌های تاریخی زندگی عیسی (ع) به خواننده است.

با مطالعه مقایسه‌ای سه انجیل نخست مشابهت‌های بسیار و تفاوت‌های چندی میان آن‌ها به چشم می‌آید که بیانگر نوعی ارتباط ادبی و شباهت‌هایی در سبک و محتوی و توالی تاریخی وقایع میان این سه انجیل و اختلاف آن‌ها با انجیل چهارم است. این رابطه و همانندی‌ها موجب شده است که این سه انجیل را «انجیل‌های هم نظر»^[۹] یا «نظیر» بنامند و در توجیه آن نظرهای گوناگونی، همچون استفاده هر سه مؤلف از منبع شفاهی واحد، استفاده نویسندگان دو انجیل از انجیل دیگر (مرقس) و... را مطرح کنند^[۱۰].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ غیاث‌الدین محمد رامپوری. غیاث اللغات. بمبئی: 1349 ق، ص 78؛ معین، محمد. فرهنگ فارسی. تهران: امیرکبیر، ج 5، ص 183.
↑ یوسف دره حداد. الدفاع عن المسیحیه (فی انجیل به حسب متّی). بیروت: 1988، ص 29؛ Bruce, F. E. »The Fourfold Gospel«, The New Bide Commentary. ed. F. Davidson, Grand Rapids: 1953, P. 59; Douglas, J. D. The New Bible .Dictionary. Grand Rapids: 1970, P. 484
↑ Bruce. ibid. p. 58; Ellicot, Ch. J. Ellicot's Commentary on the Bible. Grand Rapids: 1959, P. XI/XIII; Schonfield, H. J. A History of The Biblical Literature. New York: 1962, P. 73.
↑ Metzger, B. M. & Coogan, M. M. The Oxford Companion to the Bible. New York: 1993, P. 502; Scroggie, W. G. A Guide to the Gospels. London: 1965, PP. 131-133; Moule, C. D. F. The Birth of the New Testament. London: 1976, PP. 87-88.
↑ Moffat, J. Intod Translation of the Bible. London: P. XXX; Scroggie. Ibid. PP. 133-134; Metzger & Coogan. Ibid. PP. 492-493, 496.
↑ Scroggie. Ibid. PP. 136-137; Metzger & Coogan. Ibid. PP. 374-375; Schonfield. Ibid. PP. 202-204; Ellicot. Ibid. P. VI/XXXIV.
↑ Luke – Acts.
↑ - Metzger & Coogan. Ibid. PP. 469 – 471; Scroggie. Ibid. PP. 134-135; Moffat. Ibid. P. XXXI; Moule. Ibid. 92.
↑ .Synoptic Gospels
↑ .Synoptic Problem

[1] غیاث‌الدین محمد رامپوری. غیاث اللغات. بمبئی: 1349 ق، ص 78؛ معین، محمد. فرهنگ فارسی. تهران: امیرکبیر، ج 5، ص 183.

[2] یوسف دره حداد. الدفاع عن المسیحیه (فی انجیل به حسب متّی). بیروت: 1988، ص 29؛ Bruce, F. E. »The Fourfold Gospel«, The New Bide Commentary. ed. F. Davidson, Grand Rapids: 1953, P. 59; Douglas, J. D. The New Bible .Dictionary. Grand Rapids: 1970, P. 484

[3] Bruce. ibid. p. 58; Ellicot, Ch. J. Ellicot's Commentary on the Bible. Grand Rapids: 1959, P. XI/XIII; Schonfield, H. J. A History of The Biblical Literature. New York: 1962, P. 73.

[4] Metzger, B. M. & Coogan, M. M. The Oxford Companion to the Bible. New York: 1993, P. 502; Scroggie, W. G. A Guide to the Gospels. London: 1965, PP. 131-133; Moule, C. D. F. The Birth of the New Testament. London: 1976, PP. 87-88.

[5] Moffat, J. Intod Translation of the Bible. London: P. XXX; Scroggie. Ibid. PP. 133-134; Metzger & Coogan. Ibid. PP. 492-493, 496.

[6] Scroggie. Ibid. PP. 136-137; Metzger & Coogan. Ibid. PP. 374-375; Schonfield. Ibid. PP. 202-204; Ellicot. Ibid. P. VI/XXXIV.

[7] Luke – Acts.

[8] - Metzger & Coogan. Ibid. PP. 469 – 471; Scroggie. Ibid. PP. 134-135; Moffat. Ibid. P. XXXI; Moule. Ibid. 92.

[9] .Synoptic Gospels

[10] .Synoptic Problem

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''انجيل'''، هر يك از چهار كتاب نخست از مجموعة ''عهد جديد'' در ''كتاب مقدس'' [[مسیحی، دین|مسیحیان]] كه به ترتيب به متّي، مُرقُس، لوقا و يوحنا منسوب‌اند. در زبان عامه اين كلمه به كل مجموعة ''عهد جديد''، يعني كتاب مقدس مسيحيان اطلاق مي‌شود.
+'''انجیل'''، هر یک از چهار کتاب نخست از مجموعه ''عهد جدید'' در ''کتاب مقدس'' [[مسیحی، دین|مسیحیان]] که به ترتیب به متّی، مُرقُس، لوقا و یوحنا منسوب‌اند. در زبان عامه این کلمه به کل مجموعه ''عهد جدید''، یعنی کتاب مقدس مسیحیان اطلاق می‌شود.
-واژه انجيل معرب اِواگلّيون[1] يوناني و اِوانگليوم[2] لاتيني به معني ”مژده“ و ”بشارت“ است<sup>1</sup> و مقصود از آن بشارت الهي رستگاري و بخشايش و ظهور سلطنت خداوند است كه از طريق زندگي عيسي بر روي زمين، مرگ و رستاخيز او از بين مردگان، و در نهايت ظهور دوباره‌اش در آخرالزمان، و داوري و قدرت بخشايندگي و سلطنت الهي‌اش بر عالم تحقق مي‌يابد. اين ”بشارت“ كه نخست شفاهي بود به تدريج صورت نوشتاري گرفت و در سده‌هاي نخست ميلادي نوشته‌هاي متعددي آن را تبيين مي‌كرد. بعدها بزرگان مسيحي بر آن شدند كه از ميان اين نوشته‌ها تعدادي را برگزينند و معتبر اعلام كنند.<sup>2</sup> فرآيند تعيين انجيل‌هاي معتبر از اواخر سدة 2 م بر اساس فهرست اوريگن و ديگران از كتاب‌ها و انجيل‌هاي معتبر، به تدريج شكل گرفت و در نهايت چهار انجيل رسمي موجود با تصويب شوراهاي كليسايي در اواخر سدة 4 و اوايل سدة 5 م صورت قطعي و ثابت يافتند.<sup>3</sup>
+واژه انجیل معرب اِواگلّیون(Euaggelion) یونانی و اِوانگلیوم(Evangelium) لاتینی به معنی ”مژده“ و ”بشارت“ است<ref>غیاث‌الدین محمد رامپوری. '''''غیاث اللغات'''''. بمبئی: 1349 ق، ص 78؛ معین، محمد. '''''فرهنگ فارسی'''''. تهران: امیرکبیر، ج 5، ص 183.</ref> و مقصود از آن بشارت الهی رستگاری و بخشایش و ظهور سلطنت خداوند است که از طریق زندگی عیسی بر روی زمین، مرگ و رستاخیز او از بین مردگان، و در نهایت ظهور دوباره‌اش در آخرالزمان، و داوری و قدرت بخشایندگی و سلطنت الهی‌اش بر عالم تحقق می‌یابد. این ”بشارت“ که نخست شفاهی بود به تدریج صورت نوشتاری گرفت و در سده‌های نخست میلادی نوشته‌های متعددی آن را تبیین می‌کرد. بعدها بزرگان مسیحی بر آن شدند که از میان این نوشته‌ها تعدادی را برگزینند و معتبر اعلام کنند<ref>یوسف دره حداد. '''''الدفاع عن المسیحیه (فی انجیل به حسب متّی)'''''. بیروت: 1988، ص 29؛
-انجيل متّي نخستين انجيل است كه تاريخ نگارش آن به اواخر سدة 1 م باز مي‌گردد. اصل انجيل متي به زبان يوناني است و در سه بخش به معرفي عيسي (ع)، رسالت او، سفرش به اورشليم، دستگيري، مصائب، و سرانجام مرگ او مي‌پردازد. محققان معاصر دربارة انتساب اين انجيل به متّي حواري ترديد دارند.<sup>4</sup>
+Bruce, F. E. »The Fourfold Gospel«, '''''The New Bide Commentary'''''. ed. F. Davidson, Grand Rapids: 1953, P. 59; Douglas, J. D. '''''The New Bible .Dictionary'''''. Grand Rapids: 1970, P. 484</ref>. فرآیند تعیین انجیل‌های معتبر از اواخر سده 2 م بر اساس فهرست اوریگن و دیگران از کتاب‌ها و انجیل‌های معتبر، به تدریج شکل گرفت و در نهایت چهار انجیل رسمی موجود با تصویب شوراهای کلیسایی در اواخر سده 4 و اوایل سده 5 م صورت قطعی و ثابت یافتند<ref>Bruce. ibid. p. 58; Ellicot, Ch. J. '''''Ellicot's Commentary on the Bible'''''. Grand Rapids: 1959, P. XI/XIII; Schonfield, H. J. '''''A History of The Biblical Literature'''''. New York: 1962, P. 73.</ref>.
-انجيل مُرقُس دومين و كوتاه‌ترين انجيل است و بر خلاف انجيل متّي متشكل از واحدهاي مستقلي است كه هر يك داستان جداگانه‌اي را دنبال مي‌كند. محققان در توافق با آباء كليسا، مؤلف اين انجيل را يوحنا مرقس، مترجم پطرس حواري و تاريخ نگارش آن‌را در حدود 70 م و به زبان يوناني مي‌دانند.<sup>5</sup>
+انجیل متّی نخستین انجیل است که تاریخ نگارش آن به اواخر سده 1 م باز می‌گردد. اصل انجیل متی به زبان یونانی است و در سه بخش به معرفی عیسی (ع)، رسالت او، سفرش به اورشلیم، دستگیری، مصائب، و سرانجام مرگ او می‌پردازد. محققان معاصر درباره انتساب این انجیل به متّی حواری تردید دارند<ref>Metzger, B. M. & Coogan, M. M. '''''The Oxford Companion to the Bible'''''. New York: 1993, P. 502; Scroggie, W. G. '''''A Guide to the Gospels'''''. London: 1965, PP. 131-133; Moule, C. D. F. '''''The Birth of the New Testament'''''. London: 1976, PP. 87-88.</ref>.
-انجيل لوقا سومين انجيل است. نويسندة آن به باور غالب محققان، يوحنا زبدي، حواري عيسي نيست، <sup>6</sup> بلكه لوقا دوست و همراه پولس رسول، نويسندة كتاب اعمال رسولان در عهد جديد<sup>7</sup>، است كه آن را در اواخر سدة 1 م و به زبان يوناني نوشته است.<sup>8</sup> انجيل يوحنا از نظر سبك و محتوي و ويژگي‌هاي كلامي و مسيح‌شناسي متفاوت با سه انجيل ديگر است و بيشتر در رساندن پيام از طريق واقعيت‌هاي تاريخي زندگي عيسي (ع) به خواننده است.
+انجیل مُرقُس دومین و کوتاه‌ترین انجیل است و بر خلاف انجیل متّی متشکل از واحدهای مستقلی است که هر یک داستان جداگانه‌ای را دنبال می‌کند. محققان در توافق با آباء کلیسا، مؤلف این انجیل را یوحنا مرقس، مترجم پطرس حواری و تاریخ نگارش آن‌را در حدود 70 م و به زبان یونانی می‌دانند<ref>   Moffat, J. '''''Intod Translation of the Bible'''''. London: P. XXX; Scroggie. Ibid. PP. 133-134; Metzger & Coogan. Ibid. PP. 492-493, 496.</ref>.
-با مطالعة مقايسه‌اي سه انجيل نخست مشابهت‌هاي بسيار و تفاوت‌هاي چندي ميان آن‌ها به چشم مي‌آيد كه بيانگر نوعي ارتباط ادبي و شباهت‌هايي در سبك و محتوي و توالي تاريخي وقايع ميان اين سه انجيل و اختلاف آن‌ها با انجيل چهارم است. اين رابطه و همانندي‌ها موجب شده است كه اين سه انجيل را «انجيل‌هاي هم نظر»<sup>9</sup> يا «نظير» بنامند و در توجيه آن نظرهاي گوناگوني، همچون استفادة هر سه مؤلف از منبع شفاهي واحد، استفادة نويسندگان دو انجيل از انجيل ديگر (مرقس) و... را مطرح كنند.<sup>10</sup>
+انجیل لوقا سومین انجیل است. نویسنده آن به باور غالب محققان، یوحنا زبدی، حواری عیسی نیست، <ref>Scroggie. Ibid. PP. 136-137; Metzger & Coogan. Ibid. PP. 374-375; Schonfield. Ibid. PP. 202-204; Ellicot. Ibid. P. VI/XXXIV.</ref> بلکه لوقا دوست و همراه پولس رسول، نویسنده کتاب اعمال رسولان در عهد جدید<ref>Luke – Acts.</ref>، است که آن را در اواخر سده 1 م و به زبان یونانی نوشته است<ref>-     Metzger & Coogan. Ibid. PP. 469 – 471; Scroggie. Ibid. PP. 134-135; Moffat. Ibid. P. XXXI; Moule. Ibid. 92.</ref>. انجیل یوحنا از نظر سبک و محتوی و ویژگی‌های کلامی و مسیح‌شناسی متفاوت با سه انجیل دیگر است و بیشتر در رساندن پیام از طریق واقعیت‌های تاریخی زندگی عیسی (ع) به خواننده است.
+با مطالعه مقایسه‌ای سه انجیل نخست مشابهت‌های بسیار و تفاوت‌های چندی میان آن‌ها به چشم می‌آید که بیانگر نوعی ارتباط ادبی و شباهت‌هایی در سبک و محتوی و توالی تاریخی وقایع میان این سه انجیل و اختلاف آن‌ها با انجیل چهارم است. این رابطه و همانندی‌ها موجب شده است که این سه انجیل را «انجیل‌های هم نظر»<ref>.Synoptic Gospels</ref> یا «نظیر» بنامند و در توجیه آن نظرهای گوناگونی، همچون استفاده هر سه مؤلف از منبع شفاهی واحد، استفاده نویسندگان دو انجیل از انجیل دیگر (مرقس) و... را مطرح کنند<ref>.Synoptic Problem</ref>.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
--     غياث‌الدين محمد رامپوري. '''''غياث اللغات'''''. بمبئي: 1349 ق، ص 78؛ معين، محمد. '''''فرهنگ فارسي'''''. تهران: اميركبير، ج 5، ص 183.
+== '''مآخذ''' ==
--     يوسف دره حداد. '''''الدفاع عن المسيحيه (في انجيل به حسب متّي)'''''. بيروت: 1988، ص 29؛
-Bruce, F. E. »The Fourfold Gospel«, '''''The New Bide Commentary'''''. ed. F. Davidson, Grand Rapids: 1953, P. 59; Douglas, J. D. '''''The New Bible Dictionary'''''. Grand Rapids: 1970, P. 484.
--     Bruce. ibid. p. 58; Ellicot, Ch. J. '''''Ellicot's Commentary on the Bible'''''. Grand Rapids: 1959, P. XI/XIII; Schonfield, H. J. '''''A History of The Biblical Literature'''''. New York: 1962, P. 73.
--     Metzger, B. M. & Coogan, M. M. '''''The Oxford Companion to the Bible'''''. New York: 1993, P. 502; Scroggie, W. G. '''''A Guide to the Gospels'''''. London: 1965, PP. 131-133; Moule, C. D. F. '''''The Birth of the New Testament'''''. London: 1976, PP. 87-88.
--     Moffat, J. '''''Intod Translation of the Bible'''''. London: P. XXX; Scroggie. Ibid. PP. 133-134; Metzger & Coogan. Ibid. PP. 492-493, 496.
--     Scroggie. Ibid. PP. 136-137; Metzger & Coogan. Ibid. PP. 374-375; Schonfield. Ibid. PP. 202-204; Ellicot. Ibid. P. VI/XXXIV.
--     Luke – Acts.
--     Metzger & Coogan. Ibid. PP. 469 – 471; Scroggie. Ibid. PP. 134-135; Moffat. Ibid. P. XXXI; Moule. Ibid. 92.
--     Synoptic Gospels.
--   Synoptic Problem.
--   Zeitlin, I. M. '''''Jesus and the Judaism of His Time''''', Cambridge: 1988, PP. 85-87, 92-93, 98; Wills, L. M. '''''The Quest of the Historical Bible'''''. London: 1997, PP. 1-2; Davidson, R. & Leany, A. R. C. '''''Biblical Criticism'''''. Middlesex: 1970, PP. 238-249; Enslin, S. »Luke and Mathew», '''''The Seventy Fifth Aniversary of the Jewish Quarterly Review'''''. Philadelphia: 1967, PP. 178-191; Douglas. Ibid. PP. 484-485; Moffat. Ibid. PP. XXIX-XXX; Bruce. Ibid. P. 59; Scroggie. Ibid. PP. 85-88; Metzger & Coogan. Ibid. P. 704.
-----[1]. Euaggelion
-[2]. Evangelium