جلگه خوزستان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
جلگه خوزستان، وسیعترین جلگه ایران که حدود سه پنجم مساحت استانی به همین نام و نیز قسمتهایی از شرق استانهای [[بوشهر]] و [[استان کهگیلویه و بویراحمد|کهگیلویه و بویراحمد]] را در بر میگیرد. این جلگه از کوهپایههای [[زاگرس]] شروع میشود و تا سواحل [[خلیج فارس|خلیج فارس]] و [[اروندرود]] ادامه مییابد<ref>سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان خوزستان'''''. تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1381، ص 3.</ref>.جلگه خوزستان در اثر تجمع آبرفتها در قسمت انتهایی رودهایی که به سوی [[خلیج فارس]] روانند، پدید آمده و بخشی کوچک از حوضه آبریز وسیعی را تشکیل میدهد که به نام «[[خلیج فارس]] و دریای عمان» از جنوب استان [[آذربایجان غربی]] تا شرق [[استان سیستان و بلوچستان]] گسترده شده است<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''اطلس زمینشناسی''''' (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، چ 1، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 9.</ref>.قسمتهای شمالی جلگه خوزستان دارای آب فراوان و خاک حاصلخیز و لذا برای کشاورزی بسیار مساعد است امّا قسمتهای جنوبی آن به علت بالا بودن سطح آبهای زیرزمینی و به علت جزر و مد دریا، دارای زمینهای شورهای و غیر قابل کشت است<ref> '''''جغرافیای استان خوزستان'''''. همان. ص 6.</ref>. | |||
رودهای پر آب کرخه، دز، زهره، جراحی و تنها رود پر آب و قابل کشتیرانی ایران یعنی کارون که از ارتفاعات زاگرس سرچشمه میگیرند، در این جلگه واقع شده و همه آنها در نهایت به سوی خلیج فارس سرازیر میشوند | رودهای پر آب کرخه، دز، زهره، جراحی و تنها رود پر آب و قابل کشتیرانی ایران یعنی کارون که از ارتفاعات زاگرس سرچشمه میگیرند، در این جلگه واقع شده و همه آنها در نهایت به سوی خلیج فارس سرازیر میشوند<ref> جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 2، ''رودها و رودنامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 29 و 30.</ref>. میانگین بارندگی سالانه جلگه خوزستان در شمال و در کوهپایههای زاگروس حداکثر 500 و در جنوب 100 میلیمتر است<ref>همان. ص 31.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[استان کهگیلویه و بویراحمد|کهگیلویه و بویراحمد]] | |||
* [[استان سیستان و بلوچستان|سیستان و بلوچستان]] | |||
* [[بوشهر]] | |||
* [[جلگه خزر]] | |||
کبری حکیمیان | کبری حکیمیان | ||
نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۴
جلگه خوزستان، وسیعترین جلگه ایران که حدود سه پنجم مساحت استانی به همین نام و نیز قسمتهایی از شرق استانهای بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد را در بر میگیرد. این جلگه از کوهپایههای زاگرس شروع میشود و تا سواحل خلیج فارس و اروندرود ادامه مییابد[۱].جلگه خوزستان در اثر تجمع آبرفتها در قسمت انتهایی رودهایی که به سوی خلیج فارس روانند، پدید آمده و بخشی کوچک از حوضه آبریز وسیعی را تشکیل میدهد که به نام «خلیج فارس و دریای عمان» از جنوب استان آذربایجان غربی تا شرق استان سیستان و بلوچستان گسترده شده است[۲].قسمتهای شمالی جلگه خوزستان دارای آب فراوان و خاک حاصلخیز و لذا برای کشاورزی بسیار مساعد است امّا قسمتهای جنوبی آن به علت بالا بودن سطح آبهای زیرزمینی و به علت جزر و مد دریا، دارای زمینهای شورهای و غیر قابل کشت است[۳].
رودهای پر آب کرخه، دز، زهره، جراحی و تنها رود پر آب و قابل کشتیرانی ایران یعنی کارون که از ارتفاعات زاگرس سرچشمه میگیرند، در این جلگه واقع شده و همه آنها در نهایت به سوی خلیج فارس سرازیر میشوند[۴]. میانگین بارندگی سالانه جلگه خوزستان در شمال و در کوهپایههای زاگروس حداکثر 500 و در جنوب 100 میلیمتر است[۵].
نیز نگاه کنید به
کبری حکیمیان
- ↑ سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی. جغرافیای استان خوزستان. تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1381، ص 3.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، چ 1، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 9.
- ↑ جغرافیای استان خوزستان. همان. ص 6.
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 29 و 30.
- ↑ همان. ص 31.