پرش به محتوا

الوند: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
76
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:الوند.jpg|بندانگشتی|کوه الوند، برگرفته از سایت سیاست روز، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.siasatrooz.ir/]]
[[پرونده:الوند.jpg|بندانگشتی|کوه الوند، برگرفته از سایت سیاست روز، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.siasatrooz.ir/]]
الوند، کوهستان، سلسله کوهی با جهت جنوب شرقی- شمال غربی، در [[استان همدان]]. کوهستان الوند در میان جاده پیوسته‌ای که شهرهای [[همدان]] و بهار (در شمال)، اسدآباد (در غرب) و تویسرکان (در جنوب) را به هم متصل می‌سازد، قرار دارد. این کوهستان از مرزهای غربی استان شروع می‌شود و تا حوالی شهر «ازندریان» در نزدیکی جاده [[همدان]]- ملایر امتداد می‌یابد<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. ''نقشه راه‌های ایران''. تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384.</ref>.بلندترین قلّه آن با ارتفاع 3580 متر، الوند نام دارد که در حدود بیست کیلومتری جنوب مرکز استان ([[همدان]]) واقع است. وسعت این کوهستان حدود 1300 کمـ و یکی از کوهستان‌های فرعی سلسله جبال [[زاگرس]] است و کوه‌های شاه‌نشین بزرگ با ارتفاع 3540 متر و گاوبر با ارتفاع 3450 متر از دیگر قله‌های مرتفع کوهستان الوند به شمار می‌آید<ref>جعفری، عباس. ''گیتاشناسی ایران''. ج 1، ''کوه‌ها و کوه‌نامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 77-79.</ref>.این کوهستان از نظر زمین‌شناسی یک «باتولیت» یعنی توده‌ای از سنگ‌های آذرین درونی و به شکل گنبدی و مخروطی است<ref>   سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. ''جغرافیای استان همدان''. چ 4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، 1381، ص4.</ref>.رودخانه‌های قوری‌چای، قره‌چای از دامنه‌های شمالی و رودخانه‌های یوخاری‌چای و خرم‌آباد از دامنه‌های خاوری و رودخانه‌های قلقل‌رود و خرم‌رود از دامنه‌های جنوبی و غربی این کوهستان سرچشمه می‌گیرند. میزان بارندگی سالیانه کوهستان الوند حدود 400 تا 500 میلی‌متر است. وجود ارتفاعات الوند، در آب و هوای همدان و مناطق اطراف تأثیر بسیاری دارد<ref>جعفری. همان. ص 79.</ref>.  
الوند، کوهستان، سلسله کوهی با جهت جنوب شرقی- شمال غربی، در [[استان همدان]]. کوهستان الوند در میان جاده پیوسته‌ای که شهرهای [[همدان]] و بهار (در شمال)، اسدآباد (در غرب) و تویسرکان (در جنوب) را به هم متصل می‌سازد، قرار دارد. این کوهستان از مرزهای غربی استان شروع می‌شود و تا حوالی شهر «ازندریان» در نزدیکی جاده [[همدان]]- ملایر امتداد می‌یابد<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. '''نقشه راه‌های ایران'''. تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384.</ref>.  


دامنه‌‌های جنوبی کوهستان پوشیده از درخت‌های گردو، توت و میوه‌های دیگر است. دو کتیبه از داریوش اول و خشیارشای اول در محلی به ارتفاع 2.133 متر در دامنه الوند به نام گنج‌نامه وجود دارد<ref>  مصاحب، غلامحسین. ''دایرهالمعارف فارسی''. ذیل «الوند».</ref>.
بلندترین قلّه آن با ارتفاع 3580 متر، الوند نام دارد که در حدود بیست کیلومتری جنوب مرکز استان ([[همدان]]) واقع است. وسعت این کوهستان حدود 1300 کمـ و یکی از کوهستان‌های فرعی سلسله جبال [[زاگرس]] است و کوه‌های شاه‌نشین بزرگ با ارتفاع 3540 متر و گاوبر با ارتفاع 3450 متر از دیگر قله‌های مرتفع کوهستان الوند به شمار می‌آید<ref>جعفری، عباس. '''گیتاشناسی ایران'''. ج 1، ''کوه‌ها و کوه‌نامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 77-79.</ref>.این کوهستان از نظر زمین‌شناسی یک «باتولیت» یعنی توده‌ای از سنگ‌های آذرین درونی و به شکل گنبدی و مخروطی است<ref>سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان همدان'''''. چ 4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، 1381، ص4.</ref>. 
 
رودخانه‌های قوری‌چای، قره‌چای از دامنه‌های شمالی و رودخانه‌های یوخاری‌چای و خرم‌آباد از دامنه‌های خاوری و رودخانه‌های قلقل‌رود و خرم‌رود از دامنه‌های جنوبی و غربی این کوهستان سرچشمه می‌گیرند. میزان بارندگی سالیانه کوهستان الوند حدود 400 تا 500 میلی‌متر است. وجود ارتفاعات الوند، در آب و هوای همدان و مناطق اطراف تأثیر بسیاری دارد<ref>جعفری، عباس. '''گیتاشناسی ایران'''. ج 1، ''کوه‌ها و کوه‌نامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 79.</ref>.
 
دامنه‌‌های جنوبی کوهستان پوشیده از درخت‌های گردو، توت و میوه‌های دیگر است. دو کتیبه از [[داریوش]] اول و خشیارشای اول در محلی به ارتفاع 2.133 متر در دامنه الوند به نام گنج‌نامه وجود دارد<ref>  مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ذیل «الوند».</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۷: خط ۲۱:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
کبری حکیمیان
کبری حکیمیان
[[رده:جغرافیا]]

نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۶

کوه الوند، برگرفته از سایت سیاست روز، قابل بازیابی ازhttps://www.siasatrooz.ir/

الوند، کوهستان، سلسله کوهی با جهت جنوب شرقی- شمال غربی، در استان همدان. کوهستان الوند در میان جاده پیوسته‌ای که شهرهای همدان و بهار (در شمال)، اسدآباد (در غرب) و تویسرکان (در جنوب) را به هم متصل می‌سازد، قرار دارد. این کوهستان از مرزهای غربی استان شروع می‌شود و تا حوالی شهر «ازندریان» در نزدیکی جاده همدان- ملایر امتداد می‌یابد[۱].

بلندترین قلّه آن با ارتفاع 3580 متر، الوند نام دارد که در حدود بیست کیلومتری جنوب مرکز استان (همدان) واقع است. وسعت این کوهستان حدود 1300 کمـ و یکی از کوهستان‌های فرعی سلسله جبال زاگرس است و کوه‌های شاه‌نشین بزرگ با ارتفاع 3540 متر و گاوبر با ارتفاع 3450 متر از دیگر قله‌های مرتفع کوهستان الوند به شمار می‌آید[۲].این کوهستان از نظر زمین‌شناسی یک «باتولیت» یعنی توده‌ای از سنگ‌های آذرین درونی و به شکل گنبدی و مخروطی است[۳].

رودخانه‌های قوری‌چای، قره‌چای از دامنه‌های شمالی و رودخانه‌های یوخاری‌چای و خرم‌آباد از دامنه‌های خاوری و رودخانه‌های قلقل‌رود و خرم‌رود از دامنه‌های جنوبی و غربی این کوهستان سرچشمه می‌گیرند. میزان بارندگی سالیانه کوهستان الوند حدود 400 تا 500 میلی‌متر است. وجود ارتفاعات الوند، در آب و هوای همدان و مناطق اطراف تأثیر بسیاری دارد[۴].

دامنه‌‌های جنوبی کوهستان پوشیده از درخت‌های گردو، توت و میوه‌های دیگر است. دو کتیبه از داریوش اول و خشیارشای اول در محلی به ارتفاع 2.133 متر در دامنه الوند به نام گنج‌نامه وجود دارد[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. سازمان نقشه‌برداری کشور. نقشه راه‌های ایران. تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384.
  2. جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 77-79.
  3. سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان همدان. چ 4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، 1381، ص4.
  4. جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 79.
  5.   مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ذیل «الوند».

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

کبری حکیمیان