بینالود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[البرز]] | * [https://iranology-e.ir/%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%AF دماوند] | ||
* [[زاگرس]] | * [https://iranology-e.ir/%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B1%D8%B2 البرز] | ||
* [[ | * [https://iranology-e.ir/%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF الوند] | ||
* [https://iranology-e.ir/%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%AF بینالود] | |||
* [https://iranology-e.ir/%D8%AA%D9%81%D8%AA%D8%A7%D9%86 تفتان] | |||
* [https://iranology-e.ir/%D8%B2%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%B3 زاگرس] | |||
* [https://iranology-e.ir/%D8%B2%D8%B1%D8%AF_%DA%A9%D9%88%D9%87 زرد کوه] | |||
* [https://iranology-e.ir/%D8%B3%D8%A8%D9%84%D8%A7%D9%86 سبلان] | |||
* [https://iranology-e.ir/%D9%82%D9%84%D9%87_%D8%AF%D9%86%D8%A7 قله دنا] | |||
* [https://iranology-e.ir/%D9%82%D9%84%D9%87_%D9%87%D8%A7 قله ها] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳
بینالود، رشته كوهی در استان خراسان رضوی، محاط در میان خط منحنی بستهای كه شهرهای مشهد، نیشابور و چناران را به یكدیگر پیوند میدهد[۱]. این رشته كوه با درازای 125 كمـ و جهت شمال غربی به جنوب شرقی دارای قلههای متعددی است كه بلندترین آنها 3211 متر ارتفاع دارد[۲] و به نام بام خراسان مشهور است. بینالود از نظر ساختار زمینشناسی شبیه رشته كوه البرز است، یعنی از چینها و گسلهایی تشكیل شده كه مربوط به دوران مختلف زمینشناسی است. رشته كوه بینالود در جهت شمال غربی و با كاهش تدریجی ارتفاع به رشته كوه آلاداغ (الله داغ) متصل میشود كه پیوستگی طبیعی آن تا شهر بجنورد (مركز استان خراسان شمالی) ادامه دارد[۳].
كلیه آبریزهای جبهه شمالی این رشته كوه به كشفرود (حوضه آبریز شمال شرق ایران) و تمامی آبریزهای جنوبی آن به كال شور سبزوار (حوضه آبریز مركزی ایران) تخلیه میشود[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ سازمان حمل و نقل و پايانههای كشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههاي ايران (ويرايش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 3 و 4.
- ↑ جعفری، عباس. گيتاشناسی ايران. ج 1، كوهها و كوهنامه ايران، چ 2، تهران: گيتاشناسی، 1379، ص 126.
- ↑ سازمان پژوهش و برنامهريزی آموزشی. جغرافيای استان خراسان. چ 3، تهران: شركت چاپ و نشر كتابهای درسی ايران، 1381، ص 3-5.
- ↑ سازمان نقشهبرداری كشور. اطلس زمينشناسی (اطلس ملی ايران). نگارش دوم، چ 1، تهران: سازمان نقشهبرداری كشور (سازمان مديريت و برنامهريزی كشور)، 1382، ص 11.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
کبری حکیمیان